Απολαύστε υπεύθυνα


 

 

 

Πάμε Θέατρο


 

Ζαν Ζιρωντού

Η τρελή του Σαγιό του Ζαν Ζιρωντού
La Folle de Chaillot by Jean Giraudoux (1945)

Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος
Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Μίνωας Βολανάκης
Μουσική επιμέλεια: Μύρτα Πολίζου
Επιμέλεια ήχων: Φανή Σιώρη
Ρύθμιση ήχου: Γιάννης Παπαδόπουλος
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης
Οργάνωση παραγωγής: Βίκυ Μουνδρέα
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί:
Κυβέλη, Μιράντα, Ρίτα Μυράτ, Μαρία Αλκαίου, Βάσω Μεταξά, Χρήστος Τσαγανέας, Λυκούργος Καλλέργης, Παντελής Ζερβός, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Γκίκας Μπινιάρης, Κώστας Παππάς, Γιώργος Λευτεριώτης
Σπάνια ηχογράφηση στις 15/2/1954
*Από το αρχείο της ΕΡΤ

Ηχητικό Ντοκουμέντο
Θεατρική παράσταση:
Η τρελή του Σαγιό του Ζαν Ζιρωντού
Διάρκεια: 0:53:45

*Με αριστερό κλικ: Άνοιγμα αρχείου (live), με δεξί κλικ -αποθήκευση ως-: ή -αποθήκευση προορισμού ως- για την αποθήκευση του αρχείου.

Yπόθεση:
Ο Ζιρωντού, διάσημος θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, «γράφει το πιο φωτεινό του έργο στην πιο σκοτεινή περίοδο της ζωής του», σημειώνει ο σκηνοθέτης της παράστασης. Μέσα στη δίνη του πολέμου και της κατοχής της Γαλλίας από τους Γερμανούς γεννιέται ένα έργο που υμνεί την ποίηση και την ελεύθερη ζωή. Ισορροπώντας ανάμεσα στη φαντασία και τη λογική, το όνειρο και την πραγματικότητα, «Η τρελή του Σαγιό» σατιρίζει την τυραννία που επιβάλει το χρήμα και, με όπλο το  καυστικό και σπινθηροβόλο χιούμορ της, γκρεμίζει συθέμελα τον κόσμο της απάτης και του συμφέροντος που μας περιβάλλει. Το έργο περιστρέφεται γύρω από μια εκκεντρική Παριζιάνα και τον αγώνα της ενάντια στις μορφές εξουσίας που επηρεάζουν τη ζωή της.
Η Ωρελί, η τρελή του Σαγιό, ενσάρκωση της ανεπιτήδευτης, ρομαντικής και αλαφροΐσκιωτης φύσης, μαθαίνει το σχέδιο μιας ομάδας κυνικών επιχειρηματιών, που σκοπεύουν να εκμεταλλευτούν το υπέδαφος του Παρισιού με στόχο να πλουτίσουν από το πετρέλαιο που φημολογείται ότι κρύβεται σε αυτό. Η Ωρελί κινητοποιεί όλους τους φίλους της, που, όπως κι εκείνη, αντιστέκονται στην εξουσία του χρήματος, και στήνει μια παγίδα στους εχθρούς της, μέσα στην οποία τους οδηγεί και τους καταστρέφει, καθώς αυτοί είναι τυφλωμένοι από την απληστία τους.

 

