ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

(Ως3 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΜΙΧΑΗΛ

«...Δεν είμαι ο απόλυτος καριερίστας. Θέλω απλώς να κάνω τη δουλειά μου καλά και όπως μου αρέσει, να είμαι σε χώρους που προτιμώ και με συνεργάτες που εκτιμώ...»

Οι ιδιότητες του Κώστα Μακεδόνα δεν είναι λίγες, ούτε απλές. Πέρα από το είναι ένας από τους καλύτερους και συνεπέστερους τραγουδιστές της γενιάς του, μοιράζει την ενέργεια και το χρόνο του ανάμεσα σε οικογένεια και... ουρανό. Εδώ και δεκαέξι ολόκληρα χρόνια ανεβαίνει μία-μία τις κατάλληλες βαθμίδες για να φτάσει σήμερα να δραστηριοποιείται ως συγκυβερνήτης μεγάλου επιβατικού αεροσκάφους. Τον συναντήσαμε σε μια ήσυχη καφετερία στο Μαρούσι, πίσω ακριβώς από το Ιατρικό Κέντρο. «Το μαγαζί αυτό», μου είπε χαμογελώντας, «μου το έμαθαν οι γιατροί όταν νοσηλευόμουν από το ατύχημα με το ελικόπτερο...».

Είπατε προ λίγων ημερών ότι στη ζωή μας έχουμε χάσει τα αυτονόητα και πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε κάποιες έννοιες.
Όταν έπαθα το ατύχημα με το ελικόπτερο, συνειδητοποίησα ότι κάποια πράγματα τα οποία θεωρούμε αυτονόητα είναι πολύ σημαντικά και όταν τα χάσουμε, χάνουμε στ' αλήθεια τη γη κάτω από τα πόδια μας. Από το να μπορείς να περπατήσεις και να φας μόνος σου μέχρι να δέσεις τα παπούτσια σου χωρίς να χρειάζεσαι τη βοήθεια κανενός. Όταν περάσεις ένα πολύ έντονο σοκ και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι δεν τα έχεις πλέον όλα αυτά, μόνο τότε καταλαβαίνεις τη σημαντικότητά τους.

Είστε πατέρας, σύζυγος, τραγουδιστής και συγκυβερνήτης σε ένα μεγάλο αεροσκάφος. Δεν κουράζεστε ποτέ...;
Όχι, γιατί κάνω μόνο αυτά. Σαφώς και είναι θέμα ισορροπιών και δεν είναι εύκολο κανείς να το πετύχει 100%. Στερούμαι κάποια πράγματα τα οποία για μένα δεν είναι και τόσο σημαντικά για να μπορώ να ανταπεξέλθω σε αυτούς τους ρόλους. Θα ήθελα για παράδειγμα να μπορώ να πηγαίνω δυο φορές την εβδομάδα στον κινηματογράφο... Το να καθίσω σε μια καφετερία και να πίνω καφέ με τις ώρες, ακόμα και με την καλύτερη παρέα, θεωρώ ό,τι είναι υπερβολικά βαρετό. Δεν αντέχω την απραξία, θέλω συνεχώς κάτι να κάνω. Έτσι, όλη μου η προσπάθεια συγκεντρώνεται στο να βρω την κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στην οικογένειά μου, στη δουλειά μου και στην ιδιότητά μου ως συγκυβερνήτης. Το καλό σε όλο αυτό είναι πως την ώρα που νιώθεις ότι κάτι από αυτά σε κουράζει, έρχεται ένα άλλο να σου καλύψει το κενό. Πιθανόν να είναι μια αυτοάμυνα του οργανισμού.

Και οι τέσσερις ρόλοι που προαναφέραμε χρειάζονται αρκετή τόλμη. Ποιο είναι το πιο τολμηρό πράγμα που κάνατε στο χώρο του τραγουδιού;
Θα πάω αρκετά πίσω, αλλά νομίζω ότι ήταν η στιγμή που πήρα την απόφαση στα 20 μου χρόνια να φύγω από τη Θεσσαλονίκη και να έρθω στην Αθήνα, όταν με είχε ακούσει ο Σταμάτης ο Κραουνάκης.

Σκεφτήκατε ποτέ να τα παρατήσετε και να γυρίσετε πίσω;
Στις δυσκολίες η πρώτη μου αντίδραση είναι η φυγή κι αυτό δεν είναι καλό. Ναι, ήρθε στο μυαλό μου η σκέψη αλλά δεν το έκανα. Παρόλο που οι συνεργασίες μου ήταν πολύ καλές, είμαι άνθρωπος που δίνει περισσότερη σημασία στις ανθρώπινες σχέσεις. Δεν είμαι ο απόλυτος καριερίστας. Θέλω απλώς να κάνω τη δουλειά μου καλά και όπως μου αρέσει, να είμαι σε χώρους που προτιμώ και με συνεργάτες που εκτιμώ.

Στον αντίποδα τώρα, νιώσατε ποτέ ότι τα έχετε όλα;
Για τον κάθε άνθρωπο αυτό το «όλα» είναι σχετικό. Ναι, το έχω νιώσει και ήταν πολύ άσχημο.

