Αρχικήισελίδα

Αφιερώματα

Ταιγεγονότα

Artως Radio

Exodως3

 

 

 

 

 

Αφιερώματα

 

 
Αφιερώματα
Ζapink: Έλληνες Σκιτσογράφοι

ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΩΪΔΗΣ
Μια ξενάγηση στην.... «φιλοζωιδική εταιρία»

ΚΕΙΜΕΝΟ: SOLOUP

Ο Ζωίδης δεν είναι ένας συνηθισμένος σκιτσογράφος. Είναι «Γκόλ ντιζάινερ». Σκιτσάρει τους πάντες και τα πάντα αρκεί να εφάπτονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στις καμπύλες της στρογγυλής θεάς. Έναν κόσμο τόσο διαφορετικό από την πολιτική ή την κοινωνική σάτιρα με τόσες υπερβολικές (έστω και πρόσκαιρες) εντάσεις, εξάψεις και παλινωδίες συναισθημάτων. Και ο Ζωίδης ως τέτοιος ...ντιζάινερ, πρέπει να τα βάλει κάτω όλα, να παίξει με αυτόν τον εφήμερη, συναρπαστική σχιζοφρένεια και να βγάλει το «αστείο του πράγματος» χωρίς οπαδικές εμπάθειες. Εντάξει, κάποιες μικρές συμπάθειες εξαιρούνται αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα Ας επιστρέψουμε καλύτερα στο θέμα μας και ας πάρουμε  τα πράγματα από την αρχή.



Ο Χρήστος Ζωίδης γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε, όπως τόσοι άλλοι σκιτσογράφοι κάτι σκιτσογραφικά άσχετο. Συντήρηση αρχαιοτήτων και έργων τέχνης στο ΤΕΙ της Αθήνας. Ίσως μάλιστα η πρακτική του άσκηση στην «αποκατάσταση χαρτιού» τον ώθησε στην ζωή του στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Το να καταστρέφει τόσα και τόσα χαρτιά μέχρι να καταλήξει στην ιδέα και στο σκίτσο που να του αρέσει.



Πρώτη φορά δημοσίευσε σκίτσο του στο περιοδικό «Νέο Επίπεδο» το 1990. Από το 1994 άρχισε να συμμετέχει σιγά -σιγά σε εκθέσεις κόμικς όσο και να συνεργάζεται με έντυπα όπως τη «Νέα Οικολογία», «Αντί», «Ριζοσπάστης», «Άτυπον» κ.α. Το 1997 κάνει το πρώτο του άνοιγμα και στην εικονογράφηση αναλαμβάνοντας τα σκίτσα στο παιδικό βιβλίο «Μαθήματα στο Πράσινο» του Νίκου Μολυβιάτη.



Όμως όλα αυτά δεν ήταν παρά τα πρώτα ψαξίματα. Εκείνο που θα τον χαρακτήριζε και θα του άνοιγε «λαμπρό πεδίο δράσης» ήταν η πρώτη του συνεργασία με αθλητική εφημερίδα. Έτσι λοιπόν, το 1998 συνεργάζεται με την «Sportime» δίνοντας κάθε Σάββατο γελοιογραφίες με θέματα από την αθλητική επικαιρότητα και από το 2000 μέχρι και το 2001, γελοιογραφίες σε καθημερινή βάση.



Τον Μάιο του 2001 ακολουθεί η «Αθλητική Ηχώ» και στη συνέχεια, τον Μάρτιο του 2002, η εφημερίδα «Goal news». Μια γόνιμη συνεργασία όπου, με εξαίρεση ένα μικρό εξαμηνιαίο διάλειμμα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το...διάλειμμα αυτό ήταν η πολλά υποσχόμενη έκδοση της «Sport XL» τον Μάρτιο του 2007 όπου ο Ζωίδης είχε αναλάβει και ρόλο αρχισυντάκτη. Όμως η εφημερίδα τελείωσε κάπως άδοξα την έκδοσή της μόλις δυο μήνες μετά.



