Απολαύστε υπεύθυνα


 

 

 

Πάμε Θέατρο


 

Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

¶γριες Φράουλες του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Wild Strawberries by Ingmar Bergman (1958)

Σκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος
Ραδιοφωνική προσαρμογή: Ροζίτα Σώκου
Μουσική επιμέλεια: Στέλιου Μακρή
Επιμέλεια ήχων: Δανάη Ευαγγελίου
Ρύθμιση ήχου: Γρηγόρης Γίγας
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Μαρία Φωκά, Χλόη Λιάσκου, Τρύφων Καρατζάς, Ματίνα Καρρά, Ρίτα Μουσούρη, Στράτος Χαδούλης, Λυκούργος Καλλέργης (Ισαάκ Μποργκ), Στέφανος Μεσσήνης, Λευτέρης Ελευθεριάδης, Ντίνα Γιαννάκου, Λόισκα Αβαγιανού, Ρίτα Μπενσουσάν, Μαρία Ραζή, Δώρα Λιτινάκη, Δημήτρης Πουλικάκος, Νικήτας Τσακίρογλου, Ορφέας Ζάχος, Χρυσούλα Διαβάτη, άβα Σφακιανάκη, Σπύρος Καλογήρου, Μαρία Αλκαίου, Μάκης Ρευματάς, Γιάννης Μόρτζος, Δημήτρης Κοντογιάννης.
Ηχογράφηση 1975
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
¶γριες Φράουλες του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Διάρκεια: 1:52:32

*Με αριστερό κλικ: ¶νοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Ο 70χρονος Ισαάκ Μποργκ πρέπει να πάει στο Πανεπιστήμιο της Λουντ για να γιορτάσει το Ιωβηλαίο του. Ένα τρομακτικό όνειρο τον κάνει να συνειδητοποιήσει ότι φτάνει το τέλος του. Φοβάται το θάνατο, την αυστηρή κρίση των άλλων, τα ίδια τα συναισθήματά του. Η φαινομενικά πετυχημένη ζωή του είχε για τίμημα την απομόνωση. Έχασε τη γυναίκα που αγαπούσε, ο γάμος του ήταν μια αποτυχία, ο γιος του τώρα έχει τα ίδια προβλήματα με τη γυναίκα του, ο εγωισμός του δεν του επέτρεψε ποτέ να πλησιάσει τους οικείους του. Ο Μποργκ θα αποφασίσει να πάει με το αυτοκίνητό του στη Λουντ. Το ταξίδι αυτό θα είναι μια ευκαιρία να αναπολήσει μερικές σημαντικές στιγμές από τα νιάτα του, να γνωρίσει ουσιαστικά για πρώτη φορά τη νύφη του, που τον συνοδεύει για να μάθει τα προβλήματα που έχει με το γιο του. Θα κάνει μια ύστατη προσπάθεια να τους συμφιλιώσει κι ύστερα θ' αφήσει - ικανοποιημένος και με ένα συνθετικό τρόπο - μια σειρά θεμάτων που συναντούμε κυρίως στην πρώτη περίοδο του μπεργκμανικού έργου: ο χαμένος παράδεισος της νιότης, το ταξίδι, η κρίση του ζεύγους, αλλά και οι ελπίδες για το ξεπέρασμά της, ο παραλογισμός της ανθρώπινης ύπαρξης, ο φόβος του θανάτου και η ελπίδα μέσα από την αγάπη.
Η ταινία «¶γριες Φράουλες» σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν συγκαταλέγεται στις δέκα πιο σημαντικές δημιουργίες του παγκόσμιου κινηματογράφου της δεκαετίας του '50. Παρά τον κρυφό πεσιμισμό της, αποτελείται από μια σειρά νεανικών αναπολήσεων, που θυμίζουν ιμπρεσιονιστικούς πίνακες, πλημμυρισμένους από το φως. Μοναδική αντίθεση, το τρομακτικό όνειρο που βλέπει ο ήρωας στην αρχή της ταινίας και που αποτελεί το φόρο τιμής στο βωβό σινεμά του Σιέστρομ.

Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (Ingmar Bergman) ήταν Σουηδός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1918 στην Ουψάλα, μεγάλωσε όμως στη Στοκχόλμη. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλολογίας του πανεπιστημίου της πόλης άρχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία, πρώτα στο θέατρο και στη συνέχεια στον κινηματογράφο. Εργάστηκε στα σημαντικότερα θέατρα της Σουηδίας ανεβάζοντας έργα των Στρίντμπεργκ, Σαίξπηρ, Λουίτζι Πιραντέλο, Αλμπέρ Καμύ, Τένεσι Ουίλιαμς, Ζαν Ανούιγ, Μπέρτολντ Μπρεχτ, Άντον Τσέχωφ, αλλά και δικά του. Παράλληλα σκηνοθέτησε μεγάλο αριθμό ταινιών με σενάρια που έγραψε ο ίδιος, με τις οποίες αναδείχτηκε διεθνώς ως ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Κύρια θέματα των ταινιών του είναι η αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, η αντιπαράθεση του ανθρώπου με τον εαυτό του και με τον Θεό και η αμφισβήτηση του τελευταίου, η ανάλυση των διαπροσωπικών σχέσεων και κυρίως των σχέσεων μεταξύ των δύο φύλων και η αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και μετά εγκαταλείπει τη χρήση συμβολισμών και αλληγοριών που κυριαρχούσαν σε παλαιότερες ταινίες του «Η Έβδομη Σφραγίδα», ¶γριες φράουλες, Η τριλογία της Σιωπής) και περνά σε περισσότερο λιτές σκηνοθεσίες, ερευνώντας κυρίως τη γυναικεία ψυχοσύνθεση και την προσπάθεια του ανθρώπου να γνωρίσει του εαυτό του.

Από το 1970 και μετά γύρισε τις ταινίες «Η επαφή» (1970), «Κραυγές και ψίθυροι» (1972), «Πρόσωπο με πρόσωπο» (1975), «Το αυγό του φιδιού» (1977), «Φθινοπωρινή σονάτα» (1978) και «Οι μαριονέτες (1980). Σε αντίθεση με άλλους μεγάλους σκηνοθέτες που τήρησαν αρνητική στάση απέναντι στην τηλεόραση, σκηνοθέτησε πολλές τηλεοπτικές διασκευές θεατρικών έργων, αλλά και σειρές ή ταινίες για την τηλεόραση που μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο, συχνά σε συντομότερες εκδοχές, όπως «Σκηνές από έναν γάμο» (1973), Ο «Μαγεμένος αυλός» (1974), το ντοκιμαντέρ «Οι άνθρωποι του Φάρο» (1979), το αυτοβιογραφικό «Φάνι και Αλέξανδρος» (1983), που απέσπασε πολλά βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων και Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1984, για το «Μετά την πρόβα» (1984).
Μετά το γύρισμα της τελευταίας του ταινίας, συνέχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία στο θέατρο και με τη συγγραφή σεναρίων, κάποια από τα οποία γυρίστηκαν ταινίες, όπως «Οι καλύτερες προθέσεις» (1991) του Μπιλ ¶ουγκουστ και Το παιδί της Κυριακής (1992) του γιου του Ντάνιελ Μπέργκμαν. Το 1987 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τον τίτλο Η μαγική κάμερα και το 1990 μια συλλογή από σκέψεις του με τον τίτλο Εικόνες.
Για το συνολικό του έργο έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις, όπως το «Μεγάλο Χρυσό Παράσημο της Σουηδικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών» (1977), το «Βραβείο της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης» (1987), το «Ειδικό Βραβείο Φελίξ» (1988) και το Βραβείο Ζόνινγκ του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης (1989). Επίσης, από το 1978 έχει θεσμοθετηθεί κινηματογραφικό βραβείο με το όνομά του από το Σουηδικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2007. (Πηγή: Βικιπαίδεια).

 




   



Απολαύστε υπεύθυνα




   

Copyright © ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ως3
Aνάπτυξη & Yλοποίηση: Ως3 Π.Ο.Ε.Α.Μ.
Πρότυπη Οικολογική Εκδοτική Αγροτουριστική Μονάδα Ως3