iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Aποστολές

ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ
Toυ Σαλβαδόρ Νταλί, του Πάμπλο Πικάσο και του Χουάν Μιρό...

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΙΤΣΩΝΗΣ

Δε θα αναφερθώ στη δεύτερη, μετά τη Μαδρίτη, μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας ως ειδικός μελετητής, ούτε ως γνώστης της ισπανικής κουλτούρας, αλλά ως ένας απλός επισκέπτης, που, μετά από ένα ολιγοήμερο ταξίδι, περιγράφει σε κάποιο φίλο του τι είδε, τι έφαγε, τι ήπιε, τι του άρεσε και τι δεν του άρεσε. Πού ξέρετε, μπορεί να βρεθείτε κι εσείς κάποια στιγμή στη Βαρκελώνη...

ΜΠΑΡΘΕΛΟΝΑ Ή ΜΠΑΡΣΕΛΟΝΑ;
Το δίλημμα αυτό, που έχει προβληματίσει λίγο-πολύ όλους μας, θα επιχειρήσω να ξεκαθαρίσω με μια μικρή εισαγωγή στην ισπανική γλώσσα. Η Ισπανία είναι μια χώρα με τέσσερις (!) επίσημες γλώσσες. (Προσοχή! Πρόκειται για γλώσσες και όχι διαλέκτους. Οι Ισπανοί είναι πολύ ευαίσθητοι με αυτό το θέμα.) Οι γλώσσες διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Έτσι έχουμε τα καταλανικά στα βορειοανατολικά, τα βάσκικα στα βόρεια, τα γαλλικιανά στα βορειοδυτικά και τα καστελιάνικα στη κεντρική και νότια Ισπανία. Τα ισπανικά, που ξέρουμε και μαθαίνουμε, αυτά με τα «θ», τα «γ» και το -επαρχιώτικό μας- «νι», είναι τα καστελιάνικα και είναι η κοινή γλώσσα για όλους τους Ισπανούς. Οι βόρειοι τα μαθαίνουν στο σχολείο, πλάι στην ιδιαίτερή τους γλώσσα, όπως εμείς τα Αγγλικά, μόνο πολύ πιο εντατικά. Η Βαρκελώνη, λοιπόν, βρίσκεται, όπως φαίνεται στο χάρτη, βορειοανατολικά και ανήκει στην περιοχή της Καταλονίας, όπου μιλιούνται προφανώς τα καταλανικά. Έτσι, σύμφωνα με την καταλανική προφορά, που είναι κάτι ανάμεσα σε καστελιάνικα και γαλλικά, η Βαρκελώνη προφέρεται «Μπαρσελόνα», ενώ στα καστελιάνικα, «Μπαρθελόνα»! Δικαιολογώ απόλυτα το χαμογελάκι ανακούφισης που σας ξέφυγε μετά από αυτή την «αποκάλυψη». Το έπαθα κι εγώ!

ΣΕ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ
Πρώτη επαφή, λοιπόν, με το ισπανικό έδαφος στο «Aeropuerto Internacional de Barcelona». Αεροδρόμιο μεγάλο, όχι τίποτα το ιδιαίτερο, με άνετες μετακινήσεις και κατατοπιστικότατες επιγραφές στα καταλανικά, τα καστελιάνικα και -ευτυχώς- στα αγγλικά. Ορισμένες φορές είναι σωτήριο να ξέρεις ότι «lavabos» είναι οι γνωστές «toilets»! Με τα πολύ τακτικά τρένα του αεροδρομίου μεταφερόμαστε στην πρώτη στάση του Μετρό και από εκεί στην κεντρικότερη και πιο πολυσύχναστη στάση της Βαρκελώνης, στην «Πλάσα Καταλούνια».



ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Το Μετρό (Τ.Μ.Β.) είναι απλώς δαιδαλώδες! Παρ' όλα αυτά μπορείτε να μετακινηθείτε με μεγάλη ευκολία σε οποιοδήποτε σημείο της πόλης, αρκεί να έχετε προμηθευτεί το σχετικό χάρτη που διατίθεται δωρεάν στα γκισέ έκδοσης εισιτηρίων. Τα εισιτήρια είναι ελαφρώς πιο ακριβά από αυτά του δικού μας Μετρό, ενώ μπορείτε να κάνετε οικονομία αγοράζοντας κουπόνια των πέντε ή των δέκα διαδρομών ή ακόμα βγάζοντας μια εβδομαδιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών. Σας συμφέρει, καθώς θα τον χρησιμοποιήσετε πολλές φορές, αν θέλετε να δείτε τουλάχιστον τα βασικά που έχει να σας δείξει αυτή η πόλη. Η αισθητική ορισμένων σταθμών του Μετρό είναι λίγο ξεπερασμένη, πράγμα που δικαιολογείται αν λάβουμε υπόψη την παλαιότητά του. Η καθαριότητά του είναι ικανοποιητική. Πώς, άλλωστε, να διατηρήσεις τελείως καθαρό έναν τεράστιο χώρο, όπου πατάνε χιλιάδες πόδια ημερησίως;
Αν θέλετε να μετακινηθείτε στα προάστια της πόλης, θα σας εξυπηρετήσουν τα προαστιακά τρένα (F.G.C.), ενώ δεν βρίσκω το λόγο γιατί να χρησιμοποιήσετε τα λεωφορεία (αφού τα τρένα σας πάνε παντού, εύκολα και γρήγορα), που πάντως είναι εξίσου ακριβή και σας δίνουν την δυνατότητα για μια υπέργεια βόλτα στην πόλη.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Οι κάτοικοι της Βαρκελώνης, στο κέντρο της, πλησιάζουν τα δυο εκατομμύρια, ενώ μαζί με τα προάστια και τις γύρω περιοχές, τα τέσσερα με πέντε. Μεσογειακός λαός, μελαχρινός, πρόσχαρος, φιλικός και εξυπηρετικός. Αν χρειαστεί να μιλήσετε με κάποιον Ισπανό και δεν ξέρετε Ισπανικά, θα απογοητευτείτε από την γνώση των αγγλικών του. Δεν έχουν καμία επαφή με την αγγλική γλώσσα, ούτε καν τα βασικά. Θα μου πείτε, αμερικάνικες ταινίες δεν βλέπουν; Βλέπουν, μόνο που είναι όλες και πάντα μεταγλωττισμένες! Έτσι, προσπαθήστε να τους προσεγγίσετε με χαμόγελο, λέγοντάς τους «όλα!» (=γειά! γράφεται «hola») και αποχαιρετίστε τους με ένα «αντέου!» (=αντίο! στα καταλανικά, γράφεται "adeu!"). Τα ενδιάμεσα, με λίγη φαντασία και πολύ μιμητική, θα τα βρείτε. Πάντως, όπως κι εμείς, είναι πάντα πρόθυμοι να σας εξυπηρετήσουν και, αν έχετε κάποιο γνωστό εκεί, θα δείτε ότι είναι πάρα πολύ καταδεκτικοί και ανοιχτοί στο θέμα της φιλοξενίας.
Αν βρεθείτε σε κάποια συζήτηση μεταξύ Ισπανών, μη παραξενευτείτε όταν τους ακούσετε να μιλάνε για λεφτά σε χιλιάδες. Πιο πιθανό είναι να εννοούν πεσέτες, το προηγούμενο νόμισμά τους, πριν το ευρώ. Αντιμετωπίζουν και αυτοί, όπως κι εμείς, πρoβλήματα προσαρμογής.
Σε περίπτωση που δείτε πολλούς Ισπανούς, τον έναν στους ώμους του άλλου, να σχηματίζουν πανύψηλους ανθρώπινους πύργους, μην αμφισβητήσετε τα μάτια σας. Πραγματοποιούν, απλώς, ένα «καστέλ», έθιμο που κρατάει αιώνες στη Καταλονία και θεωρείται... ερασιτεχνικό σπορ!
Παρεμπιπτόντως, μια προσωπική και πάνω απ΄ όλα υποκειμενική εκτίμηση: Το ότι οι Ισπανίδες θεωρούνται ασύγκριτα όμορφες είναι μια υπερβολή. Ψηφίζω Ελληνίδες!