Στη διάρκεια αυτών των χρόνων, ο Χρήστος εργάστηκε παράλληλα και με άλλα έντυπα. Το 2001 και μέχρι το 2003 δίνει δισέλιδα κόμικς στο περιοδικό «Formula1» ενώ από το 2002 συνεργάζεται και με το περιοδικό «Ολυμπιακός» (Να οι ...συμπάθειες που λέγαμε). Επίσης το 2002 δίνει σκίτσα του και στο περιοδικό «Άρση Βαρών». Το 2003 μάλιστα, δημιουργεί και την Μασκότ του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Άρσης Βαρών που έγινε στο Λουτράκι.
Το 2004 αρχίζει και μια ακόμα συνεργασία με τους «4 Τροχούς» ενώ για κάποιο διάστημα έκανε και πολιτικές γελοιογραφίες στην εφημερίδα «Ημερησία».



Σκίτσο στο σκίτσο, το υλικό με τα χρόνια μαζεύτηκε και κάποια στιγμή ήρθαν και τα βιβλία. Μια σειρά comic strip με τον τίτλο «Cafe Bar» που δημοσιεύονταν στο «Goal news», άρχισαν να εκδίδονται το 2004 με τον ίδιο τίτλο από τις εκδόσεις «Μαμούθ». Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει αισίως 3 άλμπουμ της σειράς.  Επίσης, το 2005 από τις εκδόσεις του. Θρύλου βγήκε και το επετειακό άλμπουμ «80 χρόνια Θρύλος» όπου σχεδίασε την ιστορία του Ολυμπιακού σε κόμικς.



Ο Ζωίδης έχει αναπτύξει με τα χρόνια το δικό του αυτόνομο στιλ. Την δική του ιδιότυπη μανιέρα. Σχεδιάζοντας τους .πρωταγωνιστές των γηπέδων ημιρεαλιστικά και χρησιμοποιώντας ξανά και ξανά τα ίδια κεφαλάκια σε καρτουνίστικα σώματα και στις ανάλογες .αθλητικές περιπτύξεις, έχει κάνει τα σχέδιά του εύκολα αναγνωρίσιμα. Το χιούμορ του απ' την άλλη ξέρει να βγάζει στην επιφάνεια όλες αυτές τις εφήμερες παράνοιες, (νίκες, ήττες, μεταγραφές, οπαδικές και «προεδρικές» εντάσεις, «παραγοντικές» παρεμβάσεις κλπ) και να κάνει τους φίλαθλους αναγνώστες να ψάχνουν με ευδιάθετη περιέργεια στις σελίδες της εφημερίδας του πως (παρ)ερμήνεψε πάλι την αθλητική τιτανομαχία της ημέρας.



Εδώ και λίγο καιρό έχω τη χαρά να είμαστε συνεργάτες με τον Χρήστο στο «Goal» αν και το αφιέρωμά του το σχεδίαζα πολύ πριν τον γνωρίσω. Χρήστο, καλή συνέχεια.

Ακολουθεί μια μικρή συζήτηση με το Χρήστο Ζωίδη:

Πως ξεκίνησες να κάνεις σκίτσα; Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε σε αυτά;
Πραγματικά δεν ξέρω. Απ΄ όσο μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου παρουσίαζα μια εμμονή να μουτζουρώνω όλα τα χαρτιά που έπεφταν στα χέρια μου, από μπλοκ ιχνογραφίας μέχρι τα περιθώρια των βιβλίων με ...καραγκιοζάκια!

