FANNY ARDANT

(Ως3 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2005)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΗΣ

Με όποιο τρόπο κι αν κλιθεί να πάρει συνέντευξη από την Fanny Ardant, ένας μικρός και ταπεινός άρρενας  Έλλην, δεν μπορεί να τρέμει σαν έφηβος που βλέπει τις αφίσες του δωματίου του να ζωντανεύουν. Πέρα από το τι σημαίνει η Fanny Ardant για τον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο, πέρα από το ότι θα τη δούμε ζωντανά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, πέρα απ' οτιδήποτε άλλο, είναι το πώς έχει καταγραφεί η Fanny Ardant στο μυαλό μας.
Αδιαμφισβήτητα μια από  μια από τις σημαντικότερες Γαλλίδες ηθοποιούς της γενιάς της και μία από τις μεγαλύτερες Ευρωπαίες κινηματογραφικές star.
Σύντροφος και μούσα του Φρανσουά Τρυφώ, μόνιμη σχεδόν συμπρωταγωνίστρια του Ζεράρ Ντεπαρντιέ, καθιερώθηκε στη συνείδηση του διεθνούς κοινού ως μία κορυφαία ερμηνεύτρια, μία δραματική, δυνατή και κυρίως διανοούμενη ηθοποιός και τέλος ως μία ισχυρή και εξέχουσα καλλιτεχνική προσωπικότητα.
Υπήρξε και παραμένει σύμβολο, αντικείμενο πόθου, διάσημη μαζική σούπερ star και από την άλλη καλλιτέχνης με βάθος και ουσία. Ακριβώς γιατί χαρακτηρίζεται από ουσία αλλά και φινέτσα συνάμα, γιατί συνδυάζει το ταλέντο με τη γνώση, το θεωρητικό υπόβαθρο και την κεκτημένη εμπειρία. Όπως συνδύασε το σινεμά με το θέατρο, τολμηρή και ρηξικέλευθη πάντα, βγάζοντας στη σκηνή και στην οθόνη απλά την αλήθεια της. Μία αλήθεια δυσεύρετη, μίγμα ζωής και σκέψης, ένα μείγμα εκρηκτικό - ακριβώς σαν το χαρακτήρα της.
Διάσημοι σκηνοθέτες όπως ο Φρανσουά Τρυφώ, ο Κλωντ Λελούς, ο Αλέν Ρενέ, ο Ετόρε Σκόλα, ο Κώστας Γαβράς, ο Μικελάντζελο Αντονιόνι, ο Σίντνεϊ Πόλακ, ο Ρομάν Πολάνσκι, ο Φράνκο Τζεφιρέλι της προσέφεραν ρόλους σε σπουδαίες και αξέχαστες ταινίες.
Η φήμη της ως πρωταγωνίστρια δομήθηκε με συνέπεια και συνέχεια, στις «Κυρίες της Ακτής», στους «Μεν και δε», στη «Γυναίκα της διπλανής πόρτας», στο «Η ζωή είναι ένα ρομάντζο», στη «Φαμίλια», στο «Δείπνο», στο «Master Class», όπου υποδυόταν τη δική μας μεγάλη ντίβα Μαρία Κάλλας. Και σφραγίστηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις, απ' όπου ξεχωρίζει το βραβείο «Σεζάρ», ως η καλύτερη γυναίκα ηθοποιός.
Αυτή την ηθοποιό, τη star, τη γυναίκα, τον άνθρωπο υποδεχόμαστε λοιπόν για πρώτη φορά στη χώρα μας.
Την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2005 στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης και τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας, το Ελληνικό κοινό θα έχει για πρώτη φορά την ευκαιρία να απολαύσει από κοντά τη Fanny Ardant.
Δύο θεατρικοί μονόλογοι, υποστηριζόμενοι μουσικά από δύο κορυφαίες μουσικούς-σολίστες, την Imogen Cooper στο πιάνο και την Sonia Wieder Atherton στο τσέλο δομούν το πρόγραμμα της παράστασης.
Η παρουσία δίπλα στη Fanny Ardant δύο διάσημων σολιστών της διεθνούς κλασσικής σκηνής προσδίδει φυσικά, ένα ιδιαίτερο ειδικό βάρος στο όλο εγχείρημα.
Η Imogen Cooper είναι μία από τις μεγαλύτερες σολίστες παγκοσμίως και έχει χαρακτηρισθεί από τον τύπο και τους κριτικούς ακόμη και ως η «μεγαλύτερη εν ζωή πιανίστα». Η κορυφαία τσελίστρια Sonia Wieder Atherton, αγαπημένη μαθήτρια του μύθου Mstislav Rostropovitch, θεωρείται από πολλούς συνεχιστής του και ζωντανή απόδειξη του θρύλου του. Ο έντονος Ελληνοκεντρικός χαρακτήρας του concept με τη Μήδεια του Ευριπίδη κυρίως, αλλά και με τη Φαίδρα του Ρακίνα, προσδίδει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον για το δικό μας κοινό. Το τιμητικό γεγονός δε, ότι η Fanny Ardant επιλέγει την Ελλάδα σαν πρώτο σταθμό της παγκόσμιας περιοδείας της, καταδεικνύει έστω και μέσω αυτού του συμβολισμού το ύφος αλλά και το ήθος της δικής της φιλοσοφίας και προσέγγισης σε αξίες και πολιτισμούς.

