Απολαύστε υπεύθυνα


 

 

Πάμε Θέατρο


 

Εντμόν Ροστάν

Συρανό ντε Μπερζεράκ του Εντμόν Ροστάν
Cyrano de Bergerac by Edmond Rostand (1897)
Έργο μεγάλης διάρκειας σε δύο μέρη (3:23:36)

Σκηνοθεσία: Άγγελος Φορτούνας
Ραδιοφωνική προσαρμογή: Άγγελος Φορτούνας
Μουσική επιμέλεια: Ολυμπία Κυριακάκη-Λουκίσα
Επιμέλεια ήχων: Φανή Σιώρη
Ρύθμιση ήχου: Χριστίνα Σκάντζικα, Μάκης Γίγας
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Αλέξανδρος Αντωνόπουλος (αφηγητής), Φραγκούλης Φραγκούλης, Γιώργος Γεωγλερής, Μαρίνος Ιορδάνης, Γιάννης Ροζάκης, Δημήτρης Ζακυνθινός, Ειρήνη Κουμαριανού, Δημήτρης Παπαγιάννης, Χάρης Νάζος, Νίκος Μπιρμπίλης, Σπύρος Μπιμπίλας, Χρήστος Μάντζαρης, Βαρβάρα Λαζαρίδου, Χρήστος Κατσιγιάννης, Νανά Κακαβά, Ιάκωβος Ψαρράς, Χριστίνα Στόγια, Αλεξία Ασκαρίδου, Σοφία Χάνου, Άννυ Πασπάτη, Γιάννης Στρατάκης, Βασίλης Παπανίκας, Ντίνος Δουλγεράκης, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Γιώργος Γεωργίου, Κώστας Καστανάς, Γιώργος Αρμάδωρος, Χρήστος Πάρλας (Συρανό ντε Μπερζεράκ).
Ηχογράφηση 1989
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Συρανό ντε Μπερζεράκ - Α΄ μέρος
Διάρκεια: 1.59:38

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.



Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Συρανό ντε Μπερζεράκ - B΄ μέρος
Διάρκεια: 1.23:58

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Ο εκκεντρικός Συρανό, επιφανής ιππότης του Τάγματος των Γασκόνων, σκαρώνει στιχάκια με την ίδια ευκολία που κερδίζει κι έναν αγώνα ξιφομαχίας. Η φήμη του ως γενναίου ιππότη και ποιητή είναι πολύ μεγάλη. Το ίδιο και η μύτη του. Κι αν η πρώτη τού έχει επιτρέψει να κατακτήσει το Παρίσι, η δεύτερη τον εμποδίζει να κατακτήσει αυτήν που του έχει κλέψει την καρδιά, τη νεαρή εξαδέλφη του Ρωξάνη. Προκειμένου να την κάνει ευτυχισμένη, αποφασίζει να θυσιάσει τα αισθήματά του για να βοηθήσει τον αντεραστή του.
Ο Εντμόν Ροστάν δημιουργεί έναν από τους πιο δημοφιλείς ήρωες της σκηνής,
μεταφέροντας στο θέατρο την ιστορία του Συρανό ντε Μπερζεράκ, ενός θρύλου της εποχής του. Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ είναι ένα αριστουργηματικό έργο του ρομαντισμού του 19ου αιώνα, ένα σκηνικό υπερθέαμα, στο οποίο ο έρωτας και η τιμή δοκιμάζονται μέσα σε αίθουσες θεάτρων, σάλες ζαχαροπλαστείων, αυλές σπιτιών, πεδία μάχης και μοναστήρια, γεννώντας εξίσου αβίαστα και το γέλιο και τη συγκίνηση.

Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ (Cyrano de Bergerac, πραγματικό όνομα: Hercule Savinien Cyrano, 6 Μαρτίου 1619 - 28 Ιουλίου 1655) ήταν Γάλλος δραματουργός και στρατιωτικός.
Από οικογένεια μικροευγενών, κατατάχτηκε στον στρατό και πληγώθηκε σοβαρά στην πολιορκία του Αράς. Παρακολούθησε μετά την διδασκαλία του φιλοσόφου Πιερ Γκασσεντί και έγινε ένα esprit fort, ένας ελευθεριάζων δηλαδή ως προς τα φρονήματα, όσο ήταν ελευθεριάζων και ως προς τα ήθη.
Σχετίστηκε στο Παρίσι με ένα κύκλο ομοφρόνων του θορυβοποιών, απέκτησε φήμη δεινού μονομάχου και σε διάστημα έξι ετών έγραψε τα έργα του. Η κωμωδία του Ο εμπαιζόμενος σχολαστικός δεν είχε επιτυχία στη σκηνή, επειδή ήταν αντίθετη στην περί δράματος άποψη της εποχής, ο Μολιέρος όμως «δανείστηκε» δύο σκηνές της για τις Fourberies de Scapin (Κατεργαριές του Σκαπίνου). Η τραγωδία του Ο θάνατος της Αγριππίνας παίχτηκε μόνο μια φορά το 1640 κι αμέσως απαγορεύτηκε λόγω των αθεϊστικών της κηρυγμάτων. Στον Άλλο Κόσμο περιγράφονται ταξίδια του Συρανό στις αυτοκρατορίες της Σελήνης και του Ήλιου : τα αθεϊστικά κηρύγματα εξακολουθούν και όλα είναι διαφορετικά απ' ό,τι είναι στον δικό μας κόσμο.
Ο Συρανό πέθανε από ατύχημα στα τράντα έξι του χρόνια.
Επηρεασμένος πιθανώς από την Ουτοπία του Τόμας Μορ, ο Συρανό επηρέασε με την σειρά του τους συγγραφείς έργων ουτοπικής φαντασίας, αρχίζοντας από τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ του Τζόναθαν Σουίφτ και φθάνοντας στον Γενναίο, νέο κόσμο του Άλντους Χάξλεϋ.

Εντμόν Ροστάν

Ο Εντμόν Ροστάν (Edmond Eugene Alexis Rostand, Μασσαλία, 1 Απριλίου 1868 - Παρίσι, 2 Δεκεμβρίου 1918) ήταν Γάλλος νεορομαντικός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, γνωστός κυρίως από το έργο του Συρανό ντε Μπερζεράκ. Τα ρομαντικά έργα του Ροστάν δημιούργησαν αντίθεση με το δημοφιλές, εκείνη την εποχή, νατουραλιστικό θέατρο του 19ου αιώνα.
O Σιρανό ντε Μπερζεράκ ανέβηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στα τέλη του 19ου αιώνα και ήταν εμπνευσμένο από τις περιπέτειες του πραγματικού Σιρανό, του θεατρικού συγγραφέα που έζησε τον 17ο αιώνα στη Γαλλία. Οι θεατές ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ από το έργο, που λέγεται πως οι περισσότεροι αναλύθηκαν σε δάκρυα. Η συγκινητική ιστορία του Σιρανό χάρισε στον Ροστάν την αγάπη του κοινού και των κριτικών και από τότε παρουσιάστηκε πολλές φορές στο θέατρο και στον κινηματογράφο με μεγάλη επιτυχία.

Σύγχρονος του Κορνέιγ και του Μολιέρου, ο Σαβινιέν Συρανό ντε Μπερζεράκ ήταν ένας μέτριος δραματουργός του 17ου αιώνα, παλικαράς και ξιφομάχος, που δύσκολα θα είχε παραμείνει διάσημος αν ο Εντμόντ Ρονστάν, ένας νεότερός του συγγραφέας (1868-1918), δεν είχε αποφασίσει να τον διατηρήσει στην αιωνιότητα. Ο θεατρικός ήρωας που έπλασε ο Ρονστάν, πριν από εκατόν έξι χρόνια, έμελλε να γίνει πολύ πιο δημοφιλής από τον πραγματικό ποιητή αλλά και να δικαιώσει τον συγγραφέα του. Η καλλιτεχνική γέννηση του «Συρανό ντε Μπερζεράκ» συμπίπτει με την πρεμιέρα του θεατρικού του Ρονστάν. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1897, στο θέατρο Πορτ Σεντ-Μαρτέν του Παρισιού δόθηκε η πρώτη παράσταση. Πρωταγωνιστής ήταν ο ηθοποιός Κοκλέν και το γαλλικό κοινό ευθύς εξαρχής χειροκρότησε θερμά το έργο, ένα έργο που γνώρισε και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στη σκηνή και στη μεγάλη οθόνη.