Ο ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ
Βρισκόμαστε, λοιπόν, στη «Πλάσα Καταλούνια», μια τεράστια πλατεία με δεκάδες καταστήματα γύρω-γύρω. Το πρώτο πράγμα που σας συμβουλεύω να κάνετε είναι να μπείτε στο υπερπολυκατάστημα «Ελ Κόρτε Ινγκλές», όχι για ψώνια, αλλά για να πάρετε το πιο πολύτιμο όπλο ενός ανυπεράσπιστου επισκέπτη απέναντι στη χαώδη Βαρκελώνη: το χάρτη! Είναι γεγονός, το κατάστημα αυτό προσφέρει δωρεάν, χωρίς απαραίτητα να ψωνίσετε κάτι, έναν συμπαθέστατο χάρτη με όλους τους δρόμους, τα αξιοθέατα, τα μουσεία, τα πάρκα και γενικά τα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος της πόλης με εικονίτσες και επεξηγήσεις, συν το χάρτη του Μετρό. Πραγματικός θησαυρός!
Στη συνέχεια, κατευθυνόμαστε προς τη «Ράμπλα». Οι ράμπλας είναι κάτι πολύ συνηθισμένο στη Βαρκελώνη. Πρόκειται για μεγάλους πεζόδρομους, στα πλάγια των οποίων είναι φυτεμένα ψηλά δέντρα. Εκεί συχνά υπάρχουν καταστήματα, πλανόδιοι και άλλες εκπλήξεις. Η πιο γνωστή και πιο μεγάλη από τις ράμπλας είναι η... «Ράμπλα», που εκτείνεται από την «Πλάσα Καταλούνια» ως το λιμάνι, μια απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου και κάτι. Αν αποφασίσετε να την περπατήσετε -που πρέπει- θα απολαύσετε τους ανθρώπους-αγάλματα, που, μεταμφιεσμένοι σε δράκουλες, καουμπόηδες, αναγεννησιακούς ή ακόμα και Τσε Γκεβάρα, περιμένουν ακίνητοι, μέχρι να τους ρίξετε ένα νόμισμα, για να σας εκπλήξουν με κάποια αντίδρασή τους! Επίσης θα συναντήσετε πλανόδιους μουσικούς, ζωγράφους, γελωτοποιούς, αυτοσχέδιες θεατρικές παραστάσεις, ζογκλέρ και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Υπάρχουν ακόμα πωλητές εξωτικών πτηνών, λουλουδιών και βέβαια κιόσκια με εφημερίδες και περιοδικά.
Μόλις φτάσετε στο λιμάνι, συναντάτε το άγαλμα του Κολόμβου, μόνο που θα δυσκολευτείτε λίγο να διακρίνετε τις λεπτομέρειές του, καθώς σε σχέση με το μέγεθος του, είναι τοποθετημένο σε έναν υπερβολικά ψηλό στύλο! Μπορείτε να κάνετε μια βόλτα στις εγκαταστάσεις που χτίστηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Όχι κάτι το ξεχωριστό, ένα εμπορικό κατάστημα, το Μαρεμάγκνουμ, πολυσινεμά και το ενυδρείο. Το εντυπωσιακό είναι ότι όλα αυτά βρίσκονται σε ένα τεχνητό νησάκι μέσα στο λιμάνι. Μπορείτε να περπατήσετε μέχρι το «Παρκ ντε λα Σιουνταντέλα», όπου μπορείτε να δείτε τον ζωολογικό κήπο (με τον μοναδικό στον κόσμο λευκό γορίλα!), να περπατήσετε μέσα σε ένα πάρκο με σπάνια φυτά και πουλιά ή ακόμα να κάνετε μια βαρκάδα στη λιμνούλα μέσα σε αυτό.
Επιστρέφοντας και ανηφορίζοντας πάλι τη «Ράμπλα», αριστερά σας έχετε την αραβική και τη κινέζικη συνοικία. Εκεί βρίσκονται διάσπαρτα διάφορα μοντερνιστικά έργα, κυρίως του Γκαουντί (βλ. Βαρκελώνη και Τέχνη), καταστήματα, καθώς επίσης και το περίφημο και παμπάλαιο «Λόντον Μπαρ» για πανέμορφες βραδιές ποιοτικής ζωντανής μουσικής. Δεξιά σας, έχετε τη περιβόητη Γοτθική Συνοικία της Βαρκελώνης. Μπαίνοντας μέσα στα ατελείωτα σοκάκια της, συναντά κανείς επιβλητικά κτίρια, βγαλμένα από άλλη εποχή, με αψίδες και πλακόστρωτους δρόμους, που καταλήγουν σε μεγάλες πλατείες, όπως τη «Πλάσα Ρεϊάλ» με το πανέμορφο σιντριβάνι, ή σε ναούς, όπως τον Καθεδρικό «Λα Σέου» και σε απειράριθμες άλλες γωνιές που περιμένουν να τις ανακαλύψετε. Ταυτόχρονα, η συνοικία αυτή είναι μια μεγάλη αγορά, όπου μπορεί κανείς να βρει ρούχα, στολίδια, κοσμήματα, τα πάντα. Αν κουραστήκατε ήδη, μπορείτε να ξαποστάσετε σε κάποιο από τα αμέτρητα καφέ που υπάρχουν εκεί.

