Απολαύστε υπεύθυνα


Αφιερώματα

 

 

 

Πάμε Θέατρο


  Μπέρτολτ Μπρεχτ

Στη Ζούγκλα των πόλεων Ο τρόμος και ηiαθλιότητα του Γ΄ Ράιχ
Ο κύκλος με τηνiκιμωλία
Το όνειρο τηςιΣιμόν Μασάρ Γαλιλαίος Μπάαλ


Στη Ζούγκλα των Πόλεων του Μπέρτολτ Μπρεχτ
In the Jungle of Cities by Bertolt Brecht (1921-1922)

Σκηνοθεσία: Λεωνίδας Τριβιζάς
Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή:
Mελισάνθη
Μουσική επιμέλεια: Έλλη Σολομονίδη
Επιμέλεια ήχων: Δανάη Ευαγγελίου
Ρύθμιση ήχου: Νίτσα Λονγκή
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Κώστας Γιαννακάς, Γιάννης Φέρτης, Τίτος Βανδής, Χρήστος Κατσιγιάννης, Σπύρος Καλογήρου, Τζένη Ρουσσέα, Γιώργος Μοσχίδης, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Γιώργος Νέζος, Γιάννης Βόγκλης, Άννα Παϊτατζή, Δημήτρης Κουκής.

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Στη Ζούγκλα των Πόλεων του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Διάρκεια: 1:53:41

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Ο Μπρεχτ το 1921 αρχίζει τη Ζούγκλα των πόλεων και κάνει δυο χρόνια να την τελειώσει: ο Γκάργκα, υπάλληλος μιας δανειστικής βιβλιοθήκης του Σικάγου και ο Σλινκ, ξυλέμπορος, ρίχνονται σε έναν αγώνα αλληλεξόντωσης. Ο δεύτερος θέλει να αγοράσει από τον πρώτο το μοναδικό πράγμα που του ανήκει: τη γνώση του. Το έργο έχει τη δομή ενός αγώνα πυγμαχίας -προσφιλούς σπορ του Μπρεχτ- όπου ο κάθε αντίπαλος προσπαθεί να δώσει στον άλλο το τελειωτικό χτύπημα. Ο κάθε γύρος όμως μετατρέπεται σε φαύλο κύκλο κι έτσι δεν καταλήγει ποτέ στη μεγάλη σκηνή που θα έδινε τη λύση στο έργο. Ο χρόνος κυλάει και στο τελευταίο γύρο υπερισχύει ο Γκάργκα μόνο και μόνο επειδή είναι πιο νέος: ...Σημασία δεν έχει να είσαι ο πιο ισχυρός αλλά ο επιζών. Δεν μπορώ να σας νικήσω. Μπορώ μόνο να σας ποδοπατήσω στο χώμα...

Πρωτοπαίχτηκε στο Residenztheater του Μονάχου στα 1923.
Ο Λεωνίδας Τριβιζάς, θα δώσει την πρώτη ελληνική εκδοχή της Ζούγκλας των πόλεων το 1964.
Αν και το έργο «Στη ζούγκλα των πόλεων» είναι νεανικό, εν τούτοις είναι προφητικό ενός παράλογου κόσμου, ενός φρικιαστικού ανταγωνισμού για την αλλοτρίωση του ατόμου, όπου η απομόνωση είναι τόση, ώστε ούτε με την... έχθρα μπορούν να επικοινωνήσουν οι άνθρωποι.
Ηχογράφηση 1964
*Από το αρχείο της ΕΡΤ


Μπέρτολ Μπρεχτ

Οι τρεις καθορισμένοι περίοδοι του Μπρεχτ
Η ζωή του Μπρεχτ χωρίζεται σε τρεις σαφώς καθορισμένες περιόδους που ορίζονται από την επιβεβλημένη εξορία από την πατρίδα του, τη Γερμάνια, κατά τα χρόνια του Χίτλερ. Από το 1898 ως το 1933 ζει στη Γερμάνια, από το 1933 ως το 1947 ζει εξόριστος σε διαφορά μέρη του κόσμου και το 1947 επιστρέφει στην Ευρώπη, στην Ελβετία αρχικά, κι έπειτα στο Βερολίνο.