Στα σκίτσα σου πολλές φορές αφήνεις να φαίνεται η αγάπη σου ειδικά για τον Αστερίξ. Ποιοι άλλοι δημιουργοί  σε έχουν επηρεάσει;
Νομίζω ότι όλοι όσοι ασχοληθήκαμε με τα σκίτσα, έχουμε περάσει μια περίοδο θαυμασμού  των σχεδιαστικών αρετών του Uderzo. Αργότερα ήρθαν τα «ενήλικα» κόμικς του Παρά Πέντε και της Βαβέλ και το πεδίο έγινε πιο ευρύ. Περνώντας από διάφορα στιλ, κατέληξα στην. πρώτη μου αγάπη που είναι η γαλλοβελγική σχολή και η καθαρή γραμμή γενικότερα. Στα πρώτα χρόνια που άρχιζα να αντιμετωπίζω το σκίτσο ως πραγματικό επάγγελμα, αφιέρωσα πολύ χρόνο στην τεχνική μελέτη των κλασσικών κόμικς του Franquin, του Herge, του Morris κ.α. Και δεν εννοώ τόσο το σχέδιο, μιας που οι παραπάνω απέχουν πολύ μεταξύ τους στιλιστικά, αλλά πιο πολύ την τεχνική πλευρά, το  ντεκουπάζ,  την εξέλιξη των γκαγκς, την τεχνοτροπία μελανώματος και χρωματισμού. Εξάλλου επειδή το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μου έχει αθλητικό θέμα, η καθαρή γραμμή δίνει ένα καλό αποτέλεσμα, τόσο σχεδιαστικά, όσο και χρωματικά. Χωρίς να υπολογίσει κανείς και τα πλεονεκτήματα στην εκτύπωση.

Θα λέγαμε ότι έχεις ...εξειδικευτεί στα "αθλητικά" σκίτσα. Τόσο με γελοιογραφίες όσο και με comic strip και comics. Πως προέκυψε αυτό;
Τυχαία. Γύρω στο 1998, αποφάσισα πως το επάγγελμα του συντηρητή αρχαιοτήτων, που είχα επιλέξει, δεν με κάλυπτε. Στρώθηκα στη δουλειά, έφτιαξα έναν φάκελο με σκίτσα και πήρα σβάρνα τις εφημερίδες που μου άρεσαν να διαβάζω. Ελευθεροτυπία, Νέα, Καθημερινή, Sportime. Χτυπούσα στα τυφλά πόρτες, χωρίς να γνωρίζω κανέναν άνθρωπο του δημοσιογραφικού χώρου και έτυχε να ανοίξει πρώτη η πόρτα του Sportime. Τότε αυτή η εφημερίδα πρωτοπορούσε σε σχέση με τις άλλες αθλητικές σε layout και στιλ και οι άνθρωποι εκεί θεώρησαν ότι τα σκίτσα μου  (που στον φάκελο ήταν μόνο πολιτικά!) θα κολλούσαν με την οπτική τους. Μου έδωσαν μια εβδομάδα καιρό να του πάω γελοιογραφίες και κόμικς αθλητικού περιεχομένου και ξεκινήσαμε συνεργασία με το κομμάτι. Λίγους μήνες μετά μπήκα στο μισθολόγιο της εφημερίδας και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Εκείνη την εποχή ήμουν ο μόνος αθλητικός γελοιογράφος και όποια αθλητική εφημερίδα ήθελε σκίτσα ερχόταν σε μένα. Έτσι η μια δουλειά έφερε την άλλη και κόλλησα με τα αθλητικά. 

Ποια είναι τα προβλήματα της αθλητικής γελοιογραφίας; Ποιες πιστεύεις ότι είναι συνήθως   οι αντιδράσεις των φίλαθλων αναγνωστών σου; 
Η αθλητική γελοιογραφία στην ουσία της δεν διαφοροποιείται από την πολιτική γελοιογραφία. Ο αθλητισμός και το ποδόσφαιρο ειδικότερα, είναι ένα σύνηθες πεδίο πολιτικής και οικονομικής δράσης. Πολλές φορές, αν όχι όλες, ο ελληνικός αθλητικός μικρόκοσμος αποτελεί μια προβολή της ελληνικής κοινωνίας με τα καλά και τα πολύ περισσότερα στραβά της. Όπως και στην πολιτική γελοιογραφία, το αθλητικό σκίτσο σου δίνει μεγαλύτερη ευχέρεια να καυτηριάσεις τραγελαφικές καταστάσεις, χωρίς να προκαλείς τόσο, όσο γράφοντας τα ίδια πράγματα σε ένα περισπούδαστο άρθρο. Στον γελοιογράφο αναγνωρίζεται ευκολότερα η «ποιητική αδεία», ακόμα κι αν λέει τα πιο σκληρά πράγματα.    