ΚΑΦΕΣ, ΠΟΤΟ, ΦΑΓΗΤΟ
Αν είστε λάτρης του φραπέ... ξεχάστε τον! Οι Ισπανοί, όπως και όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι του πλανήτη, απλώς δεν τον γνωρίζουν! Παρ' όλα αυτά, έχετε πολλές και καλές εναλλακτικές προτάσεις. Τα πιο συνηθισμένα ροφήματα που σερβίρονται είναι ο «καφέ κον λέτσε» και ο «καφέ κορτάδο». Ουσιαστικά και οι δύο είναι καφέδες εσπρέσο με γάλα και διαφέρουν στις αναλογίες, γευστικότατοι εξίσου. Αν μάλιστα τους προσθέσετε και λίγο «μπέιλις», έχετε το τονωτικό «τριφάσικο». Αξίζει να δοκιμάσετε, κυρίως αν είστε σε μια από τις σοκολατερίες, την τοπική παχύρρευστη σοκολάτα συνοδευόμενη απαραίτητα με τα άκρως παχυντικά αλλά πεντανόστιμα βουτήματα «τσούρος». Δοκιμάστε επίσης την αρκετά καλή ισπανική μπύρα «Εστρέγια», που θα βρείτε παντού, τη τοπική σανγκρία και γενικά τα κρασιά, όπως τα διάσημα «Ριόχα». Εντυπωσιακό είναι, ότι σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα, τα ποτά είναι αρκετά φτηνότερα. Στα κλαμπ, για παράδειγμα, η μπύρα κοστίζει, το πολύ, ενάμισι ευρώ!
Το θέμα του φαγητού στην Ισπανία ανοίγει ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Υπάρχει τεράστια ποικιλία τοπικών συνταγών που θα σας ξετρελάνουν. Κατ' αρχάς, φαγητό θα βρείτε μέσα σε όλα τα... μπαρ! Είναι πολύ συνηθισμένο τα μπαρ να σερβίρουν τα λεγόμενα «τάπας». Η λέξη σημαίνει μεζεδάκια (φέτες ψωμί που συνοδεύονται από κρεατικά, ψαρικά κ.τ.λ.). Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι το σύστημα τους, παράδοση κυρίως το Βάσκων: Σερβίρεστε μόνοι σας, τρώτε όσο θέλετε και, στο τέλος, ο σερβιτόρος μετράει τις οδοντογλυφίδες που υπάρχουν στο πιάτο σας και ανάλογα σας χρεώνει! Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε τα «μποκαδίγιος», που είναι σάντουιτς συνήθως με τυρί και «χαμόν», δηλαδή καπνιστό χοιρινό κομμένο σε λεπτές φέτες. Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που κρεμάνε ολόκληρο το μπούτι του χοίρου μέσα στα μπαρ αλλά και στα σπίτια τους! Μακάβριο αλλά γραφικό. Υπάρχουν αμέτρητες συνταγές και πιάτα που αξίζει να δοκιμάσετε. Από αυτά, ίσως να πρέπει να ξεχωρίσουμε την «τορτίγια», ομελέτα, δηλαδή, με πατάτες και κρεμμύδια, τις «πατάτας μπράβας», πικάντικες τηγανιτές πατάτες και τη πασίγνωστη συνταγή με αναμειγμένα ψαρικά, κρεατικά, όσπρια και λαχανικά, «παέγια» (θυμάστε... αυτή που ακόμα τρίβουν στο Βιλαμπάχο;). Για επιδόρπιο, μην ξεχάσετε τα γλυκά: Η «κρέμα καταλάνα», οι «κόκας», τα «τουρόν» και πολλά άλλα.



ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ
Η τέχνη είναι ίσως το μεγαλύτερο προσόν και ταυτόχρονα η σπουδαιότερη τουριστική ατραξιόν της Βαρκελώνης. Τα δείγματα υψηλής τέχνης τα συναντά κανείς απλώς περπατώντας τους δρόμους της, κεντρικούς ή όχι. Μνημεία, αγάλματα, ανάκτορα, παντρέματα διάφορων ρυθμών, μοντερνιστικά και γοτθικά αριστουργήματα ξεπηδούν από κάθε γωνιά της πόλης. Είναι αδύνατον να προσπαθήσω να τα απαριθμήσω και γι' αυτό θα περιοριστώ στα πιο βασικά, που οπωσδήποτε πρέπει να δει ένας επισκέπτης.
Σε ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της Βαρκελώνης βρίσκονται διάσπαρτα κτίρια, των οποίων η αρχιτεκτονική και η αισθητική αφήνουν τον περαστικό άναυδο. Ταυτόχρονα, έχουν καθαρά χρηστική λειτουργία ως γραφεία, σπίτια, πανεπιστήμια ακόμα και καταστήματα, ενώ το πιο σύγχρονο μέρος της πόλης, σχεδιασμένο με «χάρακα», ακολουθεί τα πρότυπα των ιστορικών μνημείων, αφήνοντας έτσι μια αίσθηση ευχάριστης ομοιομορφίας, αλλά και σεβασμού στην κληρονομιά.
Βέβαια, η Βαρκελώνη είναι μια υπερσύγχρονη πόλη και, επομένως, δε λείπουν οι ουρανοξύστες ή τα γυάλινα κτίρια, αλλά βρίσκονται σε τέτοια σημεία και είναι τέτοιας αισθητικής, που φαίνεται ότι «δένουν» με τα υπόλοιπα.
Το Μέγαρο Καταλανικής Μουσικής, το μοντερνιστικό με γοτθικές επιρροές νοσοκομείο «Σάντα Κρέου ι Σάντα Πάου», ο Ναός της Ιερής Καρδιάς ή «Τέμπλ ντελ Σαγράτ Κορ» (θυμηθείτε τη «Σακρ Κερ» στη Μονμάρτρη του Παρισιού), το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης (Μ.A.C.BA.), ο λόφος του «Μοντζουίκ» (με το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας, το «Πόμπλε Εσπανιόλ», το ίδρυμα Χουάν Μιρό κ.ά.), το Ναυτικό Μουσείο είναι μόνο ελάχιστα από τα σημεία, όπου η τέχνη είναι ο πρωταγωνιστής και το ξεχύλισμά από θαυμασμό, μαζί με μια «κρυφή» ζήλια γι' αυτή την πόλη, είναι τα συναισθήματα που ακόμα και ο πιο συγκρατημένος επισκέπτης σίγουρα θα νιώσει. Επίσης, έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσετε τον παραδοσιακό κυκλωτικό χορό «σαρδάνα» καθώς, βέβαια, και τη γενικότερη ισπανική παράδοση στο φλαμένκο και τους υπόλοιπους ισπανικούς χορούς και στην υπέρτατη τέχνη της ισπανικής κιθάρας.
