Απολαύστε υπεύθυνα


 

 

Πάμε Θέατρο


 

Αλμπέρ Καμύ

Οι δίκαιοι του Αλμπέρ Καμύ

Les Justes by Albert Camus (1949)

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μυράτ
Μετάφραση: Δημήτρης Μυράτ
Μουσική επιμέλεια: Αργυρώ Μεταξά
Επιμέλεια ήχων: Φανή Σιώρη
Ρύθμιση ήχου: Γιάννης Παπαδόπουλος
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης
Οργάνωση παραγωγής: Βίκυ Μουνδρέα
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Γιάννης Αργύρης, Βούλα Ζουμπουλάκη, Βύρων Πάλλης, Θεόδωρος Έξαρχος, Δημήτρης Μυράτ, Κώστας Μανιουδάκης, Νίκος Δενδρινός, Βάσος Ανδρονίδης, Σούλα Αθανασιάδου.
Ηχογράφηση 1963
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

 
Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Οι δίκαιοι του Αλμπέρ Καμύ
Διάρκεια: 1:32:02

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Μία τρομοκρατική ομάδα αποφασίζει να δολοφονήσει έναν υψηλόβαθμο κρατικό αξιωματούχο, τον οποίο θεωρεί υπαίτιο για τη δυσμενή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα. Αλλά το χτύπημα θα ματαιωθεί, καθώς ο επίδοξος τρομοκράτης θα βρεθεί ενώπιον ενός απρόβλεπτου γεγονότος. Αυτή, ωστόσο, η αποτυχία της απόπειρας θα πυροδοτήσει μια σειρά συγκρούσεων ανάμεσα στα μέλη της ομάδας, τα οποία θα κληθούν να δώσουν τις προσωπικές τους απαντήσεις απέναντι στο φαινόμενο της τρομοκρατίας.
Στο έργο αυτό, ο Καμί εστιάζει στα κίνητρα και στις εσωτερικές συγκρούσεις μιας ομάδας εξεγερμένων, οι οποίοι σχεδιάζουν και πραγματοποιούν τη δολοφονία του μεγάλου Δούκα Σέργιου, θείου του Τσάρου. Μέσα σε αυτόν τον παράλογα σκληρό κόσμο που γεννά τη βία και τη βαρβαρότητα, ο Καμί θέτει επιτακτικά το θεμελιώδες ερώτημα: Δικαιούται ο εξεγερμένος να σκοτώνει; Τεκμηριώνονται ηθικά οι πράξεις του;
Ο Καμί ερευνά, λοιπόν, τις δύο πτυχές του γεγονότος, οι οποίες παρουσιάζουν μεγάλο πολιτικό και υπαρξιακό ενδιαφέρον. Από τη μια είναι ο θάνατος, θέμα που παίρνει τη μορφή ενός δυσαπάντητου ερωτήματος: έχει ένας αγωνιστής δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στον αντίπαλο που επιδιώκει να ανατρέψει, αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό; Το άλλο, εξίσου σημαντικό, αφορά τη σχέση του μέλους με την πολιτική οντότητα που ορίζεται ως «οργάνωση» και την τυφλή σχέση εξάρτησης που έχει μαζί της.

Oι Δίκαιοι  είναι τραγωδία. Στον κόσμο του Καμύ, που δεν υπάρχει Θεός για να εγγυηθεί το νόημα, υπάρχει ο θάνατος που με την ιερότητά του νοηματοδοτεί. Και ο τραγικός πυρήνας των Δικαίων  είναι πως μόνο μέσα από αυτό το ριζικό τίποτα, είναι δυνατόν να υπάρξει ελπίδα πως η ύπαρξη κάποτε θα γίνει ουσία.

Αλμπέρ Καμύ

O Aλμπέρ Kαμύ γεννήθηκε το 1913 στο Μοντοβί της Αλγερίας από Γάλλους γονείς. Ζει τα παιδικά του χρόνια μέσα στην απόλυτη φτώχια, με τον πατέρα του νεκρό στον πόλεμο και τη μητέρα του να ξενοδουλεύει. Τελειώνει το λύκειο με υποτροφία και συνεχίζει τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Αλγερίου. Το 1934 γίνεται μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος αλλά διαγράφεται ένα χρόνο μετά. Το 1937 εκδίδει το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Η καλή και η ανάποδη. Το 1940 με τη δεύτερη γυναίκα του αποφασίζουν να ζήσουν στο Παρίσι. Δυο χρόνια αργότερα εκδίδεται Ο ξένος. Μετά το τέλος του πολέμου αρχίζει να ταξιδεύει: ΗΠΑ, Λατινική Αμερική, Ιταλία, Ελλάδα (1955). Δίνει μάχες για να τελειώσει ο πόλεμος της Αλγερίας, ενώ εκδίδονται το ένα μετά το άλλο τα μυθιστορήματα και τα θεατρικά έργα που τον κάνουν διάσημο σε όλο τον κόσμο. Το 1957 βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Ακόμα και ο πρώην φίλος του, αλλά πλέον αντίπαλός του σε ιδεολογικά ζητήματα, Σαρτρ, θα παραδεχτεί ότι «κανένας δεν χάρισε στον Καμύ το Νόμπελ».

Δημοσιογραφία και φιλοσοφία συμπληρώνουν ισότιμα τον συγγραφέα Καμύ. Γράφει ο βιογράφος του, Ολιβιέ Τοντ: «Πολλοί συγγραφείς γεννιούνται από τη δημοσιογραφία. Αλλοι τόσοι θάβονται απ' αυτήν. Ο Καμύ ξεκινάει μια αντίστροφη κίνηση. Ξέρει ήδη να στήνει το σκηνικό, να τοποθετεί τα πρόσωπα. Το δίπλωμα της φιλοσοφίας του είναι χρήσιμο: αναζητεί το νόημα κάτω από τα γεγονότα». «Κάποτε ήταν δημοσιογράφος. Τώρα τι είναι; Συγγραφέας! Δηλαδή, κερδίζει τη ζωή του με τα βιβλία;» είχε δηλώσει δυσαρεστημένη η μητέρα της Φρανσίν Φορ, της γυναίκας που παντρεύτηκε ο Καμύ και με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.
Ο Καμύ σκοτώθηκε το 1960 σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ηταν 47 ετών. Από τα 47 χρόνια της ζωής του τα 27 τα έζησε στη γενέθλια Αλγερία και τα 20 στη Γαλλία. Η Αλγερία ήταν σίγουρα η μήτρα του συγγραφέα Καμύ. «Οπουδήποτε αλλού θα νιώθω πάντα εξόριστος» έγραφε. Η «συνετή σιωπή» του για τον πόλεμο της Αλγερίας σίγουρα στηρίζεται σε αυτή τη σχέση. Γάλλος της Αλγερίας, όπου είχε γεννηθεί στις 7 Νοεμβρίου 1913, και ταυτόχρονα Μεσογειακός ή καλύτερα συγγραφέας της Μεσογείου. Και η Μεσόγειος στον Καμύ δεν έχει τίποτε από το φολκλόρ της. Είναι νιτσεϊκή. Και καρδιά και κορμί και αγάπη και εξέγερση και ελευθερία και συνείδηση και θάνατος και αυτοκτονία, όλα τα συστατικά του έργου του Αλμπέρ Καμύ.




   



Απολαύστε υπεύθυνα




   

Copyright © ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ως3
Aνάπτυξη & Yλοποίηση: Ως3 Π.Ο.Ε.Α.Μ.
Πρότυπη Οικολογική Εκδοτική Αγροτουριστική Μονάδα Ως3