ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ

(Ως3 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2008)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΥΣΣΗ ΚΑΠΛΑΝΗ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΙΟΥΔΗΘ
...Πρώτα έβλεπα στον ύπνο μου ωραίες γυναίκες, τώρα βλέπω νομοσχέδια...

«Η Ιουδήθ, κατά το μύθο, θέλει να ελευθερώσει τη χώρα της από τον Ολοφέρνη, οπότε χρησιμοποιεί το απόλυτο όπλο, το γυναικείο σώμα. Κατορθώνει να μπει στη σκηνή του Ολοφέρνη, αφού καλλωπίζεται, βάζει μυρωδικά...και του κόβει το κεφάλι»

Αυτό το χειμώνα, η νέα θεατρική ομάδα «Πείρα(γ)μα» θα ανεβάσει το έργο του Περικλή Κοροβέση «Επιχείρηση Ιουδήθ», στο θέατρο «Αργώ studio». Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1992 από τις εκδόσεις «Γνώση» κι ανέβηκε εκείνη τη χρονιά από τη «Θεατρική Σκηνή» του Αντώνη Αντωνίου. Συμμετείχαν, ο Αντώνης Αντωνίου, η Νατάσσα Ασίκη, ο Γιώργος Σαμπάνη και η Δάφνη Λαμπρόγιαννη. Ο Περικλής Κοροβέσης, μιλάει στο Ως3 για την «Ιουδήθ», μια προϊστορική Εσέρα.

Πώς βλέπετε το ανέβασμα του έργου σας από την ομάδα «Πείρα(γ)μα»;
Αυτές οι μικρές ομάδες, είτε είναι ομάδες χορού, είτε θεατρικές ομάδες, είτε κινηματογραφιστές με λίγα μέσα, δημιουργούν τέχνη. Είναι αυτοί, που στην ουσία, διαμορφώνουν ένα ρεύμα τέχνης. Αν από τις 100 ομάδες ξεχωρίσουν δυο, είναι κέρδος. Το Μέγαρο Μουσικής, το Badminton, κάνουν άξιο έργο, αλλά μετακαλούν καλλιτέχνες, δεν δημιουργούν. Έπειτα, τα έργα που γράφω εγώ, δεν είναι εμπορικά, εξ ου και τα δικά μου έργα, έχουν παιχτεί από off Broadway θιάσους. Άρα, τόσο το «Τάγκο μπαρ», όσο και η «Επιχείρηση Ιουδήθ», όσες φορές έχουν παιχτεί, είναι από νέα παιδιά στην Αθήνα ή την επαρχία. Μάλιστα, είχα δει ένα ανέβασμα του «Τάγκο μπαρ» στη Λάρισα και τα παιδιά είχαν στοιχεία μέσα, που εγώ δεν τα είχα σκεφτεί. Το είχαν πάει λίγο πιο πέρα από μένα και αυτό ήταν υπέροχο. Χαίρομαι που με ανακαλύπτουν νέοι άνθρωποι, παρά οι αντίστοιχοι οι δικοί μου, της γενιάς μου, που μοιάζει σαν να έχουν «κάτσει» πια. Επίσης, στα θεατρικά έργα μου, έχω την νοοτροπία του ηθοποιού, από όπου και ξεκίνησα, δηλαδή, να υπάρχουν ρόλοι για όλους, δεν έχω υπηρέτριες ή κάποιους που κάνουν μόνο ένα πέρασμα. Δε θέλω να παραπονιούνται οι ηθοποιοί. Όλη η έμπνευση, πρέπει να περιοριστεί στο ελάχιστο των ατόμων ενός θιάσου, διότι ξέρω καλά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Πώς προέκυψε η «Επιχείρηση Ιουδήθ»;
Το έργο ξεκίνησε από ένα βίωμά μου. Το 1989, βγήκε μια εφημερίδα, που στην πρώτη σελίδα της, με χαρακτήριζε «Δολοφόνο της 17 Νοέμβρη». Την ίδια μέρα, κατέθεσα μήνυση και έκανα μια press conference. Όλος ο Τύπος, ακόμη κι ο δεξιός κι ο ακροδεξιός, με υποστήριξε, κάτι που το βρήκα ιδιαίτερα συγκινητικό. Έτσι, έμεινε μέσα μου κάτι σαν ευχαρίστηση, ηθικό χρέος προς τους υπόλοιπους δημοσιογράφους, εκτός της συγκεκριμένης εφημερίδας.
Κατά κανόνα, στις υποθέσεις που υπάρχει τρομοκρατία, υπάρχει και μεγάλη συκοφαντία. Δηλαδή, για να δείξουν πόσο κακό πράγμα είναι η τρομοκρατία, δε διστάζουν να σκοτώνουν ανθρώπους και κυρίως, έχουν μια παλιά ασφαλίτικη νοοτροπία, όταν πιάνουν κάποιον του φορτώνουν κι άλλες κατηγορίες, για τις οποίες οι ένοχοι, ακόμη αναζητούνται. Τον πλακώνουν στο ξύλο κι εκείνος ομολογεί.
Οπότε, σκέφτηκα μια φανταστική ιστορία, που ο Τύπος να παίζει τέτοιο ρόλο.
Να σας διευκρινίσω, πως όταν έχω μια ιδέα, εξ αρχής, δεν ξέρω τι θα βγει. Άρθρο, διήγημα, μυθιστόρημα, θεατρικό; Με οδηγεί η δυναμική του. Αυτό, μου βγήκε θεατρικό.