Κυβέλη 

Η Κυβέλη (13 Ιουλίου 1888 - 26 Μαΐου 1978) υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς και επί σειρά ετών κυριάρχησε σε ρόλους κυρίως κωμικούς και δραματικούς (commedienne) μαζί με τη σύγχρονη και εφάμιλλή της Μαρίκα Κοτοπούλη.
Η Κυβέλη γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1888 και από νηπιακή ηλικία βρέθηκε υπό την προστασία του Δημητρίου Λεονάρδου (ανώτερου δημόσιου υπαλλήλου) και των θετών γονέων της Αναστασίου και Μαρίας Αδριανού. Το θεατρικό της ταλέντο αναπτύχθηκε αυθόρμητα στις προσπάθειες που κατέβαλε για να ξαναφέρει το χαμόγελο στους θετούς γονείς της, που είχαν χάσει τον γιο τους στη Βραζιλία. Στο σπίτι του ζεύγους Ανδριανού γνώρισε τη μικρή Κυβέλη ο καθηγητής ορθοφωνίας και απαγγελίας Μ. Σιγάλας, ο οποίος, αφού της έδωσε κάποια σειρά μαθημάτων το Μάρτιο του 1901, την παρουσίασε σε επίδειξη των μαθητριών του. Η Κυβέλη Ανδριανού πήρε το πρώτο βραβείο που στάθηκε αφορμή για να αλλάξουν τα σχέδια των γονιών της να την κάνουν μοδίστρα. Την ίδια εποχή άρχισε να λειτουργεί η Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και η Κυβέλη γράφτηκε σ΄ αυτήν παρότι δεν είχε συμπληρώσει τα 15 της χρόνια.
Τρεις μήνες όμως μετά, το Σεπτέμβριο του 1901, η σχολή εκείνη έκλεισε και προσέλαβε την Κυβέλη ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος στο θεατρικό όμιλο της Νέας σκηνής, που άρχισε τότε να καταρτίζεται από νεαρούς ερασιτέχνες, μεταξύ των οποίων ήταν ο Σωτήρης Σκίπης, ο Μήτσος Μυράτ, ο Διονύσης Δεβάρης, ο Άγγελος Σικελιανός και η αδελφή του Ελένη Πασαγιάννη. Πριν τελειώσουν οι ετοιμασίες για την πρώτη εμφάνιση της Νέας Σκηνής, ο Χρηστομάνος διοργανώνει εσπευσμένα θεατρική παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών προς τιμή Ρουμάνων φοιτητών, όπου η Κυβέλη εμφανίζεται για πρώτη φορά στον πρωταγωνιστικό ρόλο ως Ιουλιέτα, στο γνωστό έργο του Σαίξπηρ. Την επιτυχία της εκείνη ακολούθησαν οι εμφανίσεις της στην «Άλκηστη» του Ευριπίδη ως θεραπαινίδα, στην «Αγριόπαπια» του Ίψεν ως Εδβίγη, στη «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι ως θεατρινούλα, εκ των οποίων η θεατρική αναγνώρισή της υπήρξε γενική τόσο εκ μέρους του κοινού όσο και των κριτικών του θεάτρου. Έκτοτε αποτέλεσε κύριο πρόσωπο της Νέας Σκηνής και από τον ρόλο «του κακόμοιρου» που υποδύθηκε στο έργο του Αλφόνς Ντωντέ «Αρλεζιάνα» (28 Ιουλίου 1902) άρχισε να μεσουρανεί στη θεατρική σκηνή. Το 1906 δημιουργεί δικό της θίασο με τον Κ. Σαγιώρ, που διαλύθηκε σε λίγους μήνες λόγω αναχώρησής της στο Παρίσι. Με την επιστροφή της και μετά από μικρή συνεργασία με τον Σαγιώρ δημιουργεί αποκλειστικά δικό της θίασο. Μέχρι το 1932 η Κυβέλη ως θιασάρχης και πρωταγωνιστής ανέβασε πολλά έργα σημαντικών συγγραφέων Ελλήνων και ξένων μεταξύ των οποίων των Γρ. Ξενόπουλου, Σ. Σκίπη, Σπ. Μελά, Δ. Κορομηλά, Δ. Ταγκόπουλου, Πρίγκιπα Νικολάου, Θ. Συναδινού, Π. Χορν, Ι. Πολέμη, Δ. Μπόγρη, Αρ. Προβελέγγιου, Ν. Λάσκαρη, Μ. Λιδωρίκη, Ίψεν, Ντ΄ Αννούτσιο, Μαίτερλιγκ, Γκόργκυ.