Γερμανία
1898 ο ευγενικός Μπέρτολτ Φρίντριχ Μπρεχτ (Eugen Berthold Friendrich Brecht) γεννιέται στις 10 Φεβρουαρίου, στο Α?ουγκσμπουρκ, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως υπάλληλος και αργότερα ως διευθυντής του εργοστάσιου χάρτου Χαϊντλ.
1908 ο Μπρεχτ πάει στο δημοτικό σχολείο. Ως μαθητής είναι αδιάφορος για τα μαθήματα αλλά διαθέτει μια κρυφή, σιωπηλή επαναστατικότητα. Ανάμεσα στους φίλους του είναι ο Κάσπαρ Νέσερ, αργότερα σκηνογράφος του. Ο Μπρεχτ κινδύνεψε να αποβληθεί όταν πήρε αντιπατριωτική θέση σε μια έκθεση με θέμα «είναι όμορφο και τιμημένο να πεθαίνει κανείς για την πατρίδα του».
1917 ο Μπρεχτ εγγράφεται στο πανεπιστήμιο του Μονάχου ως φοιτητής της ιατρικής σχολής, ενώ παράλληλα παρακολουθεί το σεμινάριο θεάτρου του Α?ρθουρ Κου?τσερ. συναναστρέφεται τους μποέμ λογοτέχνες της πόλης.
1918 ο Μπρεχτ στρατολογείται και υπηρετεί ως στρατιωτικός γιατρός, αν και συνεχίζει να μένει στο σπίτι του. Γράφει τον Μπάαλ, ένα εκρηκτικό, σχεδόν εξωφρενικό θεατρικό έργο-φόρο τιμής στις φυσικές ορμές και στην αναρχική σεξουαλικότητα. Γράφει άρθρα για την τοπική εφημερίδα, την Augsburger Neueste Nachrichten.
1919 ο Μπρεχτ γράφει το Ταμπούρλα μέσα στη νύχτα. Η Πόλα Μπανχόλτσερ, φίλη και ερωμένη του στο Αουγκσμπουρκ, του χαρίζει έναν γιο, τον Φρανκ. Γνωρίζει τον κωμικό Καρλ Βάλεντιν, τον σκηνοθέτη Εριχ Ενγκελ, τις ηθοποιούς Ελιζαμπεθ Μπεργκνερ, Μπλαντινε Εμπινγκερ, Καρόλα Νέερ, καθώς και την τραγουδίστρια της όπερας, Μαριάννε Τσοφ. Γράφει θεατρικές κριτικές για την Volkswillen, ημερήσια τοπική εφημερίδα των ανεξήγητη των σοσιαλιστών.
1920 ο Μπρεχτ επισκέπτεται το Βερολίνο.
1921 Η φοίτηση του στο πανεπιστήμιο του Μονάχου διακόπτεται. Μια προσπάθεια του να γίνει γνωστός στους φιλολογικούς κύκλους του Βερολίνου καταλήγει στην εισαγωγή του στο νοσοκομείο λόγω υποσιτισμού. Η φιλία του με τον θεατρικό συγγραφέα Αρνολτ Μπρονεν τον οδηγεί στο να αλλάξει την ορθογραφία του ονόματος του σε Μπέρτολτ ή Μπερτ (Bertolt ή Bert).
1922 ο Μπρεχτ παντρεύεται τη Μαριάννε Τσοφ. Γράφει το έργο Στη ζούγκλα των πόλεων.
1923 Γεννιέται η Χάνε, η κόρη του. Οι ενέργειες των εθνικοσοσιαλιστών του Χίτλερ βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του κύκλου του Μπρεχτ στο Μόναχο. Ανεβαίνουν στο Μόναχο και στη Λειψία τα έργα του Στη ζούγκλα των πόλεων και Μπάαλ.
1924 ο Μπρεχτ σκηνοθετεί τον Εδουάρδο Β' του Κρίστοφερ Μάρλοου, σε διασκευή δική του και του Λιον Φόιχτβανγκερ. Χρησιμοποιεί ήδη συγκεκριμένες τεχνικές (όπως περιλήψεις της πλοκής πριν από κάθε σκηνή, άσπρο μεϊκ απ για την υποδήλωση του φόβου) με στόχο την κριτική αποστασιοποίηση του κοινού και των ηθοποιών. Τελικά, εγκαθίσταται στο Βερολίνο και προσλαμβάνεται ως δραματολόγος στο Ντόιτσες Τέατερ του Μαξ Ράινχαρντ, με γραμματέα του την Ελι?ζαμπεθ Χάουπτμαν. Η ηθοποιός Ελεν Βάιγκελ του χαρίζει έναν γιο, τον Στέφαν.
1925 το έργο του Κλάμπουντ, ο Κύκλος με την κιμωλία κάνει πρεμιέρα στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο τον Γενάρη, ενώ τον Οκτώβριο σκηνοθετείται στο Βερολίνο από τον Μαξ Ράινχαρντ, με την Ελίζαμπεθ Μπέργκνερ στον βασικό γυναικείο ρόλο.
1926 το Ο άντρας είναι άντρας ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Ντάρμστατ και στο Ντίσελντορφ. Η δουλειά του πάνω σ' ένα έργο (που έμεινε τελικά ανολοκλήρωτο) με τίτλο Τζο Φλάισχακερ και θέμα την εξαγωγή σταριού στο Σικάγο τον οδηγεί στη μελέτη του μαρξισμού, ως τη μόνη επαρκή μέθοδο ανάλυσης του καπιταλισμού.
1927 ο Μπρεχτ παίρνει διαζύγιο από τη Μαριάννε τσοφ. Συνεργάζεται με τον Ερβιν Πισκάτορ, πρωτοπόρο του κομμουνιστικού πολιτικού θεάτρου στη Γερμανία, για τη δραματοποίηση του Καλού στρατιώτη Σβέικ του Χάσεκ. Δημοσιεύει ποιήματα του με τον τίτλο Προσευχητάρι τσέπης.
1928 Η Όπερα της Πεντάρας σε μουσική Κουρτ Βάιλ, κείμενο του Μπρεχτ (βασισμένο στη μετάφραση του έργου του Τζον Γκέι. Η όπερα του ζητιάνου από τη φίλη και συνεργάτη του Ελίζαμπεθ Χάουπτμαν) κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο της Σιφμπάουερνταμ και αναδεικνύεται σε καλύτερη παράσταση της θεατρικής σαιζόν. Ο Μπρεχτ κατάφερε να μεταφέρει τη μικροαστική ατμόσφαιρα στο εγκληματικό περιβάλλον του Σόχο.
1929 ο Μπρεχτ συνεργάζεται με την Ελιμζαμπεθ Χάουπτμαν και τον Βάιλ στο Χάπυ εντ. Παντρεύεται την Ελεν Βάιγκελ. Η Ελίζαμπεθ Χάουπτμαν αποπειράται να αυτοκτονήσει. Το διδακτικό έργο του Μπάντεν-Μπάντεν παρουσιάζεται στο μουσικό φεστιβάλ του Μπάντεν- Μπάντεν σε μουσική του Χίντεμιτ.
1930 Γεννιέται η κόρη του, Μπάρμπαρα. Ανεβαίνει στο Βερολίνο το διδακτικό του έργο Τα μέτρα. τα κομμουνιστικά διδακτικά έργα, προορισμένα για ερασιτεχνικούς θιάσους στόχευαν στην αποσαφήνιση των ιδεολογικών προβλημάτων τόσο των ηθοποιών όσο και του κοινού. Η πρώτη παράσταση του Η άνοδος και η πτώση της πόλης Μαχαγκόνι, μια όπερα σε κείμενο του Μπρεχτ και μουσική του Κουρτ Βάιλ, προκαλεί ταραχές στη Λειψία καθώς οι Ναζί αντιδρούν έντονα. Στις σημειώσεις του για την όπερα, ο Μπρεχτ κάνει σαφή διαχωρισμό μεταξύ του παραδοσιακού δραματικού (ή αριστοτελικού) θεάτρου και του νέου επικού (ή μη αριστοτελικού) θεάτρου στο οποίο στοχεύει. ο Μπρεχτ διαφωνεί με την κινηματογραφική μορφή της Όπερας της πεντάρας, μηνύει τη Νero Films αλλά χάνει τη δίκη, και τελικά δέχεται μια τιμής ένεκεν αμοιβή προκειμένου να μην προχωρήσει σε έφεση.
1931 ο Μπρεχτ ολοκληρώνει το έργο Αγία Ιωάννα των σφαγείων (πρώτη παράσταση 1959).
1932 Η μοναδική ταινία του Μπρεχτ, το Κουλέ Βάμπε, απαγορεύεται από τη λογοκρισία. Ο Μπρεχτ επισκέπτεται τη Μόσχα στην πρεμιέρα της ταινίας του εκεί, τον Μάιο. Στο Βερολίνο ανεβαίνει η δραματοποιημένη μορφή της Μάνας του Μαξίμ Γκόργκι από έναν ακροαριστερό σύλλογο, σε μουσική του Χανς Αισλερ. Το έργο παρουσιάζει την πορεία της μητέρας ενός εργάτη προς τη συνειδητοποίηση της ταξικής, προλεταριακής της προέλευσης. Ξεκινά η σχέση του με τη Μαργκαρέτε Στέφφιν. Ο Μπρεχτ εντρυφεί στον μαρξισμό υπό την καθοδήγηση του αιρετικού κομμουνιστή Καρλ Κορς.