Μετά την Μαρία Κάλλας, τώρα Φαίδρα και Μήδεια. Αισθάνεστε κοντά στην ελληνική κουλτούρα;
Έχω βιώσει κατ' αρχήν την Ευρωπαϊκή κουλτούρα. Ας μου επιτραπεί να πιστεύω ότι και η μέχρι σήμερα καλλιτεχνική μου παρουσία αποτελεί ένα μικρό έστω, κομμάτι της. Είχα την τύχη να δουλέψω με ανθρώπους-δημιουργούς, που τα έργα τους είναι δομικά στοιχεία, ιδιαίτερα της σύγχρονης Ευρωπαϊκής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Κατ' επέκταση λοιπόν και της Ελληνικής. Και όχι μόνον για ιστορικούς λόγους. Πιστεύω ότι η κάθε χώρα της Ευρώπης προσφέρει και διεκδικεί σ' ένα κοινό πολιτισμό το δικό της κομμάτι.

Πόσο κοντά όμως είστε στην σύγχρονη ελληνική κουλτούρα;
Αν εννοείτε έννοιες που αναφέρονται σε οικουμενικές αξίες τότε αντικειμενικά όλοι οι σκεπτόμενοι και ευαίσθητοι άνθρωποι είμαστε κοντά ο ένας με τον άλλον. Αν εννοείτε τώρα της συνήθειες της καθημερινότητας, τον τρόπο ζωής ενός λαού και μιας χώρας, πιστεύω ότι μόνον μέσω ουσιαστικών βιωμάτων μπορεί κανείς να κατανοήσει πράγματα. Αλλιώς θα έχει πάντα μια επιπόλαια-επιδερμική αντίληψη.

Είναι εμπόδιο η γλώσσα για να επικοινωνήσετε σε μια ιδιαίτερη παράσταση;
Η τέχνη από πάντοτε μιλούσε σε δύο επίπεδα. Και στη λογική σκέψη και στο υποσυνείδητο. Η έννοια της επικοινωνίας λοιπόν έχει πολλές και ποικίλες προσεγγίσεις. Στο τραγούδι εκτός του στίχου υπάρχει η μουσική. Στο θέατρο εκτός του λόγου υπάρχει η γλώσσα του σώματος και του προσώπου. Βέβαια ο «λόγος» είναι «λόγος». Και γι' αυτό απ' ότι ξέρω στις παραστάσεις μας στην Ελλάδα θα υπάρχουν υπέρτιτλοι.

Υπάρχει η ασφάλεια που σας δίνει ο κινηματογράφος σε μια θεατρική - μουσική παράσταση μπροστά σε ένα κοινό που ενδεχομένως να έχει διαφορετικούς κώδικες επικοινωνίας;
Μπορώ να σας απαντήσω ότι προσωπικά αποδέχομαι τις συνθήκες και τις διαδικασίες της κάθε τέχνης. Αποδέχομαι τις δυσκολίες γιατί αγαπώ αυτό που κάνω. Σ' ένα «θέατρο-λόγου» ο κώδικας κυρίως είναι οι λέξεις. Προσωπικά αγαπώ τις λέξεις με εμμονή. Η επικοινωνία λοιπόν εξαρτάται από τον ηθοποιό που τις προφέρει και από το κοινό. Επίσης φυσικά από τις συνθήκες που περικλείουν τη συγκεκριμένη «συνεύρεση».

Πως γεννήθηκε η ιδέα της παράστασης;
Από μία προσωπική αγάπη γι' αυτούς τους δύο ρόλους. Και από το ενδιαφέρον που γεννιέται από την παράλληλη προβολή τους. Των κοινών τους σημείων όπως είναι ο έρωτας και η ενοχή. Στις υποτιθέμενες διαφορές τους όπως το απαλό με το άγριο ή τη διαφορετική στάση τους, τη διαφορετική θέση που κατείχε η κάθε μία στο «ίδιο» όμως γεγονός. Στο θάνατο.

Ξέρετε πόσο δημοφιλής είστε στο ελληνικό κοινό, πόσο σας αγαπάει;
Με κολακεύει η ερώτησή σας. Ας επιτρέψουμε λοιπόν στα αμοιβαία συναισθήματα να εκφραστούν το Δεκέμβριο από κοντά!

Ευχαριστούμε πολύ για τη συνομιλία και ευχόμαστε καλή επιτυχία στις παραστάσεις σας.
Και εγώ σας ευχαριστώ και εύχομαι καλή συνέχεια στο περιοδικό σας.