Απολαύστε υπεύθυνα


 

Πάμε Θέατρο


  Αισχύλος

Ικέτιδες Χοηφόροι Πέρσες


Ικέτιδες του Αισχύλου (463 π.Χ.)

Iketides by Aeschylus

Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος
Μετάφραση: Ιωάννης Γρυπάρης
Ραδιοφωνική διασκευή: Νίκος Γκάτσος
Μουσική σύνθεση και διεύθυνση ορχήστρας: Αντώνης Λάβδας
Ρύθμιση ήχου: Νίτσα Λουνγκή
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Ελένη Ζαφειρίου, Κάτια Παναγιώτου, Πίτσα Καπιτσινέα, Έλλη Ξανθάκη, Έλλη Βοζικιάδου, Βέρα Δεληγιάννη, Όλγα Τουρνάκη, Μαρία Μοσχολιού, Ολυμπία Παπαδούκα, Ελένη Ρήγα, Γιάννης Αποστολίδης, Θάνος Κωτσόπουλος,  Νίκος Χατζίσκος.
Ηχογράφηση από το Εθνικό Θέατρο το 1961
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Ικέτιδες του Αισχύλου
Διάρκεια: 1.00:14

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Οι «Ικέτιδες» είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας, με θέμα την ιστορία των Δαναϊδων. Εδώ, οι πενήντα θυγατέρες του Δαναού φτάνουν στο Άργος από την Αίγυπτο, προσπαθώντας να αποφύγουν έναν αιμομικτικό γάμο με τα ξαδέρφια τους, τους γιους του Αιγύπτου, που τις καταδιώκουν. Τότε, ο βασιλιάς του Άργους αντιμετωπίζει ένα δίλημμα: να δεχτεί τις Ικέτιδες, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια του λαού του ή να τις αποκρούσει καταπατώντας ένα θεϊκό νόμο. Πρωταγωνιστής στις 'Ικέτισσες' είναι ο χορός των Δαναϊδων, που μένει στη σκηνή από την αρχή ως το τέλος, αποδίδοντας την τραγωδία τους, τον πανικό, τις ελπίδες, τους φόβους και τελικά, τη χαρά για τη σωτηρία τους.

Οι «Ικέτιδες», αν δεν είναι η παλαιότερη σωζόμενη τραγωδία, ως σχέδιο και ως δομή απηχεί την απλή φόρμα με την οποία πρωτοπαρουσιάστηκε το τραγικό είδος.
Η σοφή κατασκευή της μεταβάλλει την ευθύγραμμη δράση σε δυναμικό καλπασμό, μεταστοιχειώνει τη λυρική υφή της σε υπαρξιακό αγώνισμα και μετουσιώνει τον κοινόχρηστο μύθο σε κοινόχρηστη εμπειρία.
Σπάνια το παγκόσμιο θέατρο, χωρίς να προδώσει ούτε μια στιγμή τη λαϊκή καταγωγή του, τα οικεία μέσα του και την ευθυβολία του, έθεσε και έλυσε, σε χίλιους περίπου στίχους, περίπλοκα προβλήματα δημόσιου και ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, εξωτερικής πολιτικής, ηθικά και πολιτειακά, με τρόπο θεατρικά διαλεκτικό, δηλαδή με κριτήριο τη σύγκρουση σ' όλα τα επίπεδα της ζωής.
Στις «Ικέτιδες» συγκρούονται τα φύλα, οι φυλές, οι παραδόσεις, οι νόμοι, τα ήθη και οι διάνοιες, και όλα αυτά ως σύνθεση αντιτίθενται στο απρόσιτο και αδιερεύνητο θεϊκό σχέδιο, που, ενώ δε δεσμεύει την ανθρώπινη ελευθερία, φαίνεται να την καθοδηγεί προεξοφλώντας τις πράξεις της και εισπράττοντας τον τόκο.

Αισχύλος

O Αισχύλος, δραματικός ποιητής, γεννήθηκε το 525 π.Χ. ή το 524 π.Χ. στην Ελευσίνα.
Ήταν γόνος του ευγενούς γαιοκτήμονα Ευφορίωνα, του γένους των Κοδριδών, ενώ παρουσιάστηκε νωρίς στους δραματικούς αγώνες, κατά την 70ή Ολυμπιάδα (499/496 π.Χ.), όταν διαγωνίστηκε εναντίον των δραματικών ποιητών Πρατίνα και του Χοιρίλου. Ήταν Αθηναίος πολίτης που μετείχε στις μάχες κατά των Περσών, ενώ είχε και δυο αδέλφια, που επίσης πολέμησαν στη μάχη του Μαραθώνα, τον Αμυνία και τον Κυναίγειρο. Ο τελευταίος μάλιστα πέθανε στον Μαραθώνα στη προσπάθεια του να κρατήσει με τα χέρια του, καθώς ήταν χειροδύναμος και πιθανότατα παλαιστής, ένα πλοίο των Περσών πριν βγει στα ανοιχτά. Αυτή η συμμετοχή του απηχεί στον θεατρικό και ποιητικό στίβο αυτή ακριβώς την ιστορική στιγμή της πόλεως, την ερμηνεύει ιδεολογικά, πολιτικά και φιλοσοφικά και ερμηνεύεται από αυτήν. Στο έργο του συμπυκνώνεται η έννοια του δικαίου, καθώς και η συνείδηση του ποιητή ως μαχόμενου πολίτη. Σύμφωνα με τον G. Thomson ο Αισχύλος ήταν οπαδός του Πυθαγόρα και τα δράματά του είναι γεμάτα πυθαγόρειες ιδέες. Ο ίδιος θεωρούσε ως το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής του τη συμμετοχή του στη μάχη του Μαραθώνα, στη ναυμαχία του Αρτεμισίου και στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Όλα τα προηγούμενα πρέπει να εξετάζονται μαζί με την πιθανή συμμετοχή του στα Ελευσίνια Μυστήρια, στη λατρεία της Δήμητρας και της Περσεφόνης. Στην ακμή της ζωής του ταξίδεψε στη Σικελία, στην αυλή του Ιέρωνα, ενός ισχυρού άρχοντα που καλούσε μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής του στις Συρακούσες. Εκεί πιθανολογείται ότι παρουσίασε για δεύτερη φορά τους Πέρσες. Ταξίδεψε και δεύτερη φορά στη Σικελία πιθανώς εξαιτίας της διαφωνίας του με το αθηναϊκό κοινό - όπως παρουσιάζεται σε ένα χωρίο στους Βατράχους του Αριστοφάνη. Πέθανε στη Γέλα το 456/455 π.Χ.. Λέγεται ότι σκοτώθηκε όταν δέχτηκε στο κεφάλι του μία χελώνα, την οποία είχε ρίξει από ψηλά ένας αετός, προκειμένου να σπάσει το καβούκι της και μετά να τη φάει. Οι Αθηναίοι εξασφάλισαν την υστεροφημία του μεγάλου δραματικού ποιητή, ψηφίζοντας νόμο σύμφωνα με τον οποίο επιτρεπόταν όποιος ήθελε να συμμετάσχει στον διαγωνισμό με έργα του Αισχύλου. Οι δύο γιοι του, Ευαίων και Ευφορίων, έγραψαν επίσης τραγωδίες, όπως και ο Φιλοκλής, γιος της αδελφής του. Ο Ευφορίων φέρεται ότι νίκησε μάλιστα και τον πατέρα του και τον Σοφοκλή στους δραματικούς αγώνες.