Εξορία
1933 οι Ναζί ανεβαίνουν στην εξουσία. Μετά την καταστροφή του κτιρίου της Βουλής (Reichstag) από πυρκαγιά, ο Μπρεχτ καταφεύγει με την οικογένεια του στην Πράγα. Μετακομίζει στη Βιέννη, έπειτα στη Ζυρίχη, ώσπου τελικά εγκαθίσταται στο νησί Φιν στη Δανία. Αρχίζει η σχέση του με τη Ρουθ Μπέρλαου. Επισκέπτεται το Παρίσι για την πρεμιέρα του έργου Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα των μικροαστών.
1934 ο Μπρεχτ επισκέπτεται το Λονδίνο. Αρχίζει να εμφανίζεται στην ποίηση του το θέμα της φυγής και της εξορίας.
1935 του αφαιρείται η γερμανική ιθαγένεια. Επισκέπτεται τη Μόσχα, οπού συνομιλεί με τον σοβιετικό δραματουργό Σεργκέι Τρετιακόφ για την έννοια της «αποστασιοποίησης». παρακολουθεί το διεθνές συνέδριο συγγραφέων στο Παρίσι. Φθάνει στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσει το ανέβασμα του έργου του Η μάνα, το οποίο, τελικά, δεν εγκρίνει.
1936 παρακολουθεί το διεθνές συνέδριο συγγραφέων στο Λονδίνο. Γράφει αντιφασιστική ποίηση.
1937 παρακολουθεί το διεθνές συνέδριο συγγραφέων στο Παρίσι με τη Ρουθ Μπέρλαου. Πρεμιέρα του έργου Τα όπλα της κύριας Καράρ στο Παρίσι.
1938 Η ακροδεξιά παράταξη του Φράνκο είναι η πιο πιθανή νικήτρια δύναμη στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και ο Τσάμπερλεϊν, στη Συνθήκη του Μονάχου, παραχωρεί τα δικαιώματα των σουηδέζικων περιοχών, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τον Χίτλερ. Ο τρόμος και η αθλιότητα του τρίτου ράιχ ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Παρίσι. Ο Μπρεχτ γράφει το Η γη γυρίζει, μέσα σε τρεις εβδομάδες και το τελειώνει στις 23 Νοεμβρίου. Το επανεξετάζει, με τη βοήθεια της Μαργκαρέτε Στέφφιν, προσθέτει μια 14η σκηνή και το ονομάζει εκ νέου Η ζωή του Γαλιλαίου.
1939 Από ραδιοφωνική συνέντευξη με τους επιστήμονες του ινστιτούτου Νολς Μπορ, πληροφορείται την ανακάλυψη νέας και σπουδαίας πηγής ενέργειας, της διάσπασης του ατόμου. Η πρώτη του αντίδραση είναι θετική. Τον Απρίλιο μετακομίζει με την οικογένεια του στη Στοκχόλμη. Τελειώνει τη συγγραφή του έργου Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της.
1940 οι γερμανικές δυνάμεις εισβάλλουν στη Δανία. Στο Λίντινγκο ο Μπρεχτ ολοκληρώνει το έργο Ο κύκλος με την κιμωλία του Αουγκσμπουργκ. Ο Μπρεχτ μετακομίζει οριστικά στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, όπου αρχίζει η φιλία του με τη συγγραφέα Χέλλα Βουολιγιόκι.
1941 ο Μπρεχτ ολοκληρώνει τα έργα Ο κύριος Χουντάλα και ο υπηρέτης του ο Μάττι, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν και Η πτωτική άνοδος του Αρτούρο Ούι. Γράφει πολεμική ποίηση και Φινλανδικά επιγράμματα. Αφήνοντας τη Φινλανδία, ο Μπρεχτ ταξιδεύει με τον υπερσιβηρικό, μέσω του Λένινγκραντ και της Μόσχας (όπου πεθαίνει η Μαργκαρέτε Στέφφιν) στο Βλαδιβοστόκ και σαλπάρει για τις ΗΠΑ. Φθίνει στο Λος Αντζελες τον Ιούλιο και εγκαθίσταται με την οικογένεια του στη Σάντα Μόνικα. Έρχεται σε επαφή με άλλους εξόριστους (τον Χάινριχ Μαν, τον Λίον Φόιχτβανγκερ και τον σκηνοθέτη Φριτς Λανγκ) και με ντόπιους (τον Όρσον Ουέλς). πρώτη παράσταση του έργου του Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της στην ουδέτερη Ελβετία.
1942 ο Μπρεχτ ετοιμάζει την έκδοση του έργου Διάλογοι εξόριστων. Δουλεύει ένα σενάριο για την ταινία του Φριτς Λανγκ Και οι δήμιοι πεθαίνουν. Συμμετέχει σε αντιπολεμικές και αντιφασιστικές ενέργειες ομάδων εξόριστων. Συναντά τον Τσαρλς Λώτον.
1943 πρώτες παραστάσεις του έργου Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν και Η ζωή του Γαλιλαίου στη Ζυρίχη.
1944 ο Μπρεχτ γίνεται μέλος του πρόσφατα ιδρυθέντος συμβουλίου για τη Δημοκρατική Γερμανία. Τον Απρίλιο, ο Τζεντ Χάρις, ένας Αμερικανός παραγωγός και σκηνοθέτης, του ζητά πληροφορίες για τον Γαλιλαίο και έτσι του δίνεται η ευκαιρία να επανεξετάσει το «ηθικό δίδαγμα» του έργου. Γράφει την πρώτη εκδοχή του έργου Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία και σχεδόν αμέσως αρχίζει να το ξαναδουλεύει. Μελέτα τις μεταφράσεις κινέζικης ποίησης του Άρθουρ Γουέλεϊ. τον Σεπτέμβριο αρχίζει να ξαναγράφει τον Γαλιλαίο με τον Τσαρλς Λω?τον. Η Ρουθ Μπέρλοου του χαρίζει έναν γιο που όμως δεν θα ζήσει.
1945 Ο τρόμος και η αθλιότητα του τρίτου ράιχ παίζεται στη Νέα Υόρκη με τον τίτλο Η ιδιωτική ζωή της ανώτερης φυλής. Ο Μπρεχτ μαζί με τον Λώτον ολοκληρώνουν την αγγλική εκδοχή του Γαλιλαίου, αλλά η πτώση της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, τον Αύγουστο, γίνεται αφορμή να δώσουν μια καινούργια γραφή του έργου στην οποία υπογραμμίζεται η κοινωνική ευθύνη του επιστήμονα.
1946 Διασκευάζει τη Δούκισσα του Μάλφι του Γουέμπστερ. Η πρώτη παράσταση δίνεται στη Βοστόνη.
1947 ο Τσαρλς Λώτον εμφανίζεται στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ζωής του Γαλιλαίου στο Μπέβερλι Χιλς και τη Νέα Υόρκη. Ο Μπρεχτ ανακρίνεται από την επιτροπή Αντι-αμερικανικών Ενεργειών αλλά αποδεικνύεται μάγος της υπεκφυγής όταν τον ρωτούν για τις κομμουνιστικές του δραστηριότητες.

