iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Τόποι & προορισμοί

ΣΟΥΦΛΙ - ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗ
Στο σταυροδρόμι ανατολής και δύσης...


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΤΣΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΚΙΡΙΤΖΙΩΤΗΣ




Η έντονη επιθυμία μου να επισκεφτώ το Σουφλί έγινε, επιτέλους, πραγματικότητα. Σάββατο πρωί, έχοντας ήδη καταλύσει σε έναν υπέροχο ξενώνα του δευτέρου μισού του 19ου αιώνα, ο οποίος ως λίγες δεκαετίες πριν ήταν κουκουλόσπιτο, και περιδιαβαίνουμε τα γραφικά δρομάκια με τα παραδοσιακά σπίτια και τα μοναδικής αρχιτεκτονικής αρχοντικά του Σουφλίου.
Το Σουφλί είναι χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου, κοντά στον ποταμό Έβρο, απέχει περί τα 65 χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη και βρίσκεται στο μέσον του νομού Έβρου. Πήρε, πιθανότατα, το όνομά του από την τουρκική λέξη «σούφι» που σημαίνει «σοφός ιερωμένος». Γραπτές αναφορές του 17ου αιώνα μας πληροφορούν ότι εκείνη την εποχή κατοικείτο αποκλειστικά από Έλληνες ενώ ελληνιστικά και βυζαντινά ευρήματα μαρτυρούν και παλιότερη εγκατάσταση πληθυσμών στην περιοχή. Από τα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα το Σουφλί αναπτύσσεται πάρα πολύ γρήγορα και αναδεικνύεται σαν ο σημαντικότερος οικονομικός, εμπορικός και πολιτιστικός κόμβος του νομού Έβρου. Σ' αυτό συνετέλεσε η καλλιέργεια του μεταξοσκώληκα και η παραγωγή και επεξεργασία του μεταξιού που έσωσε την περιοχή από τον μαρασμό όταν, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και τον χωρισμό των συνόρων, τα πλουσιότερα χωράφια, που βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του ποταμού Έβρου, βρέθηκαν στην κατοχή των Τούρκων. Η φήμη της ποιότητας του μεταξιού από το Σουφλί και των μοναδικής ομορφιάς τσεβρέδων, ξεπέρασε τα σύνορα όχι μόνο της Θράκης αλλά και της Ελλάδας.
..

