ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

(Ως3 - ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2006)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΥΣΣΗ ΚΑΠΛΑΝΗ

 

Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί η καινούργια δισκογραφική δουλειά του Παντελή Θαλασσινού. Συναντηθήκαμε στο στούντιο Sierra και μιλήσαμε γι' αυτή. «Άγγελοι του έρωτα» ο τίτλος της.
Ήμουν έτοιμος να κάνω μια δουλειά που την ετοιμάζω 2,5 χρόνια, μια δουλειά σε ποίηση  του Ηλία Κατσούλη. «Οι μήνες του χρόνου», το «Καλεντάρι», το οποίο το ετοίμαζα καιρό. Ήταν να μπω στούντιο. Ωστόσο, μου πρότεινε ο Γιάννης ο Νικολάου από τους Λαθρεπιβάτες να πω κάποια δικά του τραγούδια και αποφάσισα να αναβάλλω για κάποιους μήνες το «Καλεντάρι» και να κάνω αυτά με το Γιάννη. Θέλαμε καιρό να κάνουμε κάτι μαζί, έχουν περάσει 13-14 χρόνια από τη συνεργασία μας στους «Λαθρεπιβάτες» έτσι το αποφασίσαμε. Ο άλλος δίσκος λοιπόν, πάει για τα επόμενα Χριστούγεννα. Η μουσική σε όλα τα τραγούδια είναι του Γιάννη Νικολάου, οι στίχοι είναι μερικοί του Γιάννη, ποιήματα την Λένας Παππά και 2-3 κάποιων άλλων. Τα τραγούδια μοιάζουν σαν κρητικά, ο Γιάννης έχει περάσει στην Κρήτη ένα φεγγάρι κι ακόμη συχνά κατεβαίνει, έχει δεχτεί λοιπόν επιρροές από την κρητική μουσική. Στα πιο πολλά τραγούδια ακούγονται  γκάιντες, πνευστά, λίρα κριτική και λαούτα. Είναι μια σχεδόν ethnic δουλειά αυτή που κάναμε.

Για πες μου κάποιο στίχο από το καινούριο σου δίσκο, που σου αρέσει.
Ένα τραγούδι λέει:

Όλα μου λεν ο άνθρωπος
μπορεί να τα αντέξει,
τον πόνο και την μοναξιά,
αρκεί να το πιστέψει.

Ο χρόνος φέρνει λησμονιά
και τις πληγές μας κλείνει
Μα την δική μου την πληγή
αγιάτρευτη αφήνει.

Μα εγώ έχω χρόνια να την δω
χρόνια να της μιλήσω
κι όμως δεν μπόρεσα ποτέ
την σκέψη της να σβήσω.

Ποτέ μου δεν μιλώ για αυτήν,
ποτέ μου δεν ρωτάω,
όμως μου έρχεται στον ύπνο μου
και απότομα ξυπνάω.

Υπάρχει στο δίσκο κι ένα άλλο πάρα πολύ ωραίο τραγούδι το οποίο το θεατροποιήσαμε. Είναι εκείνη η ιστορία, το λαϊκό παραμύθι, που αναφέρεται στο παλικάρι που η αγαπημένη του από ζήλια του ζητάει την καρδιά της μάνας του. Εκείνος αναγκασμένος πηγαίνει στη μάνα του κι εκείνη του απαντά: Αν είναι για καλό θα στη δώσω, παιδί μου. Πηγαίνει πια αυτός την καρδιά της μάνας του στην αγαπημένη του... και κάπου σκοντάφτει στο δρόμο, οπότε ακούγεται η καρδιά της μάνας του να του λέει: Πόνεσες αγόρι μου, χτύπησες;

Τι εννοείς το θεατροποιήσατε;
Έκανε την μάνα σε δύο φράσεις η Μαριώ και η Αρχοντούλα η Σαββιδάκη  έκανε την κοπέλα και εγώ κάνω την αφήγηση τραγουδιστά. Το τραγούδι λέγεται: Της μάνας η καρδιά!

Πόσα τραγούδια έχει ο δίσκος;
13 τραγούδια. Να σου πω για τον δίσκο μερικά πράγματα ακόμα. Έχουμε δουλέψει ομαδικά 4-5 άτομα, εγώ ο Γιάννης ο Νικολάου, ο Πάρης ο Περσινάκης, δυο παιδιά από τους Τακίμ, ο Μήτσος ο Εμμανουήλ που έπαιξε κρουστά, ο Γιάννης ο Πλαγιαννάκος που έπαιξε μπάσο, ο Τασούλης ο φίλος μας που έπαιξε τζουράδες κτλ. Δουλέψαμε στο σπίτι μου και πήγαμε να τα παίξουμε σε στιλ πρόβας, για να είναι πιο ζεστό το αποτέλεσμα, να μην κάνουμε πλέϊ μπακ, να παίξουμε πάνω από πλέϊ μπακ κι όλα αυτά. Γιατί είναι μερικά τραγούδια που δεν αποτυπώνονται μόνο με τα πλέϊ μπακ, δεν μπορείς να παίξεις, αν δεν ακούς τον άλλον να σε βάλει στο κλίμα, δηλαδή να ακούσεις μια λύρα  να μπεις στο κλίμα να παίξεις κι εσύ.

Τον χειμώνα δεν θα κάνεις τίποτα;
Όχι δεν θέλω και αισιοδοξώ να μην κάνω τίποτα μέχρι το τέλος του χειμώνα. Κάποια στιγμή θα κάνω μια παρουσίαση του δίσκου με τον Γιάννη και αυτό θα είναι ένα διήμερο - τριήμερο. Θα πάμε για καλοκαιρινές συναυλίες και θα έρθει και ο Γιάννης μαζί μου θα λέει και μερικά δικά του, αλλά κυρίως θα ακούγονται τα τραγούδια αυτού του δίσκου.

Ευχαριστημένος ακούγεσαι.
Είμαι, αν και ξέρεις καθ΄ ένας μας ακούει τις μουσικές του στις μέρες μας, είναι να σαν να είναι όλοι σε μια ενύπνωση εν αναμονή κάποιου ακούσματος που θα τους αφυπνίσει. Δεν ξέρω αν θα είναι αυτή η δουλειά μου, εγώ έκανα ό,τι μπορεί...