Επιστροφή
Ο Μπρεχτ και η Ελεν Βάιγκελ πηγαίνουν στη Ζυρίχη, αφήνοντας τον γιο τους, τον Στέφαν, ο οποίος είναι αμερικανός πολίτης, στην Αμερική. Ο Μπρεχτ συναντά τον Μαξ Φρις, τον παλιό του φίλο και σκηνογράφο Κασπάρ Νέερ και τον θεατρικό συγγραφέα Καρλ Τσουμάγερ.
1948 Η διασκευή που έκανε στην Αντιγόνη του Σοφοκλή παίζεται στο Χουρ της Ελβετίας και το έργο Ο κύριος Πούντιλα κι ο υπηρέτης του ο Μάττι δίνει την πρώτη παράσταση στη Ζυρίχη. Εκδίδει το Μικρό όργανο για το θέατρο. Ο Μπρεχτ ταξιδεύει στο Βερολίνο και αρχίζει πρόβες στη Μάνα Κουράγιο στο Ντόιτσες Τέατερ στον σοβιετικό τομέα της πόλης. Ο Καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία παίζεται για πρώτη φορά από σπουδαστές του Νομρθφιλντ της Μινεσότα, στην αγγλική μετάφραση του Ε?ρικ και της Μαρίας Μπέντλεϊ.
1949 Η Μάνα Κουράγιο κάνει πρεμιέρα στο Ντόιτσες Τέατερ με την Ελεν Βάιγκελ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Μπρεχτ επισκέπτεται τη Ζυρίχη ξανά πριν να εγκατασταθεί στο Βερολίνο. Ιδρύεται το Μπερλίνερ Ανσάμπλ, ο επιχορηγούμενος από το κράτος θίασος του Μπρεχτ και της Ελεν Βάιγκελ και ξεκινά με τον Πούντιλα. Ο Μπρεχτ διασκευάζει τον Οικοδιδάσκαλο του Τζ. Μ. Ρ. Λεντς. Μετά από πρόταση του Γκότφριντ φον Α?ινεμ, ο Μπρεχτ κάνει αίτηση για αυστριακό διαβατήριο (η Ελεν Βάιγκελ είναι αυστριακή), όπως είχε ήδη κάνει και ο Κάσπαρ Νέερ. Δουλεύει μαζί με τον Νέερ ένα έργο για το φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, το οποίο θα αποτελέσει ένα πλαίσιο διεθνούς προβολής για τη δουλειά του.
1951 Η Μάνα παίζεται από το Μπερλίνερ Ανσάμπλ. Ο Μπρεχτ τελειώνει την πρώτη εκδοχή της διασκευής του Κοριολανού του Σαίξπηρ. Η όπερα του Η δίκη του Λούκουλλου, με μουσική του Πάουλ Ντεσσάου, δοκιμάζεται στην πράξη, αλλά δεν ενθουσιάζει το κοινό.
1953 ο Μπρεχτ γράφει την Τουραντό και την Μπουκοβιανή ελεγεία. Η Έθελ και ο Ιούλιος Ρόζενμπεργκ εκτελούνται στις ΗΠΑ με την κατηγορία της διαρροής απόρρητων για την ατομική ενέργεια στους ρώσους. Ο Μπρεχτ εκλέγεται πρόεδρος του γερμανικού τομέα της Διεθνούς Ένωσης συγγραφέων (ΡΕΝ). Στις 17 Ιουνίου πραγματοποιούνται απεργίες και διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για τις συνθήκες εργασίας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Ο Μπρεχτ γράφει ένα γράμμα στον Γραμματέα του κόμματος της σοσιαλιστικής Ένωσης, το οποίο δημοσιεύεται στον τύπο παραποιημένο.
1954 Αρχίζει στις ΗΠΑ η δίκη του αμερικανού φυσικού Ρόμπερτ Τζ. Οπενχάιμερ και ο Αλμπερτ Αϊνστάιν γράφει ένα άρθρο στο οποίο στρέφεται ενάντια σ' αυτή τη σύγχρονη «ιερά εξέταση», η ιδέα, όμως, ότι η επιστήμη υποτάσσεται στην κρατική ασφάλεια, κερδίζει έδαφος. Ο Μπρεχτ βραβεύεται με το Βραβείο Ειρήνης Στάλιν. Το Μπερλίνερ Ανσάμπλ μεταφέρεται στον δικό του χώρο, στο θέατρο της Σιφμπάεουρνταμ (όπου είχε θριαμβεύσει με την Όπερα της πεντάρας το 1928) και παίζει τον Καυκασιανό κύκλο με την κιμωλία. Η σκηνή με τον τίτλο «Η φιλονικία για την κοιλάδα», που ως τότε είχε τη θέση προλόγου, ορίζεται ως α΄ πράξη του έργου. Ο Μπρεχτ κοινοποιεί δημόσια τις αντιρρήσεις του για τη συνθήκη του Παρισιού (η όποια ενσωματώνει την ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στο ΝΑΤΟ) και για τον επανεξοπλισμένη γενικότερα. Οι παραστάσεις του Μπερλίνερ Ανσάμπλ Μάνα Κουράγιο και Η σπασμένη στάμνα του Κλάιστ γίνονται δεκτές με ενθουσιασμό στο Παρίσι, ως οι καλύτερες στιγμές του Φεστιβάλ των Εθνών. Η Μάνα Κουρα?γιο κερδίζει τα βραβεία καλύτερου έργου και καλύτερης παράστασης.
1955 ο Μπρεχτ διασκευάζει το έργο του Φάρκιουαρ Ο στρατολόγος, δίνοντας του τον τίτλο Τύμπανα και τρομπέτες. Πηγαίνει στη Μόσχα για να παραλάβει το Βραβείο Ειρήνης Στάλιν. Τον Δεκέμβριο αρχίζει πρόβες στη Ζωή του Γαλιλαίου, χρησιμοποιώντας την τρίτη εκδοχή του έργου, μια τροποποιημένη μετάφραση στα γερμανικά της αγγλικής εκδοχής του Λώτον. Ο Ερνστ Μπους στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Χάρι Μπάκβιτς, σκηνοθετώντας στη Φρανκφούρτη την πρώτη γερμανική παράσταση του Καυκασιανού κύκλου με την κιμωλία, παραλείπει τη σκηνή «Η φιλονικία στην κοιλάδα», θεωρώντας την πολιτικά άκαιρη.
1956 Η υγεία του Μπρεχτ τον εμποδίζει να συνεχίσει τον Γαλιλαίο και παραδίδει τη σκηνοθεσία στον Ερνστ Ενγκελ. Επισκέπτεται το Μιλάνο για την παραγωγή της Όπερας της πεντάρας στο Πίκολο Θέατρο, σε σκηνοθεσία του Τζόρτζιο Στρέλερ. Ο Μπρεχτ ετοιμάζει το Μπερλίνερ Ανσάμπλ, το οποίο έχει γενικά αναγνωριστεί ως το πιο προοδευτικό θέατρο στην Ευρώπη, για μια επίσκεψη στο Λονδίνο. Πεθαίνει όμως από καρδιακό έμφραγμα στις 14 Αυγούστου. Παρόλα αυτά η επίσκεψη πραγματοποιείται. Η μάνα Κουράγιο, Ο Καυκασιανός Κύκλος με την Κιμωλία και το Τύμπανα και τρομπέτες παρουσιάζονται στο τέλος Αυγούστου στο Πάλας Θίατερ, για λίγες παραστάσεις.