Ο Συρανό του Ρονστάν αποτελεί έναν από τους τελευταίους ρομαντικούς ήρωες της γαλλικής λογοτεχνίας. Διαθέτει όλα τα στοιχεία για να τον αγαπήσει το κοινό: Είναι καλός αλλά άσχημος, αφού η μεγάλη μύτη του είναι το χαρακτηριστικό εκείνο που γεννά τον χλευασμό. Είναι ποιητής, ερωτευμένος με την πανέμορφη Ρωξάνη και ιδιαίτερα ικανός στον λόγο και στη ρίμα. Η ντροπή που νιώθει όμως για το παρουσιαστικό του τον μετατρέπει σε τραγική φιγούρα, καθώς κρύβει τον έρωτά του για να τον παραδεχθεί λίγο προτού πεθάνει.

Και ακριβώς αυτή η διπλή του διάσταση είναι που τον μετέτρεψε σε διαχρονική θεατρική και κινηματογραφική φιγούρα. Το 1950 ο Χοσέ Φερέρ, που τον υποδύθηκε στη μεγάλη οθόνη σε σκηνοθεσία Μάικλ Γκόρντον, κέρδισε Οσκαρ για την ερμηνεία του.

Σαράντα χρόνια αργότερα το 1990 ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ, σε μια εντυπωσιακή παραγωγή του Ζαν-Πολ Ραπενό, κέρδισε την πρώτη και μοναδική ως τώρα υποψηφιότητά του από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου για τον ρόλο του ρομαντικού ποιητή.

Λίγο νωρίτερα από τη γαλλική ταινία, το 1987, ο «Συρανό ντε Μπερζεράκ» αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για μια κωμική αμερικανική ταινία που για τίτλο της είχε την αγαπημένη του ποιητή, «Ρωξάνη»: Ο Στιβ Μάρτιν έβαλε τη μεγάλη μύτη και η Ντάριλ Χάνα ήταν η αγαπημένη του. Ο μύθος του Συρανό τοποθετείται σε μια επαρχία του Κολοράντο. Ο Στιβ Μάρτιν, που έκανε και τη διασκευή, είναι πυροσβέστης και, παρά τον έρωτά του για τη Ρωξάνη, βοηθά τον ωραίο, πλην κουτό, νεαρό (τον υποδύεται ο Βενσάν Περέζ) που μόλις έχει καταφθάσει στο Πυροσβεστικό Σώμα να την κατακτήσει. Με το όνομα Σ. Ντ. Μπέιλς (που παραπέμπει στον Συρανό Ντε...) ο Μάρτιν ανατρέπει τα δεδομένα και δίνει happy end στην ταινία.

 

Συρανό ντε Μπερζεράκ
του Εντμόν Ροστάν
Εθνικό Θέατρο

Μετάφραση Λουίζα Μητσάκου
Σκηνοθεσία Νίκος Καραθάνος
Σκηνικά - Κοστούμια Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Μουσική Κορνήλιος Σελαμσής
Κίνηση Αμάλια Μπένετ
Φωτιισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος
Επιμέλεια κειμένου Φωτεινή Μπαξεβάνη
Δραματολόγος παράστασης Εύα Σαραγά
Βοηθοί σκηνοθέτη Ξένια Θεμελή, Γιάννης Κωνσταντακόπουλος
Βοηθός μουσικός Άγγελος Τριανταφύλλου
Βοηθοί σκηνογράφου Ευαγγελία Θεριανού, Μαγδαληνή Αυγερινού
Βοηθός φωτιστή Σοφία Αλεξιάδου
Πρώτη παράσταση: 17/12/2010
Τελευταία παράσταση: 17/04/2011
Με την υποστήριξη του Ως3

 

 




   



Απολαύστε υπεύθυνα




   

Copyright © ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ως3
Aνάπτυξη & Yλοποίηση: Ως3 Π.Ο.Ε.Α.Μ.
Πρότυπη Οικολογική Εκδοτική Αγροτουριστική Μονάδα Ως3