Γιατί όμως;
Φοβήθηκα μήπως πάψω να ονειρεύομαι κι αυτό είναι τραγικό. Δείχνει ότι πλησιάζει το τέλος.

Το μεγαλύτερο όνειρο;
Η συνέχεια και η τελειοποίηση αυτής της ισορροπίας που είπαμε πριν: να εξασκώ το αεροπορικό μου επάγγελμα, να μπορώ να πετάω ένα καλό αεροπλάνο δηλαδή, να μπορώ να κάνω λίγες αλλά ουσιαστικές παραστάσεις αλλά πρώτα απ' όλα να μπορώ να είμαι καλός σύζυγος και πατέρας.

Συναντιούνται κάπου ο ουρανός με το τραγούδι;
Νομίζω στο αποτέλεσμα. Αν με δει κάποιος την ώρα που ολοκληρώνεται μια πτήση και την ώρα που ολοκληρώνεται μια συναυλία, έχω την ίδια έκφραση.

Σας έχουν χαρακτηρίσει οι κύκλοι τραγουδιών. Ο τελευταίος σας δίσκος όμως ήταν πολυσυλλεκτικός. Τελικά τι προστάζει η εποχή;
Προσωπικά, προτιμώ τους κύκλους τραγουδιών και νιώθω ότι ανήκω εκεί. Ως έργο ένας δίσκος πρέπει να έχει μια συνοχή, ακόμα κι αν δεν έχει μια ενιαία μορφή, όπως τα ¶ξιον Εστί. Οι πολυσυλλεκτικοί δίσκοι πολλές φορές είναι ανάγκη, είτε από έλλειψη πολλών τραγουδιών από έναν μόνο δημιουργό, είτε από άρνηση συνεργασίας, είτε για εμπορικούς καθαρά λόγους. Θεωρώ εν ολίγης έναν πολυσυλλεκτικό δίσκο, τελευταία λύση.

Ο Δημήτρης Γούναρης θα αποτελέσει την πηγή απ' όπου θα ανθολογήσετε τραγούδια για την επόμενη δουλειά σας...
Τα τραγούδια αυτά τα ηχογράφησα μέσα σε λιγότερες από δύο «βάρδιες studio» το οποίο μπορεί να είναι και ρεκόρ. Τα είχα μέσα μου αυτά τα τραγούδια, τα κουβαλούσα από παιδί.

Στα παιδιά σας δίνετε τις ίδιες καταβολές;
Τα παιδιά έχουν τόσα πολλά ερεθίσματα που νομίζω ότι οι γονείς από ένα σημείο και μετά είναι λογικό να χάνουν τον έλεγχο. Είναι πολύ δύσκολο να μπορέσεις να «επιβάλλεις» κάποια πράγματα στα παιδιά σου. Σαφώς και γίνεται κάποια προσπάθεια, δεν μπορείς να αφήσεις ανεξέλεγκτη την κατάσταση. Τι θα κρατήσει κάθε παιδί εξαρτάται από τον χαρακτήρα του. Εγώ προσπαθώ να τους δείχνω όσο καλύτερα πράγματα μπορώ.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο «όχι» που έχετε πει ως τραγουδιστής;
Θα γυρίσω πάλι πολύ πίσω στο χρόνο. Λίγο καιρό πριν με ακούσει ο Σταμάτης ο Κραουνάκης, επειδή ήμουν ο πιτσιρικάς που ξαφνικά έκανε επιτυχία σε μεγάλο μαγαζί στη Θεσσαλονίκη, μου είχαν γίνει κάποιες προτάσεις από παραγωγούς της πόλης, για να δισκογραφήσω ένα ρεπερτόριο τελείως διαφορετικό από εκείνο που αγαπούσα. Τότε οι τραγουδιστές πλήρωναν τους δίσκους από την τσέπη τους, κάτι που έχει αρχίσει και γίνεται ξανά στις μέρες μας. Μου είχαν προτείνει λοιπόν να κάνω δίσκο χωρίς να πληρώσω τίποτα κι αυτό από μόνο του ήταν μεγάλο κίνητρο, που όμως δεν είχε καμία καλλιτεχνική ουσία. Φυσικά και αρνήθηκα. Τα τραγούδια τα είπε μετά από λίγο καιρό ένας άλλος τραγουδιστής ο οποίος έσκισε για. δύο χρόνια και μετά εξαφανίστηκε.

Ας κλείσουμε την κουβέντα μας με τις ζωντανές σας εμφανίσεις στο Χάραμα, παρέα με τη Γιώτα Νέγκα. Ποιο είναι το δυνατό σημείο της παράστασης;
Η σοβαρότητα με την οποία το αντιμετωπίσαμε. Προσπαθήσαμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο γινόταν και κυρίως να διαλέξουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τραγούδια. Συνειδητοποιήσαμε ότι ακόμα και σε ένα τόσο μεγάλο πρόγραμμα, όπως αυτό που παρουσιάζουμε, είναι δύσκολο να αφήσεις τραγούδια που αγαπάς απ' έξω. Είναι ένα καλό πρόγραμμα, στο σύνολό του. Ιδίως η Γιώτα είναι μια εκπληκτική τραγουδίστρια. Όταν τραγουδάει κάθομαι και τη χαζεύω...