 

Αφιέρωμα: Μπέρτολτ Μπρεχτ



Ο τρόμος και η αθλιότητα του Γ΄ Ράϊχ του Μπέρτολ Μπρεχτ
Fear and Misery of the Third Reich by Bertolt Brecht (1937)

Σκηνοθεσία: Μίμης Κουγιουμτζής
Μετάφραση: Πέτρος Μάρκαλης
Μουσική επιμέλεια και επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου-Στεφάνου
Ρύθμιση ήχου: Τζένη Ιγνατιάδη, Χριστίνα Σκάντζικα
Οργάνωση παραγωγής: Βίκυ Μουνδρέα-Ποντίκα
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Μίμης Κουγιουμτζής, Βάσος Ανδρονίδης, Δημήτρης Αστεριάδης, Μελίνα Βαμβακά, Γιάννης Ρήγας, Γιάννης Δεγαϊτης, Λίλιαν Δημητρακοπούλου, Αγγελική Ελευθερίου, Περικλής Καρακωνσταντόγλου, Γιάννης Καρατζογιάννης, Λυδία Κονιόρδου, Τάκης Μαργαρίτης, Παντελής Παπαδόπουλος, Τάκης Παπαματθαίου, Χριστίνα Τσάφου, Χρήστος Νίνης, Κάτια Γέρου.

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Ο τρόμος και η αθλιότητα του Γ΄ Ράϊχ του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Διάρκεια: 1:43:54

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Υπόθεση:
Το έργο αυτό περιλαμβάνει τις περίφημες εικοσιτέσσερις σκηνές, που έγραψε ο Μπρεχτ εξόριστος, ανάμεσα στο 1935 καi το 1939. Μερικές απ' αυτές τις σκηνές ανεβάστηκαν για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1937, με σκηνοθεσία του συγγραφέα. Όταν ο Μπρεχτ έγραφε αυτά τα μονόπρακτα, δεν είχε ακόμα αποκαλυφθεί όλη η φρίκη της φασιστικής εξουσίας. 'Ηταν όμως αισθητή στη βαριά ατμόσφαιρα της δημόσιας και της ιδιωτικής ζωής, στην προετοιμασία της τρομοκρατίας με την κατασκευασμένη εκ των άνω διαστροφή της γλώσσας, με την καταπίεση, τη δυσπιστία και την υποκρισία, που κάποτε στάθηκαν πιο καταλυτικές κι από την ίδια την ωμή τρομοκρατία. Ο Μπρεχτ μας δείχνει σ' αυτές τις σκηνές, με διαύγεια που φτάνει ως τη φρίκη, πως «πολύ πριν φανούν από πάνω μας τα βομβαρδιστικά», οι γερμανικές πόλεις δεν ήταν κατοικήσιμες. 
Ηχογράφηση 1987
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Τραγούδι: Ο τρόμος και η αθλιότητα του Γ΄ Ράϊχ - Γιάννης Κούτρας
Διάρκεια: 09:10 - (2.625KB)
Στίχοι: Μπέρτολτ Μπέχτ
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος - Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

