GUSTAVO RUSSO
ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ TANGO

(Ως3 - ΜΑΡΤΙΟΣ 2009)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΕΡΜΙΔΗ



...Το tango έχει μια αιώνια φωτιά. Αυτή η φωτιά γεννιέται από τον εσωτερικό διάλογο των δύο αρχέγονων χορευτών, από το ανεξέλεγκτο πάθος ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα. Είναι η φωτιά που δημιουργεί τη σαγήνη του τάνγκο...

Ο διάσημος χορευτής και χορογράφος του tango, Gustavo Russo παρουσιάζει στην Αθήνα την παράσταση του SECRETS OF TANGO (στο ΠΟΛΙΣ THEATER). Το κοινό έχει την ευκαιρία να γνωρίσει την διαδρομή του αργεντίνικου tango και τα μυστικά του, από την γέννησή του μέχρι σήμερα, από την πιο παραδοσιακή μέχρι τη πιο σύγχρονη μορφή του. Πρόκειται για είναι ένα φαντασμαγορικό θέαμα, με ευρηματικές χορογραφίες και υψηλή αισθητική το οποίο θα μας αποκαλύψει πολλά που δεν γνωρίζουμε για αυτόν τον μοναδικό χορό!

Ο Gustavo Russo ξεκίνησε τις σπουδές του στο χορό από την ηλικία των 17 ετών. Ένα χρόνο μετά, ξεχώρισε ως ένα από τα πλέον υποσχόμενα ταλέντα στο Αργεντίνικο tango. Από τότε, ξεκίνησε διεθνή καριέρα συμμετέχοντας στα πιο σημαντικά τάνγκο shows του κόσμου, σε κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1999 ίδρυσε τη δική του ομάδα, η οποία έχει εμφανιστεί στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε ο Russo, μας μίλησε τόσο για την παράσταση που θα δούμε όσο και για τη προσωπική του σχέση του με το tango.

Πώς συνδυάζετε στις παραστάσεις σας το παραδοσιακό tango με το νεότερο;
Συνδυάζω το παραδοσιακό tango με διαφορετικές, νέες ιδέες όχι μόνο στις χορογραφίες αλλά δανειζόμενος και την τεχνική άλλων ειδών χορού. Σαν χορογράφος δεν έχω περιορισμούς στην δημιουργικότητα μου αλλά σαν χορευτής του tango είμαι συντηρητικός όσον αφορά το παραδοσιακό χορό και για εμένα είναι ο μοναδικός τρόπος που θα πρέπει να χορεύεται σε μια πίστα χορού. Το σημαντικότερο στο tango είναι η πραγματική ουσία του, το συναίσθημα με το οποίο ερμηνεύεται και αυτό δεν υπάρχει τόσο στο νέο (nuevo) tango.

Τι «χρειάζεται» ένας χορευτής για να χορέψει tango;
Για να χορέψει κάποιος τέλεια, σίγουρα βοηθά ένα προνομιούχο σώμα και πολλές ώρες τεχνικής εξάσκησης, αλλά θα έλεγα ότι αυτό κάνει κάποιον περισσότερο αθλητή παρά χορευτή. Ο χορευτής είναι ένας καλλιτέχνης που εκφράζεται μέσα από το σώμα του και το πόσο καλός είναι εξαρτάται από το πώς αντιλαμβάνεται το κοινό αυτό που κάνει, ανεξάρτητα από το πόσο καλός είναι τεχνικά. Αυτός που θα ονόμαζα άριστος χορευτής είναι αυτός που χρησιμοποιεί την τεχνική για να εκφράσει την ψυχή του μέσα από το σώμα του.

Γιατί κατά τη γνώμη σας το Tango ελκύει ένα τόσο μεγάλο κοινό σε όλες τις μεριές του πλανήτη, ακόμη και αν είναι «απλά» ένας τοπικός χορός της Αργεντινής;
Κατά την άποψή μου και σύμφωνα με την εμπειρία μου, οι λόγοι εξαρτώνται κάθε φορά από την χώρα στην οποία αναφερόμαστε. Υπάρχουν χώρες όπου το κοινό αναγνωρίζει ενστικτωδώς την μουσική και τον χορό, χωρίς να ξέρει το γιατί. Νομίζω οτι οφείλεται στο οτι η Αργεντινή, στις αρχές του αιώνα, είχε ένα μεγάλο αριθμό μεταναστών από διάφορες χώρες. Έτσι μέσω της συγχώνευσης των πολιτισμών αυτών και μέσα στο πέρασμα του χρόνου, διαμορφώθηκε το tango, μια μουσική γεννημένη από τις φτωχογειτονιές μιας κοσμοπολίτικης πόλης. Το tango έχει ομοιότητες με την ιταλική, την ισπανική, την πολωνική, την παραδοσιακή αργεντίνικη ακόμη και με την αφρικανική μουσική. Είναι φυσικό λοιπόν τόσες χώρες να ελκύονται από το tango αφού κάτι σε αυτό τους θυμίζει την δικιά τους κουλτούρα. Αλλά εκτός αυτού, το tango είναι αυθεντικό και μοναδικό. Ίσως κάποιες χώρες με πιο ψυχρό κλίμα και νοοτροπία, να βρίσκουν κάτι στο tango, το οποίο δεν έχουν. Και ίσως οι άνθρωποι αισθάνονται κοντά σε αυτό τον χορό γιατί εκφράζει όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα που είναι κοινά, ανεξαρτήτως της κουλτούρας από την οποία προέρχονται.

