ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ

(Ως3 - ΜΑΡΤΙΟΣ 2005)

KEIMENO/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΗΣ

...Κάποιοι άνθρωποι έχουν μια στάση ζωής, μια κουλτούρα, και μια αισθητική και κάποιοι άλλοι, μια άλλη. Ε! δεν μπορούμε να τα βάλουμε όλα σ' ένα μίξερ και να τα κοπανάμε να γίνουν φραπέ...

Γενικά οι κουβέντες που ξεκινούν από το μηδέν με αγχώνουν. Όταν έφτανα στο ραντεβού με τον Φίλιππο Πλιάτσικα, ήξερα πως δεν ήθελα να μιλήσουμε καθόλου για τους Πυξ - Λαξ, ήξερα και είχα ακούσει μόνο ένα τραγούδι από το καινούριο του cd, ήξερα πως θα ακούγαμε μαζί τον δίσκο, δεν τον ήξερα από  πριν, δεν είχαμε ξανασυναντηθεί, δεν είχα καμία βάση για να πιαστώ και να κάνω ένα πλάνο στο μυαλό μου. Τελικά μιλάγαμε δύο ώρες και οι πρωταγωνιστές ήταν σαφέστατα δύο: ο καινούριος δίσκος, και το κινητό του Φίλιππου! Αν χτυπούσε θα έπρεπε να φύγει για το μαιευτήριο, για την άφιξη της κόρης του, που το είχε καθυστερήσει λιγάκι.

ΤΙ ΔΕΝ ΕΜΑΘΕ Ο ΘΕΟΣ 
(Μουσική, Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας)

Γιατί εξατμίζομαι τη νύχτα
Γιατί γίνομαι καπνός
Τι δεν ξέρω, τι δεν είδα, τι να πω
Που έχουν κρύψει την ελπίδα
Τι δεν έμαθε ο θεός
Πως μπορεί να μη το ξέρει ούτε αυτός

Βγάζεις πρώτο single από το δίσκο ένα κοινωνικό τραγούδι. Εδώ που έχουμε φτάσει δεν νιώθεις ότι είναι λίγο περίεργο αυτό; Ή έστω έτσι όπως είναι οι κανόνες του παιχνιδιού πια, δεν θεωρείται μια δισκογραφικά «ανάρμοστη» κίνηση;
Δεν με αφορά αυτό και δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Αποφάσισα σ' αυτόν το δίσκο να κάνω αυτό ακριβώς που είχα μέσα στο κεφάλι μου, αυτό που αγαπάω, αυτό που θέλω, χωρίς να αφήσω τα «πρέπει» της εποχής να με καθοδηγήσουν. Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, ζούμε διαρκώς μια εικονική πραγματικότητα. Παντού. Δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από αυτό και η μουσική. Ακούω διαρκώς από φίλους τραγουδοποιούς, μουσικούς αυτή τη φράση κλισέ: η εποχή θέλει αυτό, ή θέλει εκείνο, θέλει τραγούδια light, συνεργασίες πιο γλυκές. Έχω ακούσει πάρα πολλά «πρέπει» από ανθρώπους που δεν έχουν κανένα λόγο να το κάνουν. Αν εγώ δεν έχω ανάγκη μία φορά να κάνω ό,τι θέλει η εποχή εκείνοι δεν το έχουν δεκαπέντε. Εγώ αυτό μόνο αχταρμά μπορώ να τον πω. Διαφωνώ κάθετα. Είναι ένα παραμύθι και αποδεικνύεται καθημερινά. Ακόμα και στον Σταυρό του Νότου, που πάει μια χαρά, δε σου λέω ότι κάνουμε το εντυπωσιακότερο πρόγραμμα όλων των εποχών, αλλά μπορώ να σου πω με βεβαιότητα, ότι παίζουμε και είμαστε αυτό ακριβώς που είμαστε!  Η 15χρονη πείρα μου, μου λέει ότι οι περισσότερες από αυτές τις ιδέες αντλούνται από αυτήν ακριβώς την εικονική πραγματικότητα.

Που έχουν κρύψει την ελπίδα στο ελληνικό τραγούδι.
Αστειευόμενος θα σου έλεγα ότι αυτό μπορεί να μην το ξέρει ούτε ο Θεός, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Εγώ είμαι πολύ αισιόδοξος κυρίως για την δική μας σκηνή, παρά τα όσα προβλήματα που ακούγεται ότι υπάρχουν. Στην πράξη δεν είναι έτσι. Υπάρχει πάρα πολλής κόσμος που ενδιαφέρεται να ακούσει κι άλλα πράγματα πέρα από το σκυλάδικο. Υπάρχει και πάρα πολλής κόσμος που πάει στα σκυλάδικα και θέλει πια να ακούσει κι εκείνος κι άλλα πράγματα

ΕΝΑ ΑΜΑΞΙ ΜΕ ΦΤΕΡΑ
Δημήτρης Μητροπάνος-Φίλιππος Πλιάτσικας 
(Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας, Στίχοι: Νάντια Σπηλιωτοπούλου -Φίλιππος Πλιάτσικας)

Κοίτα τα μάτια του είναι σίγουρα αυτός
Που πρώτος πάλι το φεγγάρι θα αγγίξει
Σ' ένα αμάξι με φτερά είναι οδηγός
Αυτούς που φύγαν να τους βρει να τους μιλήσει