Να και οι προδότες έχουν σκάψει
Μα ο δρόμος δεν θα τους ξεχάσει
Τον λάκκο του αδερφού και του γειτόνου
Ξέρουν πως οι άλλοι τους γνωρίζουν
Τον ύπνο τους δεν τον ορίζουν
Δεν ήρθε ακόμα το πλήρωμα του χρόνουΝα κι οι δεσμοφύλακες
Χαφιέδες χωροφύλακες
Υπηρέτες του λαού της Γερμανίας
Καταπιέζουν, μαστιγώνουν,
Βασανίζουν, παλουκώνουν
Όλα σε τιμή ευκαιρίας
Να οι κύριοι δικαστές
Τους λέμε οι καταπιεστές
Πως δίκαίο είναι τον λαό τι συμφέρει
Μα αυτοί δεν ξέρουν
Ποιο είναι αυτό
Κι έτσι δικάζουν στο σωρό
Μέχρι να βάλουν τον λαό ολόκληρο
Στο χέρι

Έρχονται οι άλλοι
Με τα τσίγκινα φέρετρα
Που μέσα τους βάζουν
Τ' ανθρώπινα σκέλεθρα
Που φέρουν αυτοί σε τέτοιο χάλι
Ήταν αυτοί που δεν υποταχτήκανε
Και στην πάλη απάνω σκοτωθήκανε
Στην μεγάλη των τάξεων πάλη...



Ο κύκλος με την κιμωλία του Μπέρτολτ Μπρεχτ

Der kaukasische Kreidekreis by Bertolt Brecht (1944)
Έργο μεγάλης διάρκειας (2:35:58)

Σκηνοθεσία: Κώστας Τσιάνος
Μετάφραση: Πέτρος Μάρκαρης
Συνθέτης: Τάκης Φαραζής
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Παίζουν: Λυδία Κονιόρδου, Νίκος Μπουσδούκος, Γιάννης Δεγαΐτης, Μελίνα Βαμβακά, Περικλής Καρακωνσταντόγλου, Θεμιστοκλής Πάνου, Σωτήρης Τζεβελέκος, Μαρία Καντιφέ, Νικολέτα Βλαβιανού, Ναταλία Στεφάνου.

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Μουσικός (ακορντεόν, μπαλαλάικα, κρουστά, φλογέρες, ιδιόφωνα): Τάκης Φαραζής
Μουσικός (ακορντεόν, κρουστά, ιδιόφωνα): Κώστας Κοράκης
Μουσικός (βιολί, ταμπουράς, κρουστά, ιδιόφωνα): Στέφανος Φίλος
Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή
Ζωντανή ηχογράφηση 25 Φεβρουαρίου 2005

Εισαγωγή με το τραγούδι: Τέσσερις στρατηγοί 
Από το θεατρικό έργο «Ο κύκλος με την κιμωλία», του Μπέρτολτ Μπρέχτ,
που παρουσιάστηκε το 1957, από το θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κούν.
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις 
Ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης & Μανώλης Λιδάκης - Τέσσερις στρατηγοί 

Επίλογος με το τραγούδι: Για το φτωχό Μπέρτολτ Μπρεχτ
Μουσική πράξη στον Μπερτολτ Μπρεχτ (1978)
Στίχοι: Μπέρτολτ Μπρεχτ
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Ερμηνεία: Θάνος Μικρούτσικος

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Ο κύκλος με την κιμωλία του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Διάρκεια: 2:35:58

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Μέσα στη φωτιά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έπειτα από μια σειρά έργων που τελειώνουν με την ήττα των ηρώων κάτω από την πίεση μιας απάνθρωπης εποχής (Μάνα Κουράγιο, Σετσουάν, Γαλιλαίος), ο Μπρεχτ αισθάνεται την ανάγκη να γράψει ένα έργο φωτεινό, με αίσια έκβαση, ένα έργο που να τελειώνει με τη νίκη της καλοσύνης και της αγάπης.
Γι' αυτή την προβολή στον χώρο της ουτοπίας, ο πανούργος δραματουργός καταφεύγει, όπως το έκανε συχνά, στο θρύλο, στο παραμύθι. Πάνω σ' ένα φόντο πολέμων και ταραχών, κάπου στη Γεωργία, με τους μικρούς να υφίστανται την Ιστορία πασχίζοντας να επιβιώσουν, ο Μπρεχτ υφαίνει δύο ιστορίες: εκείνην της πονόψυχης Γρούσας, που δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο «φοβερό πειρασμό της καλοσύνης» κι εκείνη του Αζντάκ, που παρωδεί τον Σολομώντα απονέμοντας με τον δικό του, ανεπανάληπτο τρόπο τη δικαιοσύνη.



Ο κύκλος με την κιμωλία
Μπέρτολτ Μπρεχτ

Θέατρο Τέχνης (1957)
Σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν
Μετάφραση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις


Ο κύκλος με την κιμωλία
Μπέρτολτ Μπρεχτ

Εθνικό Θέατρο (2005)


Σκηνοθεσία: Κώστας Τσιάνος
Μετάφραση: Πέτρος Μάρκαρης
Με την υποστήριξη του Ως3


Ο κύκλος με την κιμωλία στον Καύκασο
Μπρεχτ Μπέρτολτ
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Συγγραφέας: Μπέρτολτ Μπρεχτ
Μετάφραση: Οδυσσέας Ελύτης
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Σκηνικά: Έρση Δρίνη
Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ
Σύνθεση: Σαββίνα Γιαννάτου
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Χορογραφία: Τριάδα Αρμουτίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Στέλλα Ε.Παπαδημητρίου
Οργάνωση παραγωγής: Ηλίας Κοτόπουλος
Μονή Λαζαριστών - Σκηνή Σωκράτης Καραντινός (28/11/2008 - 22/02/2009)
Με την υποστήριξη του Ως3





Το όνειρο της Σιμόν Μασάρ του Μπέρτολ Μπρεχτ
The Visions of Simone Machard by Bertolt Brecht - Leon Feuchtwanger (1942/1957)

Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος
Μετάφραση και διασκευή: Δέσπω Διαμαντίδου
Επιλογή μουσικής: Αργυρώς Μεταξά
Ρύθμιση ήχων: Ανδρέας Λάμπρου
Επιμέλεια Ήχων: Στέλιος Γιαννακόπουλος
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Αντιγόνη Βαλάκου, Ανδρέας Φιλιππίδης, Φοίβος Ταξιάρχης, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Δάνης, Δέσπω Διαμαντίδου, Νίκος Βασταρδής, Βασίλης Παπανίκας, Βασίλης, Ανδρονίδης, Γιώργος Νέζος Σταύρος Παράβας, Μαλένα Ανουσάκη, Ρίτα Μουσούρη, Ζωή Φυτούση, Νάσος Κεδράκας, Θόδωρος Έξαρχος.