Στο έργο θίγονται θέματα πολιτισμού;
Ναι, κατά μια άποψη, αφού ο πρωταγωνιστής είναι κινηματογραφιστής. Αυτός ο τύπος, αν κινηματογραφούσε ένα ξυλοδαρμό στο δρόμο, θα τον τραβούσε από μια καλή γωνία. Και το θέμα που προκύπτει, είναι αν αυτή η δουλειά του, θα μπορούσε να βρει διανομέα στην Ελλάδα, διότι έξω θα έβρισκε.

Και η Ιουδήθ του τίτλου;
Η Ιουδήθ κατά το μύθο, θέλει να ελευθερώσει τη χώρα της από τον Ολοφέρνη, οπότε χρησιμοποιεί τα απόλυτο όπλο, το γυναικείο σώμα. Κατορθώνει να μπει στη σκηνή του Ολοφέρνη, αφού καλλωπίζεται, βάζει μυρωδικά. και του κόβει το κεφάλι. Είναι μια πράξη τρομοκρατίας, ατομικής τρομοκρατίας, δηλαδή η Ιουδήθ, είναι μια προϊστορική Εσέρα. (Εσέρα: Ρωσικό Σοσιαλ/Επαναστατικό Κόμμα «Εσέροι». Ένα σοσιαλιστικό κόμμα, με μεγάλη επιρροή στους ρώσους αγρότες. Σχηματίστηκε στις αρχές του αιώνα, από τα υπολείμματα των ναρόντνικων στο εξωτερικό. Το κύριο όπλο των Εσέρων στην πάλη ενάντια στον τσαρισμό, ήταν η τρομοκρατία).
Την έχουν απαθανατίσει την Ιουδήθ, πολύ ζωγράφοι, ο Καραβάτζιο, ο Κλιμτ... Βάζω λοιπόν την Ιουδήθ στο θεατρικό έργο μου να κάνει παιχνίδι με τον μπάτσο, για να πετύχει τους στόχους της. Δεν τον σκοτώνει βέβαια.
Με συγκινούν τα μυθολογικά πρόσωπα, τα οποία έχουν γίνει παράδοση και ανακυκλώνονται. Έχω γράψει και παραμύθια, οπότε, με ενδιαφέρει να χρησιμοποιώ τέτοια στοιχεία, υπάρχουν, υποδόρια βέβαια, κι όποιος θέλει μπορεί να τα ψάξει. Μ' αρέσει ό,τι μου τσιγκλάει το μυαλό και λέω: «Κοίτα, δεν ήταν έτσι ήταν αλλιώτικα».

Τα βιβλία σας, λόγω Βουλής έχουν μείνει πίσω;
Ήμουν σε έναν εκδοτικό οίκο, την «Ηλέκτρα», γιατί ήταν εκεί ο φίλος μου ο Νίκος Τσαγκρής, τώρα έφυγε. Ξέρετε, για μένα η έκδοση ενός βιβλίου, είναι μια ερωτική πράξη. Υπάρχουν δύο πλευρές, το κάνεις με κάποιον άλλον, όταν με την άλλη πλευρά, δεν έχεις σχέση, δεν προχωράει η συνεργασία.
Θέλω, αυτό που κάνω, να το αισθάνομαι φιλικά. Δε με αφορά η επαφή με εκδότες που πρέπει να κλείσεις ραντεβού και να περιμένεις κ.λπ.
Στο κάτω κάτω, εγώ δεν είμαι εμπορικός συγγραφέας.

Εξαιρούνται οι «Ανθρωποφύλακες».
Ναι, εξαιρούνται οι «Ανθρωποφύλακες» και μερικά άλλα. Περισσότερο, είναι ένας συγκεκριμένος κόσμος, που σκέφτεται σαν εμάς παρά το πλατύ κοινό και αυτοί με διαβάζουν. Τώρα, είμαι στη φάση να ξαναπιάσω δουλειά σα δημοσιογράφος, διότι θέλω να ξαναβρεθώ, στο δικό μου κόσμο. Άρχισα μια συνεργασία με την «Εποχή», κάθε Κυριακή και επόμενο βήμα, θα είναι η «Ελευθεροτυπία». Πρώτα, έβλεπα στον ύπνο μου ωραίες γυναίκες, τώρα βλέπω νομοσχέδια. Άρα, κάτι δεν πάει καλά και πρέπει να το διορθώσω.
Οπότε, θέλω να ξαναμπώ στη δουλειά μου, σαν πρώτο βήμα, και μετά θα κοιτάξω να τελειώσω όλα αυτά που είναι αρχινισμένα.
Γιατί, θέλω να κάνω πολιτική, σαν ένας άνθρωπος που έχει κρατήσεις τη δουλειά του κι όχι σαν ένας άνθρωπος που βολεύτηκε στην πολιτική.
Όλο το έργο του ποιητή Ν. Καρούζου σε δυο τόμους, ακουμπισμένο πιο πέρα, έφερε την τελευταία ερώτηση.

Σας αρέσει η ποίηση του Νίκου Καρούζου;
Αγαπώ πολύ την ποίηση του Καρούζου. Δεν μπορώ να πω ότι είχαμε γίνει φίλοι. Ο Καρούζος ήταν για μένα ένα μέγεθος. Τα μεγέθη αυτού του είδους μου προκαλούν δέος. Αυτό με εμπόδιζε να είμαι αυθόρμητος μαζί του. Ενώ εκείνος έλεγε καλά λόγια για μένα. Διάβαζα τα ποιήματά του και μετά τον πετύχαινα στα Εξάρχεια και τον σεβόμουν. Την προσωπικότητα που είχα σχηματίσει από τα ποιήματα του, τη φορούσα. «Μη με διαβάζετε, όταν έχετε δίκιο». Τι να πεις γι' αυτόν τον ποιητή!