Πολλοί είναι οι καλλιτέχνες που έχουν χρωματίσει με τις πινελιές τους κάθε σημείο της Βαρκελώνης. Μη ξεχνάμε ότι η Βαρκελώνη και η ευρύτερη Καταλονία «γέννησε» ή, τουλάχιστον, «μεγάλωσε» τους τρεις κολοσσούς της σύγχρονης υπερρεαλιστικής τέχνης. Τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον Πάμπλο Πικάσο και τον Χουάν Μιρό. Μπορείτε να επισκεφτείτε τα αντίστοιχα μουσεία και τον τριών, των δυο τελευταίων στο κέντρο της Βαρκελώνης και του πρώτου, λίγο πιο έξω, στο Φιγκέρες.
Ο άνθρωπος, όμως, που σημάδεψε την πόλη με την τέχνη του και κέρδισε επάξια τον τίτλο του «αγαπημένου παιδιού» της Βαρκελώνης, είναι ο αρχιτέκτονας Αντόνι Γκαουντί (1852-1926). Ανήκει στο ρεύμα των μοντερνιστών και με αυτό το στυλ, εκκεντρικό έως κάπως σαρκαστικό και περιπαικτικό, διακόσμησε σχεδόν κάθε γωνιά της πόλης. Κτίρια που κάποτε εξυπηρετούσαν ένα συγκεκριμένο σκοπό, κυρίως ναοί ή σπίτια, που ξεχώριζαν για τις ιδιόρρυθμες γραμμές τους, τα χρώματα, τους αναπάντεχους πειραματισμούς και τους ασύλληπτους συνδυασμούς ρυθμών, αλλά και για τις λειτουργικές καινοτομίες τους, ήταν γεννήματα της βαθιάς γνώσης της αρχιτεκτονικής και της αστείρευτης φαντασίας αυτής της διάνοιας. Η τρομακτική "Κάσα Βατλιό", η αλλόκοτη «Κάσα Μιλά», η γραμμική «Κάσα Βικένς», ο Καθεδρικός της Μαγιόρκα, το Παλάτι και το Πάρκο Γκουέλ (φίλου και συχνά χρηματοδότη του Γκαουντί) και εκατοντάδες ακόμα δημιουργήματά του, που πλέον λειτουργούν ως μουσεία, είναι έτοιμα να σας καταπλήξουν με την πρωτοτυπία τους και το μεγαλείο τους.
Το πιο εκκεντρικό, όμως, δημιούργημα του Γκαουντί που έμελλε να γίνει το έμβλημα της Βαρκελώνης και ολόκληρης της Καταλονίας, είναι η -ημιτελής ακόμα- εκκλησία "Σαγράδα Φαμίλια". Ένας ναός αφιερωμένος στην "Ιερή Οικογένεια", που ο Γκαουντί δεν πρόλαβε να τον δει ολοκληρωμένο (τον χτύπησε θανάσιμα ένα τραμ έξω ακριβώς από το εργοτάξιο), συνεχίζεται να χτίζεται ακόμη και σήμερα, πάνω από έναν αιώνα μετά την έναρξη των εργασιών. Είναι ένα στολίδι αρχιτεκτονικής, που η όψη του θυμίζει το εσωτερικό ενός σπηλαίου, ενώ είναι διακοσμημένη με δεκάδες παραστάσεις που ανήκουν σε διαφορετικούς ρυθμούς, ανάλογα με την περίοδο που φτιάχτηκαν. Το εσωτερικό της δε, θυμίζει δάσος από πυκνά δέντρα, που ήταν, άλλωστε, και η πηγή έμπνευσης για τον Γκαουντί, όπως έλεγε και ο ίδιος. Στην κρύπτη της εκκλησίας βρίσκεται και ο τάφος του.