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Το όνειρο της Σιμόν Μασάρ του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Διάρκεια: 1:39:36

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Υπόθεση:
Η κοπελίτσα που μπερδεύοντας τις φαντασίες και τα ονειροπολήματα της -από το διάβασμα της ζωής της Παρθένας της Ορλεάνης- με την πραγματικότητα μεταβάλλεται ανεπίγνωστα, σε ηρωίδα ενός γαλλικού χωριού όπου μπήκαν οι Γερμανοί κατά τον τελευταίο πόλεμο για να αντιμετωπίσει την ίδια περίπου μοίρα με το είδωλο της...
Το έργο έχει γραφτεί σε συνεργασία με τον Leon Feuchtwanger και ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της εξορίας τους στο Λος Άντζελες .
Ηχογράφηση 1960
*Από το αρχείο της ΕΡΤ




Γαλιλαίος του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Life of Galileo by Bertolt Brecht 1937-39/1943



Σκηνοθεσία: Γιώργος Μιχαηλίδης
Μετάφραση: Πέτρος Μάρκαρης
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Εκατογλίδου
Ρύθμιση ήχων: Σπύρος Καβακόπουλος
Οργάνωση παραγωγής: Δημήτρης Φραγκουδάκης
Παραγωγής: Βίκυ Μουνδρέα
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Κώστας Γαλανάκης, Νίκος Γαρυφάλου, Τόνης Γιακοβάκης, Γιάννης Ευδαίμων, Τζένη Καλύβα, Ηλίας Κατέβας, Άρης Λεμπεσόπουλος, Σπύρος Μπιμπίλας, Κώστας Πανουριάς Ζαχαρίας Ρόχας, Στέλιος Σισμανίδης, Γιώργος Σταμάτης, Μηνάς Χατζησάββας. Στο ρόλο του Γαλιλαίου ο Στέλιος Βόκοβιτς.
Ηχογράφηση 19855
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Γαλιλαίος του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Διάρκεια: 1:41:01

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Ένα έργο για τη δύναμη της γνώσης, την αδιάκοπη αναζήτηση της αλήθειας, το ρόλο και την ευθύνη του επιστήμονα.
Η εξωτερική αφορμή για το γράψιμο του «Γαλιλαίου» από τον Μπρεχτ ήταν η είδηση της επιτυχίας των Γερμανών φυσικών να διασπάσουν το άτομο του ουρανίου. Με τη βοήθεια του Γαλιλαίου ο Μπρεχτ έθιξε και ανέλυσε δυο ερωτήματα του 2ου αιώνα: αφ' ενός μεν το θέμα της επιστημονικής προόδου και της κοινωνικής ηθικής και αφ' ετέρου το θέμα, που είχε θίξει και στις Πέντε Δυσκολίες για να γράψεις την Αλήθεια, δηλαδή το θέμα της επιβολής και της εφαρμογής μιας γνωστής πια αλήθειας, κάτω από την εξουσία μιας δύναμης, που προσπαθεί ν' αποκρύψει την εν λόγω αλήθεια, γιατί απειλεί την ύπαρξή της.
Ο Μπρεχτ στην παράσταση του Βερολινέζικου Θιάσου, λίγο πριν το θάνατό του, υπογράμμισε την «καταδίκη» του μεγάλου Γαλιλαίου, ο οποίος «επινόησε την επαναστατική θεωρία, χωρίς όμως να τη βάλει σε εφαρμογή» (υπονοείται η στάση του Γαλιλαίου μπροστά στους δικαστές του ο οποίος προκειμένου να μην καταδικαστεί ανακάλεσε τη θεωρία του). Στο έργο το πρόσωπο του Γαλιλαίου είναι διχασμένο. Από τη μια παρουσιάζεται σαν μεγάλος άνδρας, σπουδαίος σοφός, που μοναδικό του πάθος είναι η έρευνα, τόσο που του είναι αδύνατον να την εγκαταλείψει. Στα ύστερά του χρόνια όμως, αυτή η ίδια η έρευνα του έγινε βάρος και αυτοσκοπός, μια και απαρνήθηκε την εφαρμογή της.
Το πάθος του Γαλιλαίου για την έρευνα, ο τρόπος του να κινείται, να διδάσκει, η πίστη του στη λογική, η γνώση του σχετικά με τις κοινωνικές συνέπειες των ανακαλύψεών του, η κατανόησή του της αναγκαιότητας της κοινωνικής αλλαγής, η συμπάθειά του για τους αγρότες της Καμπανίας, για τους οποίους τελικά και δουλεύει - είναι όλα χαρακτηριστικά του Μπρεχτ. Το ότι ο Γαλιλαίος δεν είναι ούτε ήρωας ούτε μάρτυρας, δεν τον κάνει απορριπτέο από τον Μπρεχτ.
Στο έργο του Μπρεχτ ο Γαλιλαίος παραμένει ένας μεγάλος άνδρας, ακόμα και μέσα απ' την κατάσταση του εξωτερικού ξεπεσμού και της ταπείνωσης της φυλάκισης από την Ιερά Εξέταση, παραδίδει το έργο του Discorsi, γραμμένο παρά τις ελλείψεις και τους περιορισμούς, και το οποίο επρόκειτο να φέρει τη μεγάλη επανάσταση στη φυσική. Αλλά η στιγμή της κοινωνικής επανάστασης πέρασε και χάθηκε. Την καταδίκη του αναλαμβάνει ο ίδιος ο Γαλιλαίος, αφού κανείς από το περιβάλλον του δε θα ήταν σε θέση να το κάνει:
«Για μερικά χρόνια ήμουν τόσο ισχυρός, όσο και η εξουσία. Κι έδινα τη γνώση μου στους δυνατούς, να τη χρησιμοποιήσουν ή να την αφήσουν αχρησιμοποίητη ή να κάνουν κατάχρηση, όπως ήθελαν, όπως τους υπαγόρευε το συμφέρον τους. Πρόδωσα το επάγγελμά μου. Ένα άνθρωπος, που κάνει αυτό που έκανα εγώ, δεν μπορεί να γίνει δεκτός στο χώρο της επιστήμης».