Όταν μου είπες ότι συμμετέχει ο Μητροπάνος περίμενα να ακούσω ένα ηλεκτρικό ζεϊμπέκικο για να σου πω την αλήθεια.
Πάλεψα πάρα πολύ για να το βγάλω έτσι αυτό το τραγούδι. Θα ήταν το πιο εύκολο για μένα να το κάνω ένα ηλεκτρικό ζεϊμπέκικο, αλλά η ιστορία του τραγουδιού με οδηγούσε αλλού. Είπα την ιστορία του στον Μητροπάνο, μπήκε στο studio, το είπε με τη μια, είχα μια ανατριχιαστική ερμηνεία στα χέρια μου και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να μην τη χάσω.
.Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στις Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου στην Αργεντική και τον Τσε Γκεβάρα. 15.000 μαθητές εξαφανίστηκαν στη διάρκεια μιας πορείας επί χούντας στην Αργεντινή, και από εκείνη την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη οι μητέρες τους βγαίνουν στην Πλατεία του Μαΐου, φορώντας μαύρα μαντήλια και κρατώντας τις φωτογραφίες των παιδιών τους. Με συγκλόνισε αυτή η ιστορία. Και σκεφτόμουν πως ένας Αργεντίνος επαναστάτης, ο Τσε Γκεβάρα, δεν πρόλαβε να πολεμήσει για τη χώρα του. Τον φαντάστηκα λοιπόν σ' αυτήν την πλατεία να παρακολουθεί τις μητέρες, και προσπάθησα να νιώσω το τι θα σκεφτόταν μπροστά σε μια τέτοια εικόνα.

ΚΑΡΑΒΙ ΜΙΚΡΟ
(Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας, Στίχοι: Γιώργος Μαλαμούσης-Φίλιππος Πλιάτσικας)

Καράβι μικρό που κανείς δε σε ξέρει
Και καμία στεριά δε σου απλώνει το χέρι
Πως σου μοιάζω κι εγώ που όλο όνειρα κάνω
Μα τα παίρνει ο βοριάς και ποτέ δεν τα φτάνω


Προβληματίζεσαι για το ποια θα είναι η εμπορική τύχη αυτού του δίσκου;
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Εγώ αυτό ήθελα να κάνω μουσικά και στιχουργικά και αυτό καταθέτω. Μπορεί να αφορά κάποιους, μπορεί να αφορά πολλούς, μπορεί όμως να μην αφορά και κανέναν. Δεν εξαρτάται όμως και η ύπαρξή μου από αυτό το πράγμα.

Δεν θέλεις να κάνεις ένα crossover;
Δεν το κυνηγάω, αν είναι να έρθει θα έρθει. Δεν μπορώ να σκέφτομαι αν θα είμαι υποψήφιος στα Αρίων. Έχω κερδίσει 6 (σαν Πυξ Λαξ), και δεν έχω πάει να πάρω κανένα. Και δεν θα πάω. Δεν μπορούν όλα να γίνονται ένας αχταρμάς. Κάποιοι άνθρωποι έχουν μια στάση ζωής, μια κουλτούρα, και μια αισθητική και κάποιοι άλλοι, μια άλλη. Ε! δεν μπορούμε να τα βάλουμε όλα σ' ένα μίξερ και να τα κοπανάμε να γίνουν φραπέ. Αυτή η τάση, που άνθρωποι του δικού μας χώρου έπεσαν στο λούκι, στις αγκαλιές και τα φιλιά, είναι ένα λάθος. Όχι, ότι δεν μπορώ να βγω να πιω έναν καφέ και να συζητήσω με έναν άνθρωπο που κάνει άλλου είδους μουσική, όμως δεν μπορούμε στην τέχνη να είμαστε όλοι μαζί γιατί έχουμε επιλέξει μια διαφορετική αισθητική. Κι εγώ αυτήν την αισθητική την έχω πληρώσει, την έχω καταθέσει στο ταμείο. Είναι τα όχι που είπαμε σαν Πυξ Λαξ για να παίρνουμε 1.500.000 δρχ. ο καθένας τη βραδιά για 6 μήνες, για 5 βραδιές την εβδομάδα από το '96 και για 8 χρόνια που ήμασταν group. Αν τα μετρήσεις όλα αυτά σε χρήματα, σαφώς είναι ένα όχι που έχουμε πληρώσει. Δεν μπορώ να παίξω σε ένα μαγαζί που από κάτω ο άλλος θα τρώει μπριζόλα. Όσοι το κάνουν, αφού μπορούν, καλά κάνουν και το κάνουν. Εγώ απλά θεωρώ ότι η μουσική δεν συνοδεύεται από μπριζόλα ντε και καλά.

ΠΕΣ ΚΑΤΙ (SAY SOMETHING)
(Μουσική, Στίχοι: Timothy Booth-Patrick James Glennie-Lawrence Gott,  Ελληνικοί στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας)

Πως περνάς άραγε εσύ, κάτι θα 'χεις να μου πεις
Για να κρατήσω
Θέλω μια καινούρια αρχή πρέπει κάτι να μου πεις
Να συνεχίσω

Η καινούρια αρχή έρχεται για σένα σε λίγες μέρες, μαζί με την κόρη σου. Είναι κάποιο τραγούδι γραμμένο ειδικά για την κόρη σου;
Όλος ο δίσκος. Όλος ο δίσκος βγήκε μέσα απ' αυτήν τη διαδικασία. Γενικά ό,τι έκανα αυτόν τον καιρό είχε απίστευτο γούρι μέσα του. Υπήρχε φοβερή ενέργεια. Ό,τι ήθελα να κάνω και ό,τι φανταζόμουν, μου βγήκαν όλα.