Είχες ποτέ προβλήματα με   αναγνώστες; Κάποια γελοιογραφία σου για παράδειγμα να ενόχλησε ή να έθιξε κάποιο "οπαδικό άβατο";
Πρόβλημα γενικά με αναγνώστες όχι. Νομίζω πως η δουλειά μου έχει θετική απήχηση στον κόσμο και βλέπει το χιούμορ μου καλοπροαίρετα. Κατά καιρούς βέβαια έχω κατηγορηθεί από κολλημένους οπαδούς, εφημερίδες, σάιτ, περιοδικά ότι μεροληπτώ υπέρ της μιας ή της άλλης ομάδας. Η απάντηση που τους δίνω είναι ότι έχω κατηγορηθεί απ΄ ΟΛΕΣ τις ομάδες.

Ποια πιστεύεις ότι πρέπει να είναι η στάση ενός αθλητικού γελοιογράφου απέναντι σε ένα τόσο έντονα διαφοροποιημένο κοινό; Πόσο μπορούν να σε επηρεάζουν οι δικές σου προτιμήσεις και η αγάπη σου για την δική σου ομάδα;
 Όσο πιο πολύ ασχολείσαι εκ των έσω με τα αθλητικά πράγματα, τόσο πιστεύω αποστασιοποιείσαι απ' αυτό το αγνό και παιδικό καμιά φορά συναίσθημα που σε δένει με την ομάδα που υποστηρίζεις. Το ποδόσφαιρο γίνεται το επαγγελματικό πεδίο δράσης σου και εκεί δεν χωράνε συναισθηματισμοί. Θα μπορούσα να πω ότι προσεγγίζω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα με την ψυχραιμία... χειρούργου.

Έχοντας καταξιωθεί ως αθλητικός γελοιογράφος κι έχοντας διαμορφώσει ήδη το δικό σου κοινό, τι είναι αυτό που θα ήθελες να κάνεις παραπέρα με τη δουλειά σου στο μέλλον; 
Να συνεχίσω να μουτζουρώνω τα πάντα με ...καραγκιοζάκια...


 

 

 

 

 

Σκιτσογράφοι
Αρκάς
Ιορδάνης Ανανιάδης
Τάσος Αναστασίου
Αρχέλαος
Τάσος Αποστολίδης
Αντώνης Βαβαγιάννης
Σπύρος Βερύκιος
Δημήτης Βιτάλης
Θεοδόσης Βρανάς
Σπύρος Δερβενιώτης
Μιχάλης Διαλυνάς
Λάζαρος Ζήκος
Πέτρος Ζερβός
Μαρία Ζογλοπίτου
Χρήστος Ζωϊδης
Γιάννης Ιωάννου
Γιάννης Καλαϊτζής
Καρκ
Μιχάλης Κουντούρης
Νίκος Κούτσης
Γιάννης Κουτσούρης
Κυρ
Ηλίας Κυριαζής
Κων
Βασίλης Λώλος
Ηλίας Μακρής
Μποστ
Παναγιώτης Μαραγκός
Νίκος Μαρουλάκης
Γιώργος Μελισσαρόπουλος
Νίκος Μηλιώρης
Γιάννης Μητσομπόνος
Κώστας Μητρόπουλος
Γιώργος Μπότσος
Αλή Ντίνο 1
Αλή Ντίνο 2
΄Εφη Ξένου
Σπύρος Ορνεράκης
Ζήσης Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαδάκης
Αλέκος Παπαδάτος
Βαγγέλης Παυλίδης
Θανάσης Πέτρου
Ανδρέας Πετρουλάκης
Φώτης Πεχλιβανίδης
Βλαντιμίρ Ραντιμπράτοβιτς
Στάθης
Tasmar
Τέτη Σώτου
Ηλίας Ταμπακέας
Γιώργος Tραγάκης
Γιώργος Τσούκης
Δημήτρης Χαντζόπουλος
Βαγγέλης Χερουβείμ
Βασίλης Χριστοδούλου
Soloup
 
Ειδικά Αφιερώματα

Comicdom 

Δημήτρης Βανέλλης
Παυλίνα Καλλίδου
Koμικοϊστορίες
Γκιουνερί Ιτσογλου
Παραπέντε
Ομάδα "Υ"

Αστεινομία vs Haderer

 
Αrtως Radio
Το ραδιόφωνο του Ως3