Για τον Μπρεχτ σε σύγκριση με τις θέσεις του διδακτικού έργου της δεκαετίας του 1920, οι απόψεις του Γαλιλαίου είναι τελείως αντιδογματικές. Η κοσμοαντίληψή του είναι ρευστή, πειραματική, επιστημονική, σε προοδευτική μεταβολή με βάση ορισμένες ανακαλύψεις και διαπιστώσεις. «Στόχος μου δεν είναι ν' αποδείξω ότι ως τώρα είχα δίκιο, αλλά να βρω, εάν είχα δίκιο», λέει ο Γαλιλαίος. Αργότερα, κατά τη σκηνοθεσία του έργου με το Βερολινέζικο Θίασο, ο Μπρεχτ χαρακτήρισε αυτή τη φράση, σαν την πιο σημαντική για έναν μαρξιστή. Και συνεχίζει στο Γαλιλαίο: «Σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται να αντικατασταθεί η παλιά πίστη, από μια νέα πίστη, την τρομερή επιθυμία για τύφλωση». Και: «Η αλήθεια είναι παιδί του χρόνου, κι όχι της αυταρχικότητας». Η εκκλησία εξάλλου παρουσιάζεται σαν «εγκόσμια εξουσία, της οποίας η ιδεολογία είναι κατά βάση ανταλλάξιμη με μερικές άλλες».
Οι απόψεις του Γαλιλαίου, στο έργο του Μπρεχτ, είναι, έστω κι έτσι επαναστατικές. Στρέφονται ενάντια σε κάθε εξουσία κι οπουδήποτε αυτή η εξουσία προσπαθεί να στερεωθεί με δόγματα και νέες πίστεις ενάντια στην πρόοδο του καιρού...



Μπάαλ του Μπέρτολτ Μπρεχτ 

Baal by Bertolt Brecht (1918)

Σκηνοθεσία: Κωστής Τσώνος
Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Πέτρος Μάρκαρης
Μουσική σύνθεση: Μάρκος Μωυσίδης
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακαταγλίδου-Στεφάνου
Ρύθμιση ήχου: Νίκος Χανιώτης, Γιάννης Παπαδόπουλος
Παραγωγή: Βίκυ Μουνδρέα
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Φάνης Σχοινάς, Μηνάς Χατζησάββας, Μαρία Μίχα, Γιώργος Κέντρος, Σοφοκλής Πέππας, Καριοφυλιά Καραμπέτη, Έλενα Παπαδοπούλου, Γιώργος Λέφας, Μανώλης Πουλιάσης, Λουίζα Μητσάκου, Νάντια Μουρούζη, Λουκία Πιστιόλα, Κική Φιλιππίδου, Έλενα Φωτεινάκη, Χρήστος Τσάγκας (Μπάαλ).
Ηχογράφηση 1978
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Μπάαλ του Μπέρτολτ Μπρεχτ 
Διάρκεια: 1:41:01

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Ο Μπρεχτ έγραψε ένα άχρονο έργο, επηρεασμένο από τον εξπρεσιονισμό. Επέλεξε να χρησιμοποιήσει συχνές εναλλαγές της μέρας με τη νύχτα και των εποχών μεταξύ τους, χωρίς λογική συνοχή.
Ο Μπάαλ κάνει ένα ταξίδι προς την κόλαση. Αναζητά συνεχώς νέες εμπειρίες, τις οποίες ζει έντονα και μόλις εξαντλήσει τη μία προχωρά αμέσως σε κάποια καινούρια. Έχει ανάγκη το καινούριο στη ζωή του και αντιδρά στα πάντα γύρω του, αρνείται ουσιαστικά τον κόσμο. Μόνο στα τραγούδια μπορούμε να καταλάβουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Αινιγματικός, δεν ανοίγεται καθόλου και δεν μπορούμε να τον παρακολουθήσουμε εύκολα. Εξερευνά μια περιοχή πέρα από τη θρησκεία, την πολιτική, την ηθική, τον έρωτα, πέρα και από την ίδια τη ζωή. Στην ουσία, όμως, καταστρέφει τη δική του ζωή.
Είναι εθισμένος στο αλκοόλ και στις ερωτικές περιπτύξεις, που όσο πιο περίεργες είναι τόσο περισσότερο του αρέσουν. «Κλείνει» την πόρτα στην κοινωνία και νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του και τις απολαύσεις του. Αρνείται την προσφορά του Μεχ να του εκδώσει τα ποιήματα, θεωρώντας ανίκανη την υψηλή κοινωνία να καταλάβει την ποίηση. Δε διστάζει να εκμεταλλευτεί σεξουαλικά μια μικρή κοπέλα, τη Γιοχάνα, που λίγο πριν ο Γιόχαν του είχε μιλήσει για τη σχέση τους και αν θα έπρεπε να προχωρήσουν σεξουαλικά. Δε θέλει να μένει μόνος του καθόλου, γι' αυτό και δε διστάζει να φέρνει στο δωμάτιό του ακόμα και άγνωστες. Τίποτε δεν είναι ιερό για τον Μπάαλ. Ούτε ο νεκρός ξυλοκόπος, από τον οποίο δε διστάζει να αφαιρέσει και τα λιγοστά του πράγματα. Διώχνει ακόμα και τη Σοφία, που τον ακολουθεί συνέχεια, έχοντας στην κοιλιά της το παιδί του. Παίρνει και την κοπέλα του Έκαρτ, απομακρύνοντας κι αυτόν από κοντά του.
Οχτώ χρόνια μετά, Μπάαλ και Έκαρτ θα γυρίσουν εκεί απ' όπου έφυγαν, στο καπηλειό, όπου και θα χωριστούν για πάντα. Ο Μπάαλ σκοτώνει τον Έκαρτ σε μια στιγμή ζήλειας για την γκαρσόνα. Λίγο πριν το τέλος, αναζητά κάποια παρέα, αλλά όλοι τον διώχνουν...

 




   



Απολαύστε υπεύθυνα




   

Copyright © ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ως3
Aνάπτυξη & Yλοποίηση: Ως3 Π.Ο.Ε.Α.Μ.
Πρότυπη Οικολογική Εκδοτική Αγροτουριστική Μονάδα Ως3