Κατά τη βόλτα μας στο όμορφο Σουφλί μπήκαμε και στο κατάστημα μεταξωτών του Νίκου Μπουρουλίτη. Πιάσαμε την κουβέντα μαζί του και χαρήκαμε για το πάθος και την αγάπη του για την περιοχή. Σε ιδιόκτητο χώρο φιλοξενεί και εκθέτει παραδοσιακά αντικείμενα από όλο το νομό τα οποία συνέλεξε και συντηρεί ο ίδιος με ιδιαίτερη φροντίδα. Βλέποντας το ζωηρό ενδιαφέρον μας για το παρελθόν και το παρόν του Σουφλίου, προσφέρθηκε να μας ξεναγήσει στην περιοχή. Έτσι, με τον Νίκο ξεναγό, επισκεφθήκαμε το εντυπωσιακής αρχιτεκτονικής πλινθόκτιστο τριώροφο Αρχοντικό του Μπρίκα που δεσπόζει στην πλατεία Μεσοχωρίου...
Το έχτισαν το 1890 μάστορες που ήρθαν ειδικά γι' αυτό το σκοπό από την Προύσσα και προορίζεται, από τη Δημοτική Αρχή, μετά τη συντήρησή του να μετατραπεί σε Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο. Σειρά είχε η τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Γεωργίου που αναγέρθηκε το 1854 στη θέση παλιότερου ναού του 1808. Το αριστοτεχνικά φιλοτεχνημένο τέμπλο του 1861 από τον Μαδυτινό Σταμάτη Ταλιαδούρο, είναι ένα σπάνιο δείγμα ξυλογλυπτικής και αποτελεί ένα από τα καλύτερα τέμπλα στην Ελλάδα. Λίγο πιο πάνω συναντάμε τον ¶γιο Αθανάσιο, παρόμοιας αρχιτεκτονικής, που έχει ανεγερθεί το 1840 και είναι η παλιότερη εκκλησία της πόλης. Στην πλατεία Νάνου (Γελαδαρά) βρίσκεται το νεοκλασικό που για 83 χρόνια (1919-2002) εκπαίδευε μαθητές. Ήταν το Α' Δημοτικό Σχολείο. Τα πρώτα χρόνια (από το 1880 και μετά) λειτουργούσε σαν Παρθεναγωγείο του Σουφλίου και τώρα πια φιλοξενεί το Πολιτιστικό Κέντρο της πόλης. Ένα άλλο, εντυπωσιακό κι αυτό, νεοκλασικό κτήριο στεγάζει τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και το Πνευματικό Κέντρο του Σουφλίου. Όταν χτίστηκε, το 1906, λειτούργησε σαν τελωνείο των Γάλλων και από το 1921 ως το 1971 ήταν Γυμνάσιο.
Αργά το απόγευμα και πίνουμε το καφεδάκι μας σ' ένα γεμάτo... παρατηρητικούς παππούδες παλιό καφενέ. Ο Νίκος Μπουρουλίτης μας έχει πείσει να επισκεφτούμε την Αδριανούπολη και σχεδιάζουμε το ταξιδάκι μας στην πιο κοντινή, στα ελληνικά σύνορα, τουρκική πόλη.
Πρωί πρωί αναχωρήσαμε από το Σουφλί και σε δύο ώρες είχαμε φτάσει στην πρωτεύουσα του νομού Εντίρνε. Εντίρνε είναι και το τουρκικό όνομα της Αδριανούπολης. Είναι μια όμορφη πόλη (ειδικά το κομμάτι που βρίσκεται εντός των τειχών, με τα παλιά της κτίσματα, είναι γοητευτικότατο) με τεράστια πάρκα και πάνω από 80 τεμένη. Στην ολιγόωρη παραμονή μας προλάβαμε να επισκεφτούμε το τέμενος Σελιμιγιέ, με τους 4 μιναρέδες και είναι ένα θαυμάσιο έργο του αρχιτέκτονα Σινάν που κατασκευάστηκε το 1575. Έχει εντυπωσιακή μαρμάρινη πύλη στην είσοδο της οποίας οι πιστοί που επιθυμούν να εισέλθουν πλένουν τα πόδια τους στην, επίσης, μαρμάρινη κρήνη των καθαρμών. Η φωτεινότητα που εξασφαλίζεται μέσα στο τέμενος είναι μοναδική κι αυτό εξ αιτίας των μικρών αλλά πολυάριθμων παραθύρων που διαθλούν το φως στο εσωτερικό. Ενωμένη με το τέμενος είναι η σκεπαστή αγορά Καβαφλάρ ενώ ο μεντρεσές (σχολή γενικής και θεολογικής εκπαίδευσης) στεγάζει σήμερα το Μουσείο Τουρκικής και Ισλαμικής Τέχνης. Εδώ εκτίθενται από όπλα μέχρι έργα τέχνης των δερβίσηδων. Η αγορά της πόλης είναι τεράστια και πάμφθηνη. Οι περισσότεροι μικροπωλητές γνωρίζουν ελληνικά και με το που κατάλαβαν ότι είμαστε Έλληνες διαλαλούσαν την πραμάτεια τους στη γλώσσα μας. Τελευταία στάση μας το τουρκικό χαμάμ. Ό,τι και να πω, όσο και να προσπαθήσω να το περιγράψω, η αίσθηση που ένιωθα όταν τελείωσε όλη η διαδικασία (και «τελετουργία» να γράψω δεν θα είμαι υπερβολικός) είναι αδύνατο να αποτυπωθεί με λέξεις.
Κυριολεκτικά καινούργιοι, αναγεννημένοι, με τον ήλιο να έχει πλέον εγκαταλείψει τον ουρανό της Αδριανούπολης, παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής. Κανένας μας δεν ενδιαφέρεται για τα χιλιόμετρα που έχουμε μπροστά μας και τις ώρες ταξιδιού για την επιστροφή. «¶ξιζε η ταλαιπωρία» μουρμούρισα. «Ποια ταλαιπωρία;» έλαβα σαν απάντηση...



 

Η Θηρασιά
Ορεινή Κορινθία
Η Λεύκη
Ο Μόχλος
Στον Όλυμπο
Ο Σαραντάπηχος
Το Σκινοσέλι
Το Σουφλί
Οι Σπέτσες
Η Σύρος εκ των έσω
Ο Τριπόταμος
Στα Τζίντζινα
Η Λευκάδα του Τυρκουάζ
Γύθειο, η γη των θεών
Στον Παρνασσό
Η Μονεμβασιά
Η Δημητσάνα
Η Σίφνος
Tο Mεσολόγγι
Η Κομοτηνή
Η Αρναία
Προορισμοί εντός:
Λίμνη Κερκίνη, Χίος, Μακρινίτσα, Kορυσχάδες, Καλάβρυτα, Κέρκυρα
Καλοκαίρι στα άκρα:
Ηράκλεια, Θηρασιά,
Αμοργός, Δονούσα, Αστυπάλαια,
Τήλος, Νίσυρος

Θεσσαλονίκη
Φύσηξε ο βαρδάρης...

Ραψάνη:
Στη σκιά του Ολύμπου

Γκιώνα:
Ανάβαση στη κορυφή