Το 1932 και 1934 συνεργάσθηκε με την καθιερωμένη αντίπαλό της Μαρίκα Κοτοπούλη, ως καλλιτεχνική αντίδραση στη δημιουργία του Εθνικού Θεάτρου (που είχε ιδρύσει ο τότε Υπουργός Παιδείας και μετέπειτα σύζυγός της Γεώργιος Παπανδρέου). Στη συνέχεια για οικογενειακούς λόγους αποσύρθηκε από τη σκηνή με μία μόνο έκτακτη εμφάνιση το 1942 σε παραστάσεις του έργου του Σ. Μελά «Πίσω στη Γη».
Τον Απρίλιο του 1943 διαφεύγει με καΐκι στη Μέση Ανατολή, ακολουθώντας το σύζυγό της Γεώργιο Παπανδρέου στον Λίβανο, στην Αίγυπτο και στην Ιταλία, για να γυρίσει μετά την απελευθέρωση στην Αθήνα το 1944. Με την επιστροφή της και από το καλοκαίρι του 1950 συνεργάζεται με τη Μαρίκα Κοτοπούλη στο έργο «Τα παιδιά του Εδουάρδου», ακολούθως με το Εθνικό Θέατρο στο έργο «Δάφνη Λορεόλα» και το 1952 ξαναεμφανίζεται με τη Μαρίκα Κοτοπούλη στο έργο του Ζαν Κοκτώ «Τρομεροί γονείς».
Στον ελληνικό κινηματογράφο εμφανίσθηκε στις ταινίες:
-Ο κακός δρόμος (1933)
-Αστέρω (1937), με την κόρη της, Αλίκη Θεοδωρίδου - Νορ.
-Η άγνωστος (1954) Λίνα Φλεριανού. Παίζει με την κόρη της, Αλίκη Θεοδωρίδου-Νορ, και την εγγονή της, Κυβέλη Θεοχάρη.
Η Κυβέλη παντρεύτηκε τρεις φορές: πρώτα τον μεγάλο ηθοποιό Μήτσο Μυράτ, με τον οποίο απέκτησε τον Αλέξανδρο και τη μετέπειτα γνωστή πρωταγωνίστρια Μιράντα Μυράτ, στη συνέχεια τον θεατρικό επιχειρηματία Κώστα Θεοδωρίδη, με τον οποίο απέκτησε την επίσης γνωστή πρωταγωνίστρια Αλίκη Νικολαΐδη - Θεοδωρίδη (σύζυγο του Πωλ Νορ - Νίκου Νικολαΐδη), και τέλος τον Γεώργιο Παπανδρέου (δεύτερη σύζυγος, με τον οποίο απέκτησε έναν ακόμη γιο τον Γιώργο), γιος του οποίου (από προηγούμενο γάμο) ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος υπήρξε και η μεγάλη της αδυναμία μέχρι το θάνατό της. Ως σύζυγος του Έλληνα Πρωθυπουργού αποτελούσε επί χρόνια το επίκεντρο της κοινωνικής ζωής στην Αθήνα.
Η Κυβέλη πέθανε στην Αθήνα στις 26 Μαΐου 1978.

Η Κυβέλη μαζί με τη Μαρίκα Κοτοπούλη αποτέλεσαν για το θεατρόφιλο κοινό τα «ιερά τέρατα» του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου που δέσποζαν επί δεκαετίες. Οι πολιτικές πεποιθήσεις αυτών των ηθοποιών είχαν επηρεάσει και τη δημοτικότητά τους, ιδιαίτερα στη θερμή περίοδο του Εθνικού Διχασμού, κατά την οποία οι θεατρικές τους παραστάσεις αποτελούσαν πολιτικά γεγονότα. Οι βενιζελικοί έσπευδαν να χειροκροτούν την Κυβέλη και οι αντιβενιζελικοί τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Οι θαυμαστές τους πολλές φορές προκαλούσαν επεισόδια, όταν συναντιόντουσαν μετά τις θεατρικές παραστάσεις στους αθηναϊκούς δρόμους. (Πηγή:Βικιπαίδεια).

 