Έργα
Πέρσαι (472 π.Χ.)
Επτά επί Θήβας (467 π.Χ.)
Ικέτιδες (463 π.X.)
Προμηθεύς Δεσμώτης

Ορέστεια (458 π.Χ.)
Αγαμέμνων
Χοηφόροι
Ευμενίδες

(Πηγή: Βικιπαίδεια)



Χοηφόροι του Αισχύλου (458 π.Χ.)

Choephoroi by Aeschylus

Σκηνοθεσία: Τάκης Μουζενίδης
Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Τάσος Ρούσσος
Μουσική σύνθεση: Στέφανος Βασιλειάδης
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Χρήστος Πολίτης, Στέφανος Κυριακίδης, Ελένη Χατζηαργύρη, Γκίκας Μπινιάρης, Μαίρη Αρώνη, Πίτσα Καπιτσιναία, Νίκος Καζής, Ζέτα Κονδύλη, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, Μιράντα Ζαφειροπούλου, Ελένη Ρήγα, Βεατρίκη Δεληγιάννη, Φλώρα Κωστοπούλου, Μάτα Μιχαλαρέα, Δήμητρα Βολονίνη, Χριστίνα Κουτσουδάκη, Λόισκα Αβαγιανού, Έλλη Κωνσταντίνου, Αλεξάνδρα Διαμαντοπούλου, Κάρμεν Ρουγγέρη, Μαρία Διακουκάκου, Μαρία Τρυπόδη, Θάλεια Αργυρίου, Ελένη Ντόμπροβιτς, Κατερίνα Μαραγκού, Άννα Βασταρδή, Ευαγγελία Κουτσούκου, Αθηνά Σπανού, Ελένη Ζαφειρίου, Βασίλης Κανάκης, Χριστόφορος Καζαντζίδης, Κάτια Παναγιώτου.

Ηχογράφηση από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου στις 5 Ιουλίου του 1972
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Χοηφόροι του Αισχύλου
Διάρκεια: 1.00:48

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Η παράσταση πρωτοπαίχτηκε το 1992 στο Φεστιβάλ Επιδαύρου και είχε θεωρηθεί ως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες σκηνικές προτάσεις αρχαίας τραγωδίας. Οι «Χοηφόρες», το δεύτερο δράμα της τριλογίας του Αισχύλου «Ορέστεια», αποτελεί τη συνέχεια του «Αγαμέμνονα» και μοιάζει με έργο εκδίκησης.
Ο Ορέστης, συνοδευόμενος από τον πιστό του φίλο Πυλάδη, επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Αργος, για να θρηνήσει στον τάφο του πατέρα του. Οταν φτάνει ο χορός των Χοηφόρων ακολουθούμενος από την αδελφή του Ηλέκτρα, κρύβεται και αφού παρακολουθήσει τις σπονδές, αποκαλύπτει την ταυτότητά του. Αμέσως, θέτει σε εφαρμογή το σχέδιό του με την αρωγή της αδελφής του.
Προσποιείται τον ξένο, μπαίνει στο ανάκτορο, αναγγέλλει τον... θάνατο του Ορέστη και στη συνέχεια σκοτώνει τον Αίγισθο και τη μητέρα του.
Ο χορός μετά τη μητροκτονία συμπαραστέκεται στα δύο αδέλφια και προαναγγέλλει την κάθαρση του οίκου των Ατρειδών, ενώ ο Ορέστης καταδιωκόμενος απ' τις Ερινύες καταφεύγει στους Δελφούς όπου προσπέφτει ικέτης στο Ιερό του Απόλλωνα, με τον χορό να τον κατευοδώνει με ευχές...



Πέρσες του Ασχύλου

 

 



   



Απολαύστε υπεύθυνα




   

Copyright © ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ως3
Aνάπτυξη & Yλοποίηση: Ως3 Π.Ο.Ε.Α.Μ.
Πρότυπη Οικολογική Εκδοτική Αγροτουριστική Μονάδα Ως3