ΨΩΝΙΑ
Η Βαρκελώνη είναι ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο. Μπορείτε να βρείτε τα πάντα σε πολλά και διάφορα σημεία της. Όπως είπαμε, στη Γοτθική Συνοικία, στη «Ράμπλας» και γύρω από την «Πλάσα Καταλούνια», στα δυο υπερκαταστήματα, «Ελ Κόρτε Ινγκλές» και στη «Φνακ». Για τρόφιμα επισκεφτείτε την «Λα Μποκερία», μια χαρακτηριστική αγορά πάνω στη «Ράμπλα», όπου μπορείτε να βρείτε συγκεντρωμένα όλων των ειδών τα παραδοσιακά και μη, φαγώσιμα. Προσοχή για τους καπνιστές: τσιγάρα μόνο από το ειδικά «ταμπάκς» (σε ώρες καταστημάτων) και στα... μπαρ!

ΕΚΔΡΟΜΕΣ
Αφού βρεθείτε, λοιπόν, στη Βαρκελώνη και εφόσον έχετε λίγο χρόνο παραπάνω, αξίζει να πραγματοποιήσετε μερικές εκδρομές στις γύρω περιοχές. Πρώτα και κύρια, μια εκδρομή βορειοανατολικά της Βαρκελώνης, στο Φιγκέρες. Η πανέμορφη αυτή πόλη φιλοξενεί το μουσείο του Νταλί. Ανατολικά, υπάρχει η «ορεσίβεια» μονή της «Μαύρης Παρθένου του Μονσεράτ». Το τοπίο θα σας θυμίσει κατά πολύ τα Μετέωρά μας. Νότια, εάν το επιτρέπει ο καιρός, για μπάνιο στη «Κόστα Μπράβα» και ειδικότερα στο «Σίτζες». Απαραίτητη εκδρομή βόρεια, στα δεκάδες μικρά και μεγάλα χαρακτηριστικά χωριά των «Πυρηναίων». Ρομανικά μνημεία περιστοιχισμένα από άγρια φύση, ποτάμια, λίμνες, χιονισμένες βουνοκορφές και... πίστες για σκι.

Φαίνονται πολλά όλα αυτά που περιέγραψα πιο πάνω, δυστυχώς όμως δεν είναι πάρα ένα ελάχιστο δείγμα. Η Βαρκελώνη είναι μια πόλη, ένα λιμάνι, που ικανοποιεί όλα τα γούστα. Ο καθένας βρίσκει αυτό που ζητάει, μια πόλη που προσφέρει τα πάντα. Προσοχή όμως! Ζητάει αντάλλαγμα... την καρδιά σας!



 

Art Paris
Αιθιοπία
Ανδαλουσία
Αφρική
Βαλκάνια
Βαλχάλα
Βανουάτου
Βαρκελώνη
Βενετία
Βερολίνο
Βερόνα
Βρυξέλλες

Cartagena

Espiritu Santo
Ινδίες
Ιράκ
Ιράν
Iσλανδία
Κάϊρο
Καραϊβική
Κassel
Κολομβία
Κοπενχάγη
Κούβα
Κωνσταντινούπολη:
Τo Σταυροδόμι των τεχνών
Κωνσταντινούπολη:
mια πόλη μέσα μου
Lago di Garda
Λονδίνο I
Λονδίνο II
Μαδρίτη
Μαλάουϊ
Μόσχα
Νείλος
Νέα Υόρκη
Nότιος Αφρική
Νορβηγία
Οδησσός
Ουγκάντα
Παρίσι
Πέργαμος
Περού
Πίζα
Ραροτόνγκα
Robben Island
Σαντιάγο
Σαράγεβο
Σμύρνη
Σοβέτο
San Pedro De Atacama
Σόφια
Σρι Λάνκα
Στα Νησιά του Πάσχα
Τζιμπουτί
Τόκυο
Τολέδο
Τυνησία
Φλωρεντία
Χιλή