Ζαν Ζιρωντού

O Ζαν Ζιρωντού (Hippolyte Jean Giraudoux, 1882 - 1944) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και διπλωμάτης. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους Γάλλους δραματουργούς του Μεσοπολέμου. Το έργο του διακρίνεται για την κομψότητα του ύφους και την ποιητική φαντασία. Κυρίαρχο θέμα στα έργα του είναι οι σχέσεις ανδρών-γυναικών ή σε ορισμένες περιπτώσεις ένα απραγματοποίητο ιδανικό.
Με λαμπρές σπουδές, δυο φορές πληγωμένος στον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο και Ιππότης της Λεγεώνος της Τιμής, υπηρέτησε σε διπλωματικές και διοικητικές θέσεις, συγγράφοντας συγχρόνως μυθιστορήματα. Στράφηκε τελικά προς το θέατρο, μετά την γνωριμία του με τον κωμικό Λουί Ζουβέ, που σκηνοθέτησε και ερμήνευσε τα σπουδαιότερα έργα του.
Όπως και άλλοι δραματουργοί της δεκαετίας 1930-1940, «ξαναέγραψε» τους αρχαίους ελληνικούς μύθους ιδωμένους από μια σύγχρονη οπτική. Αναμείγνυε το τραγικό και το ελαφρύ με ασυνήθιστες εικόνες απαράμιλλης κομψότητας και ποίησης.
Στη γαλλική λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1909 με τη συλλογή διηγημάτων «Ρrονinciales» και ακολούθησαν τα διηγήματα «Η Σχολή αδιαφόρων», «Αναγνώσματα για μια σκιά», «Σιμών ο περιπαθής» και «Ζίγκφριντ και Λιμουζέν». Το τελευταίο είχε μεγάλη απήχηση στο γαλλικό κοινό, γιατί ζωντάνευε με πολύ ανθρωπισμό το δράμα του πολέμου, ώστε γρήγορα διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο και ανεβάστηκε με μεγάλη επιτυχία το 1928. Από το έργο αυτό και μετά ο Ζ. επιδόθηκε στο θέατρο και ιδιαίτερα στο δράμα. Από τα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν: «Αμφιτρύων», «Ιντερμέτζο», «Τέσα, η νύμφη με την πιστή καρδιά», «Συμπλήρωμα στο ταξίδι του Κουκ», «Ο Τρωικός πόλεμος δε θα γίνει», «Ηλέκτρα», «Άσμα ασμάτων», «Η τρελή του Σαγιό» κ.ά


Η τρελή του Σαγιώ
του Ζαν Ζιρωντού
Εθνικό Θέατρο 2014

Συντελεστές
-Μετάφραση Γιάννης Ιορδανίδης
-Σκηνοθεσία Πέτρος Ζούλιας
-Σκηνικά /Κοστούμια Αναστασία Αρσένη
-Μουσική Θοδωρής Οικονόμου
-Φωτισμοί Ανδρέας Μπέλλης
-Κίνηση Φώτης Διαμαντόπουλος
-Βοηθός σκηνοθέτη Τάσος Αλατζάς

Διανομή:
-Μικροεισοδηματίας-Βοθροκαθαριστής
Γιάννης Δεγαΐτης
-Γκαμπριέλ Κατερίνα Δημάδη
-Εξερευνητής-Εξερευνητής κοιτασμάτων Α΄ Βασίλης Ευταξόπουλος
-Ίρμα Μαρίνα Καλογήρου
-Παιδί Γκρουμ-Ταχυδακτυλουργός-Εκπρόσωπος Διαφήμισης και Τύπου Α'
Alex Leonn
-Κονστάνς Έρση Μαλικένζου
-Τραγουδιστής Δημήτρης Μάριζας
-Ανθοπώλης Ηλιάνα Μπάλα
-Χρηματομεσίτης - Εξερευνητής κοιτασμάτων Β' Βασίλης Μπισμπίκης
-Γκαρσόν-
Εκπρόσωπος Διαφήμισης και Τύπου Β΄
Πάνος Μπόρας
-Τρελή του Σαγιώ Άννα Παναγιωτοπούλου
-Ζοζεφίν Αλεξάνδρα Παντελάκη
-Αστυνομικός-Αντιπρόσωπος λαού Β΄
Αργύρης Παυλίδης
-Βαρόνος-Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου Α΄ Βασίλης Ρίσβας
-Πιερ Παύλος Σαχπεκίδης
-Πρόεδρος-
Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου Β΄
Πάνος Σταθακόπουλος
-Ρακοσυλλέκτης Θανάσης Τσαλταμπάσης
-Κωφάλαλος Γιώργος Τσούρμπας
-Μικροπωλητής -ναυαγοσώστης-
Αντιπρόσωπος λαού Α΄
Βαγγέλης Χατζηνικολάου

Εθνικό Θέατρο
Κτίριο Τσίλλερ - Κεντρική Σκηνή
Πρώτη παράσταση: 04/04/2014
Τελευταία παράσταση: 01/06/2014
Με την υποστήριξη του Ως3

 





   



Απολαύστε υπεύθυνα




   

Copyright © ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ως3
Aνάπτυξη & Yλοποίηση: Ως3 Π.Ο.Ε.Α.Μ.
Πρότυπη Οικολογική Εκδοτική Αγροτουριστική Μονάδα Ως3