Όλα αυτά τα χρόνια της καριέρας σας, έχετε κερδίσει πολλά βραβεία, χορέψατε στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου και πλέον είστε ένας από τους πιο γνωστούς χορευτές και χορογράφους του tango. Ποια είναι η προσωπική σας ανταμοιβή από όλα αυτά;
Σχεδόν για 20 χρόνια ταξιδεύω ανά τον κόσμο, γνωρίζοντας διαφορετικές κουλτούρες και χώρες. Σε καθεμιά προσπάθησα να μάθω και να αφομοιώσω τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο που αισθάνεται. Προσπάθησα να είμαι όσο το δυνατό πιο ανοιχτός , λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς που διαθέτει κάθε συγκεκριμένη κοινωνία. Σαν αποτέλεσμα σε κάθε ταξίδι, ο ξεκινά ο παλιός Gustavo και γύριζε ένας καινούργιος. Ο Gustavo Russo θα ήταν απλά ένα παιδί από την πόλη, με τους περιορισμούς που του επιβάλλουν- εσκεμμένα ή μη - η πόλη, η χώρα, η κυβέρνηση και η κουλτούρα του. Χάρη στα ταξίδια, στον τρόπο σκέψης μου αλλά και στο tango, το οποίο μου έδωσε την ευκαιρία να τα κάνω όλα αυτά, σήμερα έχω μεταμορφωθεί σε έναν άντρα πλουσιότερο, σε ανθρώπινο επίπεδο. Αυτή είναι η αληθινή μου ανταμοιβή.

Η ιστορία του tango
H γέννηση του tango είναι συνδεδεμένη με την ιστορία του Buenos Aires, πρωτεύουσας της Αργεντινής. Στα τέλη του 19ου αιώνα στην Αργεντινή συρρέει ένα κύμα μεταναστών, τόσο από την Ευρώπη, όσο και από την αργεντίνικη ύπαιθρο. Όλοι αυτοί αναζητούν παρηγοριά στα προβλήματά τους, στη μουσική και στο χορό. Για το λόγο αυτό, το tango έχει την ιδιαιτερότητα ότι αρχικά χορευόταν αποκλειστικά από άνδρες, όσο παράδοξο και αν ακούγεται, όταν στο μυαλό όλων μας είναι συνδεδεμένο με την παθιασμένη αγκαλιά ενός άντρα και της ντάμας του. Στην συνέχεια μπαίνει στους οίκους ανοχής και για δύο δεκαετίες σχεδόν, θα εξακολουθήσει να χορεύεται αποκλειστικά στις κακόφημες συνοικίες του Buenos Aires. Όταν όμως το 1917, εμφανίζονται τα πρώτα τραγούδια του tango, τα οποία ερμηνεύει ο Carlos Gardel, το tango γίνεται ευρύτερα γνωστό και κατακτά ακόμη και τη νεολαία των πλουσίων η οποία αρχίζει να επισκέπτεται τις φτωχογειτονιές, ώστε να εξασκηθεί στο χορό. Τελικά είναι αυτοί που θα το μεταφέρουν στην Ευρώπη, στις αρχές του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα στο Παρίσι. Εκεί θα υποστεί αρκετές διαφοροποιήσεις προκειμένου να γίνει πιο εκλεπτυσμένο, εγκαταλείποντας τη βιαιότητα του, ώστε να βρει πρόσβαση στις αίθουσες χορού όλης της Ευρώπης.
Από τη δεκαετία του '50, το tango χάνει την αίγλη του και εγκαταλείπεται. Όμως το 1983, το ενδιαφέρον του κόσμου ανανεώνεται χάρη στην πρώτη μεγάλη χορευτική παράσταση tango, που δόθηκε στο Παρίσι. Έκτοτε, αρχίζει να κερδίζει και πάλι το χαμένο του κοινό. Από τότε μέχρι σήμερα, αποκτά όλο και περισσότερους φανατικούς θαυμαστές, σε όλο τον κόσμο, σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική. Τα τελευταία 20 χρόνια υπάρχει μια τάση «εκσυγχρονισμού» του tango τόσο μουσικά όσο και χορευτικά. Ο ηλεκτρονικός ήχος έχει εμπλουτίσει το άκουσμά του και κερδίζει έτσι όλο και μεγαλύτερο κοινό. Ο χορός του γίνεται πιο ελεύθερος, με μεγαλύτερες δυνατότητες αυτοσχεδιασμού και παντρεύεται με τον μοντέρνο χορό.

Ο αισθησιασμός του χορού
Το tango είναι γνωστό ως ένας από τους πιο ερωτικούς και γεμάτους πάθος χορούς. Πολλά λέγονται για τον ερωτισμό του τον οποίο βιώνει το χορευτικό ζευγάρι και την δυνατή αίσθηση που δημιουργείται ανάμεσά τους. Άλλωστε αυτό διακρίνεται και στις κινήσεις των σωμάτων και στο σφιχτό αγκάλιασμα του. Πόδια και χέρια περιπλέκονται κατά τη διάρκεια του χορού και δημιουργούν μια αίσθηση ένωσης, ακόμη και αν οι χορευτές δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, ακόμη και αν αυτό κρατά μόνο όσο 2-3 τραγούδια tango.
Για να χορέψει κάποιος tango χρειάζεται να ακολουθήσει απλά το συναίσθημα και την ενεργεία που δημιουργείται ανάμεσα στους χορευτές. Την ώρα εκείνη, μια κρυφή συνομιλία σωμάτων ενώνει τον καβαλιέρο με την ντάμα του και η μουσική γίνεται η αφορμή αυτής της συνάντησης. Πολλοί παρομοιάζουν τον χορό αυτό σαν μια ερωτική σχέση η οποία απαιτεί την αμοιβαία έλξη του ζευγαριού...